MCADD
MCADD (Medium-Chain Acyl-CoA Dehydrogenase Deficiency) to dziedziczna choroba metaboliczna zaliczana do grupy zaburzeń oksydacji kwasów tłuszczowych. Jest spowodowana mutacjami w genie ACADM, który koduje enzym dehydrogenazę acylo-CoA kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha. Deficyt tego enzymu uniemożliwia prawidłowe przekształcanie tłuszczów w energię, szczególnie w okresach głodzenia.
Objawy MCADD mogą pojawić się nagle w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego, takich jak infekcje, gorączka, wysiłek fizyczny czy dłuższe okresy bez posiłku. Do typowych objawów należą: hipoglikemia, wymioty, letarg, drgawki, a w ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki lub nawet zgonu. Choroba ujawnia się najczęściej w niemowlęctwie lub wczesnym dzieciństwie.
Diagnostyka MCADD opiera się na badaniach przesiewowych noworodków (tandemowej spektrometrii mas), analizie profilu acylokarnityn w osoczu oraz badaniach genetycznych. Wczesne rozpoznanie ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Leczenie polega głównie na zapobieganiu stanom katabolicznym poprzez unikanie długich okresów głodzenia, stosowanie diety bogatej w węglowodany oraz suplementację L-karnityną w niektórych przypadkach.
W sytuacjach kryzysowych, takich jak ostre infekcje, konieczne jest natychmiastowe wdrożenie dożylnego podawania glukozy. Pacjenci z MCADD wymagają regularnej opieki specjalistycznej oraz edukacji rodziny w zakresie postępowania w stanach nagłych. Przy właściwym leczeniu i przestrzeganiu zaleceń, większość osób z MCADD może prowadzić normalne życie.