działanie wykrztuśne i sekretolityczne
Działanie wykrztuśne i sekretolityczne to mechanizmy farmakologiczne wspomagające usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych. Działanie wykrztuśne polega na zwiększeniu efektywności odruchu kaszlowego, co ułatwia usuwanie śluzu z oskrzeli, podczas gdy efekt sekretolityczny odnosi się do rozrzedzania wydzieliny oskrzelowej, ułatwiając jej transport.
Leki o działaniu wykrztuśnym dzieli się na bezpośrednie (drażniące błonę śluzową oskrzeli, np. olejki eteryczne) oraz pośrednie (działające na ośrodkowy układ nerwowy, np. bromoheksyna). Leki sekretolityczne, takie jak ambroksol, N-acetylocysteina czy karbocysteina, modyfikują właściwości fizykochemiczne śluzu, zmniejszając jego lepkość i zwiększając objętość.
Terapia wykrztuśna i sekretolityczna znajduje zastosowanie w leczeniu schorzeń dróg oddechowych przebiegających z nadprodukcją gęstego śluzu, takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), zapalenie oskrzeli, mukowiscydoza czy rozstrzenie oskrzeli. Leki te są często stosowane w terapii skojarzonej z innymi lekami rozszerzającymi oskrzela lub przeciwzapalnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bluszcz pospolity – Wskazania do stosowania
Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) jest surowcem wykorzystywanym w preparatach leczniczych o działaniu wykrztuśnym, stosowanych głównie w terapii kaszlu mokrego. Wyciąg z liści bluszczu, standaryzowany na stężenie 7 mg suchego wyciągu/ml w syropie (Herbion na kaszel mokry) oraz 26 mg wyciągu/pastylkę w pastylkach miękkich (Prospan), charakteryzuje się stosunkiem ekstrahowania 5-7,5:1 i wykorzystaniem 30% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego. Preparaty te ułatwiają odkrztuszanie poprzez działanie sekretolityczne i wykrztuśne, rozrzedzając śluz oskrzelowy oraz zwiększając produkcję surfaktantu płucnego, co obniża napięcie powierzchniowe wydzieliny i sprzyja jej usuwaniu. Wskazaniami do stosowania są mokry kaszel z nadprodukcją wydzieliny, infekcje górnych dróg oddechowych z zaleganiem śluzu, stany zapalne dróg oddechowych oraz przewlekłe choroby układu oddechowego z komponentą nadmiernej produkcji wydzieliny.
działanie wykrztuśne i sekretolityczne, Hedera helix, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja układu oddechowego, kaszel mokry, kaszel produktywny, monitorowanie efektów leczenia, nadmierna produkcja śluzu, odkrztuszanie wydzieliny, postać farmaceutyczna, przewlekła choroba układu oddechowego, śluz oskrzelowy, środek wykrztuśny, stan zapalny dróg oddechowych, substancja pomocnicza, surfaktant płucny, terapia wykrztuśna, wyciąg suchy z liści bluszczu, wyciąg z liści bluszczu, wydzielina oskrzelowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Coldrex MaxGrip C –
Coldrex MaxGrip C to złożony preparat leczniczy stosowany objawowo w infekcjach górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie i grypa. Zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg), wodzian terpinu (20 mg) oraz kwas askorbowy (30 mg), które działają wielokierunkowo na objawy takie jak gorączka, dreszcze, bóle głowy, gardła, mięśni i kości oraz katar. Paracetamol zapewnia działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, kofeina wzmacnia efekt analgetyczny i zmniejsza zmęczenie, fenylefryna działa sympatykomimetycznie, zmniejszając przekrwienie błon śluzowych, wodzian terpinu ułatwia odkrztuszanie, a witamina C wspiera układ odpornościowy.
chlorowodorek fenylefryny, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie sympatykomimetyczne, działanie wykrztuśne i sekretolityczne, infekcja górnych dróg oddechowych, kofeina, kwas askorbowy, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, obrzęk, paracetamol, polipragmazja, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie i grypa, układ odpornościowy, wodzian terpinu