surfaktant płucny

Surfaktant płucny to kompleks lipidowo-białkowy produkowany przez pneumocyty typu II, wyściełający pęcherzyki płucne. Składa się głównie z fosfolipidów (przede wszystkim fosfatydylocholiny) oraz specyficznych białek surfaktantowych (SP-A, SP-B, SP-C i SP-D).

Najważniejszą funkcją surfaktantu jest zmniejszanie napięcia powierzchniowego w pęcherzykach płucnych, co zapobiega ich zapadaniu się podczas wydechu i umożliwia prawidłową wymianę gazową. Ponadto surfaktant wykazuje właściwości immunomodulujące i przeciwzapalne, uczestnicząc w pierwszej linii obrony przeciwko patogenom wnikającym drogą oddechową.

Niedobór surfaktantu płucnego jest główną przyczyną zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków (RDS), gdyż jego synteza osiąga pełną dojrzałość dopiero około 35. tygodnia ciąży. W terapii stosuje się egzogenny surfaktant podawany dotchawiczo, co znacząco zmniejszyło śmiertelność noworodków urodzonych przedwcześnie. Zaburzenia syntezy lub funkcji surfaktantu mogą również występować w przebiegu chorób płuc u dorosłych, takich jak ARDS czy zapalenie płuc.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl