przebarwienia pozapalne

Przebarwienia pozapalne to rodzaj hiperpigmentacji skóry, które powstają jako reakcja na uprzedni stan zapalny w skórze. Najczęściej pojawiają się po urazach skóry, reakcjach alergicznych, trądziku, atopowym zapaleniu skóry, łuszczycy lub zabiegach dermatologicznych.

Mechanizm powstawania przebarwień pozapalnych związany jest z nadmierną produkcją melaniny w odpowiedzi na stan zapalny. W miejscu uszkodzenia dochodzi do uwolnienia mediatorów zapalnych, które stymulują melanocyty do zwiększonej syntezy barwnika. Przebarwienia mogą występować jako plamy w kolorze od jasnobrązowego do granatowego, w zależności od głębokości zalegania melaniny.

Leczenie przebarwień pozapalnych obejmuje stosowanie miejscowych preparatów rozjaśniających (hydrochinon, kwas azelainowy, kwas kojowy, witamina C), peelingów chemicznych, mezoterapii, zabiegów laserowych oraz skrupulatną fotoprotekcję. Kluczowe znaczenie ma wczesne wdrożenie terapii i leczenie pierwotnej przyczyny stanu zapalnego.

Przebarwienia pozapalne mogą samoistnie ustępować, jednak proces ten trwa zwykle od kilku miesięcy do nawet kilku lat. Podatność na tego typu hiperpigmentacje jest większa u osób z ciemniejszym fototypem skóry (IV-VI wg skali Fitzpatricka). W profilaktyce istotne znaczenie ma unikanie ekspozycji na promieniowanie UV oraz stosowanie wysokich filtrów przeciwsłonecznych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Łupież różowy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Łupież różowy (Pityriasis rosea) to samoograniczająca się dermatoza o prawdopodobnej etiologii wirusowej, występująca głównie u osób w wieku 10-35 lat, z nieznaczną przewagą kobiet. Choroba rozpoczyna się od pojedynczej blaszki macierzystej, po czym w ciągu 4-10 tygodni pojawia się charakterystyczna wysypka na tułowiu, ramionach, szyi i udach, ułożona wzdłuż linii Langera. Wysypka ustępuje samoistnie bez blizn, a świąd dotyczy około 25% pacjentów. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, a leczenie jest głównie objawowe, koncentrując się na łagodzeniu świądu za pomocą emolientów, preparatów z kalaminą, mentolo-fenolem, kremów z hydrokortyzonem 1% (stosowanych oszczędnie) oraz doustnych leków przeciwhistaminowych, z zachowaniem ostrożności u dzieci i kobiet ciężarnych. Zalecenia pielęgnacyjne obejmują unikanie przegrzewania skóry, stosowanie letnich kąpieli, używanie łagodnych środków myjących, noszenie luźnej odzieży oraz ochronę przed nadmiernym promieniowaniem UV (SPF ≥30).
acyklowir, blaszka macierzysta, cetyryzyna, choroba samoograniczająca, difenhydramina, ekspozycja słoneczna, emolient, filtr przeciwsłoneczny, fototerapia, hiperpigmentacja skóry, hydrokortyzon, infekcja wirusowa, kalamina, kortykosteroid, łagodzenie objawów, lek przeciwhistaminowy, linie Langera, łupież różowy, miejscowy steroid, poród przedwczesny, poronienie, promieniowanie UVB, przebarwienia pozapalne, środek myjący, świąd, wydzielina ropna
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica płaska – Diagnostyka i diagnoza

Grzybica płaska (lichen planus) to przewlekła, zapalna choroba autoimmunologiczna o nieznanej etiologii, manifestująca się na skórze, błonach śluzowych, paznokciach i owłosionej skórze głowy. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, gdzie kluczowe są charakterystyczne cechy określane jako „sześć P”: planar (płaskie), purple (fioletowe), polygonal (wieloboczne), pruritic (świąd), papules (grudki) oraz plaques (blaszki), a także obecność siateczkowatych, białawe prążków (objaw Wickhama) widocznych dermatoskopowo. Biopsja punch o średnicy 4 mm jest standardem w przypadkach atypowych, pozwalając na identyfikację histopatologicznych cech takich jak hiperkeratoza, klinowaty hipergranulozę, ząbkowane wyrostki naskórkowe, ciałka Civatte’a, zwyrodnienie wodniczkowe warstwy podstawnej oraz pasmowy naciek limfocytarny. Bezpośrednia immunofluorescencja (DIF) wykazuje złogi IgM i dopełniacza oraz fibrynogenu, co pomaga w różnicowaniu z chorobami pęcherzowymi.
atopowe zapalenie skóry, badanie dermatoskopowe, badanie histopatologiczne, badanie immunofluorescencyjne, bezpośrednia immunofluorescencja, biopsja punch, bliznowaciejące łysienie, błona podstawna, błona śluzowa jamy ustnej, choroba autoimmunologiczna, dermatoskopia, grzybica płaska, grzybica płaska jamy ustnej, grzybica płaska paznokci, hipergranuloza, hiperkeratoza, kandydoza jamy ustnej, kiła wtórna, leukoplakia, lichen planopilaris, łuszczyca, mikroskopia konfokalna refleksyjna, naciek limfocytarny, narząd płciowy, objaw Wickhama, optyczna tomografia koherencyjna, osutka polekowa, pęcherzyca zwykła, pemfigoid, przebarwienia pozapalne, rak płaskonabłonkowy jamy ustnej, skórny toczeń rumieniowaty, test alergiczny, test płatkowy, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, warstwa podstawna naskórka, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie dziąseł złuszczające, złogi fibryny, zwyrodnienie wodniczkowe
Leksykon chorób i schorzeń
Trądzik – Epidemiologia

Trądzik pospolity (acne vulgaris) jest jedną z najczęstszych chorób skóry na świecie, z globalną częstością występowania wzrastającą z 9,38% w 2010 roku do 20,5% w 2024 roku. Najwyższa częstość występowania obserwowana jest u osób w wieku 16-24 lat (28,3%), a także u dorosłych kobiet w wieku 20-29 lat (50,9%). Trądzik młodzieńczy częściej dotyka chłopców, natomiast postadolescencyjny trądzik u dorosłych przeważa u kobiet. Występują znaczące różnice geograficzne: najwyższa częstość w Ameryce Łacińskiej (23,9%), Azji Wschodniej (20,2%) i Afryce (18,5%), a najniższa w Europie (9,7%) i Australii (10,8%). Czynniki ryzyka obejmują dodatni wywiad rodzinny (OR 2,91), nadwagę/otyłość (OR 2,36), tłusty typ skóry oraz zaawansowane dojrzewanie. Trądzik u dorosłych charakteryzuje się częstszym zajęciem dolnej części twarzy i większą zapalnością, a około 20% pacjentów rozwija ciężką postać prowadzącą do bliznowacenia.
blizny potrądzikowe, indeks masy ciała, przebarwienia pozapalne, tłusta skóra, trądzik dorosłych, trądzik młodzieńczy, trądzik niemowlęcy, trądzik noworodkowy, trądzik pospolity, trądzik zaskórnikowy, wydzielanie sebum, zaskórniki

przebarwienia pozapalne

Powiązane wpisy

Łupież różowy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Grzybica płaska – Diagnostyka i diagnoza

Trądzik – Epidemiologia