zaburzenia transportu śluzu

Zaburzenia transportu śluzu stanowią grupę patologii, w których dochodzi do nieprawidłowości w produkcji, składzie lub przemieszczaniu wydzieliny śluzowej w drogach oddechowych. Fizjologicznie śluz pełni funkcję ochronną, nawilżającą oraz umożliwia usuwanie zanieczyszczeń i patogenów z dróg oddechowych poprzez transport rzęskowy.

Najczęstszą przyczyną zaburzeń transportu śluzu jest mukowiscydoza (zwłóknienie torbielowate), choroba genetyczna związana z mutacją genu CFTR, prowadząca do produkcji gęstego, lepkiego śluzu. Inne schorzenia obejmują dyskinezę rzęsek, zespół Kartagenera, przewlekłe zapalenie oskrzeli oraz stany związane z nadprodukcją śluzu, jak astma oskrzelowa.

Klinicznie zaburzenia transportu śluzu manifestują się przewlekłym kaszlem, odkrztuszaniem wydzieliny, nawracającymi infekcjami dróg oddechowych, dusznością oraz postępującym upośledzeniem funkcji płuc. W diagnostyce wykorzystuje się badania genetyczne, testy potowe, badania mikrobiologiczne plwociny, bronchoskopię oraz badania czynnościowe płuc.

Leczenie zaburzeń transportu śluzu obejmuje fizjoterapię oddechową, leki mukolityczne, bronchodilatacyjne, przeciwzapalne oraz antybiotykoterapię w przypadku infekcji. W ciężkich przypadkach mukowiscydozy stosuje się modulatory CFTR, a w krańcowych stadiach choroby rozważa się przeszczepienie płuc. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie kompleksowego leczenia, co pozwala na spowolnienie progresji choroby i poprawę jakości życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl