immunoglobulina G4
Immunoglobulina G4 (IgG4) to podklasa immunoglobuliny G, stanowiąca najmniej liczną frakcję IgG w surowicy (około 3-6% całkowitego IgG). Charakteryzuje się unikalnymi właściwościami biologicznymi, w tym niezdolnością do aktywacji klasycznej drogi dopełniacza oraz ograniczoną zdolnością do tworzenia kompleksów immunologicznych.
IgG4 odgrywa istotną rolę w patogenezie chorób związanych z IgG4 (IgG4-related disease, IgG4-RD), które stanowią grupę układowych schorzeń fibroinflammacyjnych charakteryzujących się naciekiem tkanek przez komórki plazmatyczne IgG4-dodatnie, podwyższonym stężeniem IgG4 w surowicy oraz postępującym włóknieniem zajętych narządów. Schorzenia te mogą dotyczyć wielu narządów, najczęściej trzustki, dróg żółciowych, ślinianek, nerek i oczodołów.
W diagnostyce chorób związanych z IgG4 kluczowe znaczenie ma oznaczenie stężenia IgG4 w surowicy (wartość powyżej 135 mg/dl jest uznawana za podwyższoną) oraz badanie histopatologiczne z oceną stosunku IgG4/IgG w zajętych tkankach. Leczenie polega głównie na stosowaniu glikokortykosteroidów, a w przypadkach opornych – leków immunosupresyjnych lub terapii biologicznej skierowanej przeciwko limfocytom B.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Uman Big 180 j.m./ml
UMAN BIG to ludzka immunoglobulina przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (HBV), dostępna w formie roztworu do wstrzykiwań domięśniowych o stężeniu 180 j.m./ml, w fiolkach 1 ml (180 j.m.) oraz 3 ml (540 j.m.). Preparat zawiera 100-180 g/l białek ludzkich, z czego minimum 90% stanowi immunoglobulina ludzka, a rozkład podklas IgG wynosi: IgG1 – 63,7%, IgG2 – 31,8%, IgG3 – 3,3%, IgG4 – 1,2%. Maksymalna zawartość IgA wynosi 300 µg/ml, co jest istotne u pacjentów z niedoborem IgA ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Produkt wytworzono z osocza dawców, co gwarantuje wysoką specyficzność przeciwciał przeciw HBsAg. Substancje pomocnicze to glicyna, chlorek sodu (do 3,9 mg sodu/1 ml i 11,7 mg sodu/3 ml) oraz woda do wstrzykiwań, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodu w diecie.
immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina ludzka, immunoglobulina przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, niedobór IgA, osocze dawców krwi, podanie domięśniowe, podklasy immunoglobuliny G, przeciwciała przeciw antygenowi HBs, reakcja alergiczna, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki – Diagnostyka i diagnoza
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki (AZT) to rzadka forma przewlekłego zapalenia trzustki o podłożu autoimmunologicznym, której diagnostyka jest kluczowa ze względu na podobieństwo objawów do raka trzustki. Rozpoznanie opiera się na kryteriach ICDC, uwzględniających obrazowanie (TK, MRI, MRCP, EUS, ERCP), badania serologiczne (szczególnie poziom IgG4 >135 mg/dl z czułością ~86% i swoistością ~96% dla typu 1 AZT), histopatologię oraz odpowiedź na leczenie glikokortykosteroidami (np. prednizon 40 mg/dobę oceniany po 2 tygodniach). Typ 1 AZT charakteryzuje się limfoplazmocytarnym naciekiem i podwyższonym IgG4, natomiast typ 2 – zmianami granulocytarnymi i brakiem podwyższonego IgG4. Diagnostyka różnicowa z rakiem trzustki jest wyzwaniem, wymagającym kompleksowej oceny klinicznej, obrazowej i laboratoryjnej, ze szczególnym uwzględnieniem cech obrazowych (np. „kiełbaskowate” powiększenie trzustki, otoczka torebkowa) oraz markerów nowotworowych.
autoimmunologiczne zapalenie trzustki, biopsja cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, bliznowacenie trzustki, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, elastografia EUS, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, endoskopowa ultrasonografia, glikokortykosteroid, idiopatyczne zapalenie trzustki, immunoglobulina G4, komórki plazmatyczne, kortykosteroid, kryteria diagnostyczne, niewydolność wewnątrzwydzielnicza, pozorny współczynnik dyfuzji, przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki, rezonans magnetyczny, stwardniające zapalenie dróg żółciowych, tomografia komputerowa, włóknienie trzustki, zapalenie żył - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Octagam 10% 100 mg/ml
Octagam 10% to dożylny preparat immunoglobuliny ludzkiej normalnej (IVIg) o stężeniu 100 mg/ml i czystości ≥95% IgG, z podziałem podklas IgG: IgG1 60%, IgG2 32%, IgG3 7%, IgG4 1%. Po podaniu dożylnym biodostępność jest natychmiastowa i pełna, a dystrybucja między osoczem a płynem zewnątrznaczyniowym ustala się w ciągu 3-5 dni. Okres półtrwania IgG w populacji dorosłych z niedoborem odporności wynosi od 26 do 41 dni, z możliwością znacznej zmienności indywidualnej. Eliminacja immunoglobulin zachodzi głównie przez degradację w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego. Brak jest specyficznych danych farmakokinetycznych dla Octagam 10% u pacjentów z niedoborami odporności.
badanie farmakokinetyczne, dystrybucja leku, immunoglobulina dożylna, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka normalna, klirens całkowity, maksymalne stężenie leku, minimalne stężenie leku, niedobór odporności, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pierwotny niedobór odporności, płyn zewnątrznaczyniowy, podanie dożylne, podklasy IgG, populacja pediatryczna, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, układ siateczkowo-śródbłonkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Octagam 10% 100 mg/ml
Octagam 10% to roztwór do infuzji zawierający ludzką immunoglobulinę normalną w stężeniu 100 mg/ml, z co najmniej 95% IgG, w rozkładzie podklas: IgG1 (~60%), IgG2 (~32%), IgG3 (~7%) i IgG4 (~1%). Preparat zawiera również 69 mg sodu na 100 ml roztworu, co stanowi 3,45% dziennego zalecanego spożycia sodu wg WHO. Główne przeciwwskazania do stosowania Octagam 10% obejmują nadwrażliwość na ludzkie immunoglobuliny lub substancje pomocnicze oraz selektywny niedobór IgA u pacjentów z obecnością przeciwciał anty-IgA, u których podanie preparatu (zawierającego do 400 µg/ml IgA) może wywołać zagrażającą życiu reakcję anafilaktyczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na immunoglobuliny dożylne.
dieta niskosodowa, immunoglobulina A, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka normalna, immunoglobuliny dożylne, nadwrażliwość na substancję czynną, osmolalność, osocze ludzkie, podklasy IgG, przeciwciała anty-IgA, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, selektywny niedobór IgA, substancja pomocnicza - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka – Właściwości farmakokinetyczne
Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (anty-HBs) wykazuje różnorodne właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania. Podanie domięśniowe (GAMMA anty-HBs 200) skutkuje osiągnięciem układu krążenia po 2-3 dniach, z okresem półtrwania około 3-4 tygodni, natomiast podanie dożylne (Hepatect CP) zapewnia natychmiastową i całkowitą dostępność biologiczną oraz okres półtrwania około 22 dni. Immunoglobulina G szybko dystrybuuje się między osoczem a płynem zewnątrznaczyniowym po podaniu dożylnym, co umożliwia szybkie działanie ochronne. Warto podkreślić, że okres półtrwania może różnić się indywidualnie, co ma istotne znaczenie przy planowaniu schematów dawkowania, zwłaszcza w profilaktyce długoterminowej.
biodegradacja, dostępność biologiczna, efektywność terapeutyczna, GAMMA anty-HBs, Hepatect CP, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, kompleks immunologiczny, okres półtrwania, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podklasy IgG, profilaktyka długoterminowa, przeciwciała anty-HBs, schemat dawkowania, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hepatect CP 50 j.m./ml
Hepatect CP to immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, dostępna w roztworze do infuzji o stężeniu 50 j.m./ml, zawierająca 50 g/l białka ludzkiego, z co najmniej 96% IgG, w tym IgG1 (59%), IgG2 (35%), IgG3 (3%) i IgG4 (3%). Maksymalna zawartość IgA wynosi 2000 µg/ml. Produkt dostępny jest w fiolkach o objętości 2 ml (100 j.m.), 10 ml (500 j.m.), 40 ml (2000 j.m.) oraz 100 ml (5000 j.m.). Roztwór jest przezroczysty lub lekko opalizujący, bezbarwny lub jasnożółty. Preparat może wywoływać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wiąże się z potencjalnymi reakcjami niepożądanymi, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną.
aktywacja dopełniacza, antygen HBs, antygen polisacharydowy, antygen powierzchniowy HBV, Hepatect CP, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka przeciw WZW B, podklasa immunoglobuliny G, reakcja niepożądana, roztwór do infuzji, sprawność psychomotoryczna, wiązanie dopełniacza, WZW typu B - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hepatect CP 50 j.m./ml
Hepatect CP to preparat zawierający ludzką immunoglobulinę G (IgG) przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (HBV), o stężeniu białka 50 g/l, z co najmniej 96% IgG i aktywnością przeciwciał anty-HBs na poziomie 50 j.m./ml. Dostępny jest w fiolkach o objętości 2 ml (100 j.m.), 10 ml (500 j.m.), 40 ml (2000 j.m.) oraz 100 ml (5000 j.m.). Rozkład podklas IgG w preparacie to IgG1 – 59%, IgG2 – 35%, IgG3 – 3% oraz IgG4 – 3%, a maksymalna zawartość IgA wynosi 2000 µg/ml. Substancje pomocnicze obejmują glicynę jako stabilizator oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat jest przezroczystym lub lekko opalizującym roztworem do infuzji dożylnej, który należy podawać po doprowadzeniu do temperatury pokojowej lub ciała, bezpośrednio po otwarciu fiolki, unikając roztworów mętnych lub z osadem.
aktywacja dopełniacza, antygen HBs, antygen polisacharydowy, białko ludzkie, denaturacja białek, glicyna, immunoglobulina A, immunoglobulina dożylna, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina przeciw WZW B, infuzja dożylna, odpowiedź humoralna, podklasa IgG, roztwór do infuzji, WZW typu B - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rhesonativ 625 IU/ml (125 mcg)
Rhesonativ to roztwór do wstrzykiwań zawierający 625 j.m./ml (125 µg/ml) ludzkiej immunoglobuliny anty-D, z 165 mg białka na ml, w tym co najmniej 95% IgG, z niską zawartością IgA (<0,05%, maks. 82,5 µg/ml). Preparat dostępny jest w ampułkach 1 ml (625 j.m./125 µg) oraz 2 ml (1250 j.m./250 µg). IgG rozkłada się na podklasy: IgG1 (70,5%), IgG2 (26%), IgG3 (2,8%) i IgG4 (0,8%). Produkt jest standaryzowany zgodnie z Farmakopeą Europejską i WHO, wyprodukowany z ludzkiego osocza. Roztwór może mieć barwę od bezbarwnej do jasnobrązowej i zawiera substancje pomocnicze: glicynę, chlorek sodu, octan sodu, polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań.
agregacja białek, bufor pH, chlorek sodu, Farmakopea Europejska, glicyna, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka anty-D, ludzkie osocze, niezgodność farmaceutyczna, octan sodu, podklasy IgG, polisorbat, roztwór do wstrzykiwań, roztwór izotoniczny, stabilizator białkowy, Światowa Organizacja Zdrowia - Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki (AZT) to rzadkie, przewlekłe zapalenie trzustki o podłożu autoimmunologicznym, dzielone na typ 1 (IgG4-zależny) i typ 2 (IgG4-niezależny). Choroba charakteryzuje się dramatyczną odpowiedzią na terapię glikokortykosteroidami, z początkową dawką prednizolonu 0,6 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie, następnie stopniowo redukowaną. Objawy kliniczne obejmują żółtaczkę zaporową, ból brzucha i utratę masy ciała, a diagnostyka wymaga różnicowania z rakiem trzustki. Opieka pielęgniarska koncentruje się na ocenie stanu odżywienia, gospodarki wodno-elektrolitowej, monitorowaniu parametrów życiowych, kontroli bólu oraz zapobieganiu powikłaniom, takim jak wstrząs hipowolemiczny czy sepsa. Kluczowe jest także wsparcie żywieniowe, w tym utrzymanie pacjenta na czczo (NPO) w ostrej fazie oraz wdrożenie żywienia dojelitowego lub pozajelitowego w razie potrzeby.
autoimmunologiczne zapalenie trzustki, azatiopryna, biegunka tłuszczowa, cukrzyca wtórna, dieta niskotłuszczowa, edukacja pacjenta, glikokortykosteroidy, hiperglikemia, immunoglobulina G4, leki immunosupresyjne, metotreksat, nawrót choroby, niewydolność wielonarządowa, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, opieka pielęgniarska, osteoporoza, parametry życiowe, przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki, rytuksymab, sepsa, steroidoterapia, stolce tłuszczowe, włóknienie trzustki, wodobrzusze, wstrząs hipowolemiczny, żółtaczka zaporowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Optiglobin 100 mg/ml
Optiglobin to preparat zawierający ludzką immunoglobulinę normalną (IVIg) o stężeniu 100 mg/ml i czystości ≥95% IgG, dostępny w fiolkach o pojemnościach od 10 ml (1 g IgG) do 300 ml (30 g IgG). Skład podklas IgG to IgG1 (64,9%), IgG2 (31,8%), IgG3 (2,8%) oraz IgG4 (0,5%), co odzwierciedla profil immunologiczny preparatu, istotny dla neutralizacji toksyn, odpowiedzi na antygeny polisacharydowe oraz aktywacji dopełniacza. Maksymalna zawartość IgA wynosi 12 µg/ml, co jest kluczowe przy leczeniu pacjentów z niedoborem IgA i obecnością przeciwciał anty-IgA. Preparat jest roztworem do infuzji dożylnej, klarownym lub lekko opalizującym, o osmolalności 290-370 mosmol/kg, zawierającym glukozę jako substancję pomocniczą zwiększającą osmolalność i stabilizującą roztwór.
aktywacja dopełniacza, bakteria otoczkowa, immunoglobulina A, immunoglobulina dożylna, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka normalna, infuzja dożylna, neutralizacja toksyn bakteryjnych, niedobór immunoglobuliny A, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, podklasa IgG, podklasa immunoglobuliny, przeciwciało anty-IgA, roztwór do infuzji, technika aseptyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rhesonativ 750 IU/ml
Rhesonativ to roztwór do wstrzykiwań zawierający ludzką immunoglobulinę anty-D w stężeniu 750 j.m./ml (150 µg/ml), z 165 mg białka ludzkiego na ml, z czego ≥95% stanowią immunoglobuliny G. Preparat charakteryzuje się niską zawartością IgA (<0,05% białka, max. 82,5 µg/ml), co jest istotne u pacjentów z niedoborem IgA ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Dostępny jest w ampułkach 1 ml (750 j.m.) i 2 ml (1500 j.m.), z podklasami IgG w rozkładzie: IgG1 70,5%, IgG2 26%, IgG3 2,8%, IgG4 0,8%. Standaryzacja siły działania opiera się na testach zgodnych z Farmakopeą Europejską i WHO, a preparat jest pozyskiwany z ludzkiego osocza, co wymaga uwagi na potencjalne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych.
agregacja białek, białko ludzkie, chlorek sodu, czynnik zakaźny, glicyna, immunoglobulina A, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, izotoniczność, niedobór IgA, niezgodność farmaceutyczna, octan sodu, podklasy IgG, polisorbat, postać leku, roztwór do wstrzykiwań, stabilizator białka, substancja pomocnicza, szkło typu I, termin ważności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Optiglobin 100 mg/ml
Immunoglobulina ludzka normalna, będąca głównym składnikiem preparatu Optiglobin (100 mg/ml), ze względu na swoje naturalne pochodzenie i właściwości biologiczne, stwarza istotne ograniczenia w przeprowadzaniu standardowych badań przedklinicznych bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej są utrudnione przez ryzyko przeciążenia układu krążenia u zwierząt laboratoryjnych przy podaniu dużych dawek, natomiast badania dawek powtarzanych są zakłócane przez indukcję przeciwciał przeciwko ludzkim immunoglobulinom, co zaburza interpretację wyników. Ponadto, preparat zawiera 95% immunoglobulin G (IgG) o fizjologicznym rozkładzie podklas: IgG1 (64,9%), IgG2 (31,8%), IgG3 (2,8%) oraz IgG4 (0,5%), co odzwierciedla naturalny profil immunoglobulin w organizmie człowieka i uzasadnia ograniczenia w stosowaniu standardowych modeli toksykologicznych.
badanie toksyczności, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka normalna, indukcja przeciwciał, model toksykologiczny, niedobór immunoglobuliny A, osocze ludzkie, ostra toksyczność, podklasy immunoglobulin, przeciążenie krążenia - Leksykon chorób i schorzeń
Pemfigus vulgaris – Etiologia i przyczyny
Pemfigus vulgaris to przewlekła, autoimmunologiczna choroba pęcherzowa skóry i błon śluzowych, charakteryzująca się produkcją autoprzeciwciał klasy IgG, głównie IgG4 w fazie ostrej, skierowanych przeciwko desmogleinom 1 i 3, kluczowym białkom adhezyjnym desmosomów. Mechanizm patogenetyczny obejmuje zaburzenie adhezji międzykomórkowej keratynocytów (akantolizę) prowadzącą do powstawania pęcherzy śródnaskórkowych. Predyspozycje genetyczne związane są z allelami HLA klasy II, m.in. HLA-DRB1*0402 u Żydów aszkenazyjskich oraz HLA-DRB1*1401/04 i HLA-DQB1*0503 u innych populacji. Czynniki środowiskowe, takie jak infekcje wirusowe, stres, promieniowanie UV, urazy skóry oraz leki (np. penicylamina, kaptopryl, NLPZ, antybiotyki) mogą wyzwalać lub nasilać chorobę. Pemfigus może współistnieć z innymi schorzeniami autoimmunologicznymi i nowotworowymi, np. miastenią gravis czy grasiczakiem.
akantoliza, antagonista receptora angiotensyny, autoprzeciwciało, azatiopryna, białko adhezyjne, chłoniak, choroba Castlemana, choroba pęcherzowa skóry, czynnik von Willebranda, desmosom, fibrynogen, grasiczak, HLA-DRB1, immunoglobulina G, immunoglobulina G4, inhibitor ACE, keratynocyt, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, miastenia, mykofenolan mofetylu, NLPZ, pemfigus vulgaris, penicylamina, posocznica, rytuksymab, układ HLA, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Immunoglobulina ludzka anty-D (Rhophylac 300) zawiera 300 mikrogramów (1500 j.m.) immunoglobuliny anty-D w 2 ml roztworu i jest przeznaczona do stosowania u kobiet Rh-ujemnych w okresie przed, w trakcie oraz po ciąży w celu profilaktyki konfliktu serologicznego. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu preparatu na płodność, a bezpieczeństwo stosowania w ciąży potwierdzono na podstawie obserwacji 432 kobiet, które otrzymały dawkę 300 mikrogramów bez działań niepożądanych u noworodków. Preparat zawiera maksymalnie 30 mg/ml białek osocza, w tym 10 mg/ml albuminy, a immunoglobuliny IgG stanowią co najmniej 95% białek, z IgA poniżej 5 mikrogramów/ml, co zapewnia wysokie bezpieczeństwo stosowania w ciąży. Rhophylac 300 charakteryzuje się osmolalnością ≥240 mosmol/kg, zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ampułkostrzykawkę oraz nie zawiera środków konserwujących, co jest istotne u pacjentek z ryzykiem nadciśnienia lub obrzęków.
ampułko-strzykawka, białko ludzkiego osocza, dawkowanie leku, działanie niepożądane, immunoglobulina, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, immunoglobulina klasy IgG, immunoglobulina ludzka anty-D, konflikt serologiczny, ludzka albumina, osmolalność, osocze ludzkie, podklasa IgG, profilaktyka konfliktu serologicznego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Octagam 10% 100 mg/ml
Octagam 10% to roztwór do infuzji zawierający 100 mg/ml immunoglobuliny ludzkiej normalnej (IVIg), z co najmniej 95% udziałem IgG. Preparat dostępny jest w różnych objętościach, od 20 ml (2 g Ig) do 300 ml (30 g Ig), z określonym rozkładem podklas IgG: IgG1 (60%), IgG2 (32%), IgG3 (7%) i IgG4 (1%). Maksymalna zawartość IgA wynosi 400 µg/ml, co jest istotne przy leczeniu pacjentów z niedoborem IgA i obecnością przeciwciał anty-IgA. Produkt zawiera 69 mg sodu na 100 ml, co stanowi 3,45% dziennego zalecanego spożycia sodu wg WHO, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu. Preparat zawiera maltrozę jako stabilizator oraz wodę do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik.
guma bromobutylowa, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka normalna, maltoza, niedobór immunoglobuliny A, osmolalność, osocze ludzkie, pH roztworu, podklasy immunoglobulin, podklasy immunoglobuliny G, przeciwciała anty-IgA, roztwór do infuzji, skażenie bakteryjne, sód, szkło typu II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rhesonativ 625 IU/ml (125 mcg)
Rhesonativ to roztwór do wstrzykiwań zawierający immunoglobulinę ludzką anty-D w stężeniu 625 j.m./ml (125 µg/ml), z głównym składnikiem białkowym w ilości 165 mg/ml, z czego co najmniej 95% stanowią immunoglobuliny G. Produkt charakteryzuje się określonym rozkładem podklas IgG: IgG1 (70,5%), IgG2 (26,0%), IgG3 (2,8%) oraz IgG4 (0,8%). Maksymalna zawartość IgA wynosi 82,5 µg/ml, nie przekraczając 0,05% całkowitej zawartości białka. Preparat jest wytwarzany z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców, co determinuje brak dostępnych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, gdyż standardowe badania na zwierzętach nie były przeprowadzane.
dawca krwi, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka anty-D, jednostka międzynarodowa, osocze ludzkie, podklasa IgG, potencjał rakotwórczy, Światowa Organizacja Zdrowia, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna