plamka wątrobowa
Plamka wątrobowa (łac. macula hepatica) to łagodna zmiana skórna charakteryzująca się nieregularnym, brązowawym lub żółtawym zabarwieniem skóry. Najczęściej występuje na grzbietach dłoni, przedramionach oraz twarzy u osób w starszym wieku (powyżej 50 roku życia). Zmiany te są związane z odkładaniem się lipofuscyny, czyli barwnika będącego produktem utleniania lipidów.
Plamki wątrobowe, wbrew swojej nazwie, nie mają bezpośredniego związku z chorobami wątroby. Są one przede wszystkim objawem fotostarzenia skóry, czyli uszkodzeń spowodowanych długotrwałą ekspozycją na promieniowanie UV. Czynnikami predysponującymi do ich powstawania są: zaawansowany wiek, jasna karnacja, nadmierna ekspozycja na słońce oraz predyspozycje genetyczne.
Diagnostyka różnicowa plamek wątrobowych obejmuje znamiona melanocytowe, plamy soczewicowate, rogowacenie słoneczne oraz zmiany nowotworowe (np. czerniak). W przypadku wątpliwości wskazana jest konsultacja dermatologiczna wraz z dermoskopią. Leczenie zazwyczaj nie jest konieczne, gdyż zmiany te mają charakter łagodny, jednak ze względów estetycznych można stosować krioterapię, laseroterapię, peelingi chemiczne czy miejscowe retinoidy.
Profilaktyka powstawania plamek wątrobowych polega głównie na ograniczeniu ekspozycji na promieniowanie UV poprzez stosowanie kremów z filtrem przeciwsłonecznym oraz noszenie odzieży ochronnej. Dodatkowo zaleca się stosowanie preparatów antyoksydacyjnych, które mogą spowalniać procesy fotostarzenia skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zarixa 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna Zarixa 10 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne wykazały brak istotnego ryzyka przy jednorazowym podaniu oraz wskazały, że działania niepożądane po podaniu wielokrotnym wynikają głównie z farmakodynamicznego mechanizmu działania leku. U szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Badania fototoksyczności nie wskazały na ryzyko reakcji skórnych po ekspozycji na światło.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, kapsułka twarda, lek przeciwzakrzepowy, patologia łożyska, plamka wątrobowa, poronienie, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja skórna, rywaroksaban, toksyczność jednokrotna, toksyczność pediatryczna, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Medreg 15 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w standardowych testach farmakologicznych, obejmujących toksyczność po podaniu jednokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co wiąże się z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic szczurów, jednakże rywaroksaban wykazywał toksyczny wpływ na reprodukcję, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi, poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami w wątrobie płodu oraz zwiększoną częstością wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania w ciąży.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt krwotoczny, genotoksyczność, immunoglobulina, krwawienie okołoporodowe, łożysko, narząd docelowy, plamka wątrobowa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia