astma oskrzelowa ciężka
Astma oskrzelowa ciężka to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się uporczywymi objawami, które nie poddają się standardowej terapii. Według klasyfikacji GINA (Global Initiative for Asthma) jest to najcięższa postać astmy, gdzie pacjent doświadcza codziennych objawów, częstych zaostrzeń, ograniczonej aktywności fizycznej oraz zaburzeń snu pomimo stosowania wysokich dawek wziewnych glikokortykosteroidów (wGKS) w połączeniu z długo działającymi β2-mimetykami (LABA).
Patofizjologia ciężkiej astmy obejmuje nasilony proces zapalny, przebudowę dróg oddechowych (remodeling) oraz nadreaktywność oskrzeli. W zależności od dominujących mechanizmów i biomarkerów, ciężką astmę dzieli się na fenotypy: alergiczną, eozynofilową niealergiczną, neutrofilową oraz mieszaną. Identyfikacja fenotypu ma kluczowe znaczenie dla wyboru terapii celowanej.
Leczenie astmy ciężkiej wymaga podejścia wielokierunkowego. Poza maksymalizacją standardowej terapii (wysokie dawki wGKS+LABA+LAMA), stosuje się terapie biologiczne ukierunkowane na określone ścieżki zapalne: przeciwciała anty-IgE (omalizumab), anty-IL-5/IL-5R (mepolizumab, reslizumab, benralizumab), anty-IL-4R (dupilumab). W niektórych przypadkach rozważa się także termoplastykę oskrzeli czy doustne glikokortykosteroidy jako terapię ostatniego wyboru ze względu na liczne działania niepożądane.
Ciężka astma dotyka około 5-10% wszystkich chorych na astmę, ale generuje nieproporcjonalnie wysokie koszty opieki zdrowotnej (do 50% wszystkich wydatków związanych z astmą). Pacjenci wymagają regularnej, specjalistycznej opieki pulmonologicznej, oceny czynników zaostrzających (m.in. współistniejącego nieżytu nosa, refluksu żołądkowo-przełykowego, otyłości) oraz interdyscyplinarnego podejścia terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – BisoHEXAL 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku BisoHEXAL 10, jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężką astmą oskrzelową, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), ciężką postacią zarostowej choroby tętnic obwodowych oraz zespołu Raynauda. Przeciwwskazaniem jest także nieleczony guz chromochłonny nadnerczy oraz kwasica metaboliczna. W każdej tabletce 10 mg znajduje się 2,48 mg laktozy jednowodnej, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania galaktozy.
astma oskrzelowa ciężka, beta-bloker, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, cukrzyca, dysfagia, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Blocard 10 mg
Bisoprolol w postaci leku Blocard (tabletki powlekane 5 mg i 10 mg) jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, dekompensacją niewydolności serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym oraz u osób z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią, objawowym niedociśnieniem tętniczym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda w ciężkiej postaci, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji.
astma ciężka, astma oskrzelowa ciężka, beta-adrenolityk, bisoprolol, Blocard, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, bronchospazm, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dekompensacja niewydolności serca, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, łuszczyca, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, tabletka powlekana, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – BisoHEXAL 5 5 mg
BisoHEXAL, zawierający bisoprolol fumaran w dawkach 5 mg i 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (1,24 mg w tabletce 5 mg; 2,48 mg w tabletce 10 mg). Lek nie powinien być stosowany w ostrych stanach niewydolności serca, wstrząsie kardiogennym, zaburzeniach przewodzenia przedsionkowo-komorowego II i III stopnia bez rozrusznika, zespole chorego węzła zatokowego, bloku zatokowo-przedsionkowym, objawowej bradykardii oraz objawowym niedociśnieniu tętniczym. Ponadto, ze względu na blokadę receptorów β₂, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP, a także u osób z ciężką postacią zarostowej choroby tętnic obwodowych i zespołu Raynauda. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia tętniczego, a kwasica metaboliczna jest kolejnym stanem, w którym stosowanie bisoprololu jest niewskazane.
W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności należy rozważyć monitorowanie lub alternatywne leczenie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej astmą oskrzelową lub POChP, cukrzycą z wahaniami glikemii, planowanymi zabiegami chirurgicznymi, łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, bezobjawową bradykardią oraz pierwotnie bezobjawowymi zaburzeniami przewodzenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, stosujących restrykcyjne diety, z łuszczycą w wywiadzie, chorobą węzła zatokowego bez objawów oraz tyreotoksykozą. Decyzja o zastosowaniu BisoHEXAL powinna być oparta na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając zarówno bezwzględne przeciwwskazania, jak i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności.
astma oskrzelowa ciężka, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, działanie inotropowe, funkcja oddechowa, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowo dodatni, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptor β2-adrenergiczny, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, wahania glikemii, wstrząs kardiogenny, wydzielanie katecholamin, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asmanex Twisthaler 200 mcg/dawkę inh.
Asmanex Twisthaler, zawierający mometazonu furoinian w dawce 200 µg na inhalację, jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej i podawany wyłącznie wziewnie. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia ciężkości astmy: dla łagodnej do umiarkowanej astmy zaleca się dawkę początkową 400 µg raz na dobę wieczorem, z możliwością podtrzymania dawką 200 µg raz na dobę lub 200 µg dwa razy na dobę, maksymalna dawka dobowa wynosi 400 µg. W ciężkiej astmie dawka początkowa to 400 µg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 800 µg. U pacjentów wcześniej leczonych doustnymi kortykosteroidami systemowymi, Asmanex Twisthaler należy wprowadzać równolegle z dotychczasową terapią, a następnie stopniowo redukować dawkę kortykosteroidów systemowych, nie przekraczając zmniejszenia o 2,5 mg prednizonu na dobę, przy jednoczesnym monitorowaniu objawów niestabilnej astmy i niewydolności kory nadnerczy.
astma, astma oskrzelowa ciężka, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, droga wziewna, inhalacja, inhalator, kandydoza jamy ustnej, kontrola objawów choroby, kortykosteroid doustny, kortykosteroid systemowy, licznik dawek, mometazon furoinian, niewydolność kory nadnerczy, proszek do inhalacji - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corsib 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Corsib dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest selektywnym beta-adrenolitykiem o działaniu inotropowo ujemnym. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol lub składniki preparatu, ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez stymulatora, zespołem chorego węzła zatokowego, bradykardią (HR < 60/min), objawowym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe < 100 mmHg), ciężką astmą oskrzelową, ciężką chorobą zarostową tętnic obwodowych lub zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Wymienione stany kliniczne stanowią ryzyko poważnych powikłań związanych z działaniem beta-adrenolitycznym bisoprololu, w tym pogorszenia perfuzji obwodowej, nasilenia skurczu oskrzeli oraz zaburzeń przewodnictwa sercowego.
astma oskrzelowa ciężka, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dekompensacja niewydolności krążenia, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, phaeochromocytoma, POChP, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 5 mg
Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo to lek łączący inhibitor ACE (ramipryl) oraz selektywny β-bloker (bisoprolol), stosowany w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodnictwa serca (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, bradykardię objawową), objawowe niedociśnienie tętnicze, ciężką astmę oskrzelową i POChP, ciężkie choroby naczyń obwodowych, nieleczony guz chromochłonny, kwasicę metaboliczną, obrzęk naczynioruchowy oraz stosowanie w II i III trymestrze ciąży. Lek zawiera laktozę w dawkach od 40,97 mg do 163,88 mg w zależności od siły kapsułki (2,5 mg + 1,25 mg do 10 mg + 10 mg). Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, pogorszenia funkcji nerek i obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z użyciem niektórych błon oraz u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej.
astma oskrzelowa ciężka, beta-bloker selektywny, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic, cukrzyca niekontrolowana, działanie hipotensyjne, funkcja oddechowa, hemofiltracja, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, monitorowanie glikemii, nadwrażliwość na substancje czynne, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, trzeci trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoratio 10 10 mg
Leczenie bisoprololem fumaranu (Bisoratio 5 mg, 10 mg) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (135,7 mg w tabletce 5 mg i 130,4 mg w tabletce 10 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodzenia (blok AV II i III stopnia bez rozrusznika, zespół chorej zatoki, blok zatokowo-przedsionkowy), bradykardię objawową z HR <60/min, objawowe niedociśnienie (ciśnienie skurczowe <100 mmHg), ciężką astmę oskrzelową, ciężką POChP, ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego oraz nieleczony guz chromochłonny nadnercza bez uprzedniej alfa-blokady. Bisoprolol może nasilać objawy tych stanów poprzez pogorszenie hemodynamiki, skurcz oskrzeli, czy niedokrwienie obwodowe.
astma oskrzelowa ciężka, bisoprolol fumaran, Bisoratio, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, guz chromochłonny nadnercza, hipoglikemia w cukrzycy, hipotonia ortostatyczna, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek alfa-adrenolityczny, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie objawowe, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, terapia inotropowa, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisocard 5 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Bisocard, jest selektywnym β1-adrenolitykiem, którego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych, zwłaszcza związanych z układem sercowo-naczyniowym i oddechowym. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, objawową bradykardię oraz ciężką astmę oskrzelową i ciężką POChP. Dodatkowo, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym, ciężkimi postaciami zarostowej choroby tętnic obwodowych, zespołu Raynauda oraz kwasicą metaboliczną. Tabletki Bisocard zawierają laktozę jednowodną (120 mg w dawce 5 mg i 115 mg w dawce 10 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa ciężka, asystolia, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, działanie inotropowe ujemne, działanie niepożądane, guz chromochłonny, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, maskowanie hipoglikemii, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze objawowe, nietolerancja laktozy, niewyrównana niewydolność serca, obturacja oskrzeli, ostra niewydolność serca, POChP, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-1, receptor beta-2 w oskrzelach, skurcz oskrzeli, stan hemodynamiczny, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisopromerck 10 10 mg
Bisoprolol, będący beta-adrenolitykiem, jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, dekompensacją niewydolności serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym oraz objawową bradykardią (<60 uderzeń/min) i objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy, kwasicą metaboliczną oraz u osób z nadwrażliwością na bisoprolol lub substancje pomocnicze. Wymienione stany kliniczne stanowią bezwzględne przeciwwskazania ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak skurcz oskrzeli, ciężkie zaburzenia rytmu serca, czy niekontrolowane wzrosty ciśnienia tętniczego.
astma oskrzelowa ciężka, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba wieńcowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, farmakokinetyka leku, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, hipoglikemia, immunoterapia swoista, kwasica metaboliczna, lek inotropowy dodatni, łuszczyca, miastenia, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Borez 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Borez, jest selektywnym β1-adrenolitykiem, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ostrą niewydolnością serca, zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca wymagającym dożylnej terapii inotropowej, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez stymulatora, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, bradykardią objawową oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym oraz kwasicą metaboliczną. W tych stanach mechanizm działania β-adrenolityku może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie funkcji skurczowej lewej komory, nasilenie zaburzeń przewodzenia serca, skurcz oskrzeli, czy paradoksalny wzrost ciśnienia tętniczego.
astma oskrzelowa ciężka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, desensytyzacja, glikogenoliza, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek inotropowo dodatni, łuszczyca, martwica tkanek, myasthenia gravis, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obturacja oskrzeli, ostra niewydolność serca, POChP, receptor α-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, α-adrenolityk