zakażenie wirusem cytomegalii
Zakażenie wirusem cytomegalii (CMV) jest powszechną infekcją wirusową wywoływaną przez ludzkiego wirusa cytomegalii należącego do rodziny Herpesviridae. Wirus ten jest szeroko rozpowszechniony w populacji, a częstość występowania przeciwciał przeciw CMV wzrasta z wiekiem, osiągając 50-80% w populacji dorosłych.
U osób immunokompetentnych zakażenie CMV przebiega zwykle bezobjawowo lub z łagodnymi objawami przypominającymi mononukleozę zakaźną. Natomiast u pacjentów z upośledzoną odpornością (biorcy przeszczepów, pacjenci z HIV/AIDS, noworodki) infekcja może mieć ciężki, nawet zagrażający życiu przebieg, manifestując się zapaleniem płuc, wątroby, siatkówki czy układu pokarmowego.
Szczególnie niebezpieczne jest pierwotne zakażenie CMV w ciąży, które może prowadzić do wrodzonej infekcji płodu skutkującej poważnymi uszkodzeniami neurologicznymi, głuchotą, zaburzeniami widzenia oraz opóźnieniem rozwoju psychomotorycznego. Ryzyko transmisji wertykalnej jest najwyższe podczas pierwotnej infekcji matki i wynosi 30-40%.
Diagnostyka zakażenia CMV opiera się na metodach serologicznych (przeciwciała anty-CMV klasy IgM i IgG), wykrywaniu antygenów wirusowych oraz technikach molekularnych (PCR). Leczenie przyczynowe stosuje się głównie u pacjentów z upośledzoną odpornością, wykorzystując leki przeciwwirusowe takie jak gancyklowir, walgancyklowir, foskarnet czy cidofowir.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medreg 40 mg
Atorvastatin Medreg stosowany jest w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od stężenia LDL, odpowiedzi na leczenie oraz celu terapeutycznego. Maksymalna dawka to 80 mg/dobę, z wyjątkiem pacjentów przyjmujących leki przeciwwirusowe (elbaswir + grazoprewir lub letermowir), gdzie dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę. Lek podaje się doustnie, jednorazowo, niezależnie od posiłków, a efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, z maksymalną odpowiedzią po 4 tygodniach terapii.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hiperlipidemii, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atoris 20 mg
Atoris (atorwastatyna) jest stosowany w leczeniu hiperlipidemii z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 80 mg/dobę, przy czym modyfikacje dawkowania powinny następować co najmniej co 4 tygodnie. U pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, a efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć podwyższenie do 80 mg/dobę lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki od 10 do 80 mg/dobę stosuje się jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a jest przeciwwskazany przy aktywnej chorobie wątroby.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medreg 10 mg
Atorvastatin Medreg stosuje się w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych, z dawką początkową 10 mg raz na dobę, którą modyfikuje się co 4 tygodnie w zakresie 10-80 mg/dobę, dostosowując do wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego i odpowiedzi pacjenta. Maksymalna dawka dobowa wynosi 80 mg, podawana jednorazowo. Efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po 4 tygodniach. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (≥10 lat) dawkę można zwiększać do 80 mg/dobę, a u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosuje się atorwastatynę jako leczenie wspomagające, w dawkach 10-80 mg/dobę. W prewencji pierwotnej stosuje się zwykle 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki w celu osiągnięcia docelowego LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia u dzieci, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Lek Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, dostępny jest w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg w formie kapsułek twardych. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, którą można przyjmować niezależnie od posiłku. Terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą hipolipemiczną. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – leczenie należy rozpocząć od oddzielnych preparatów atorwastatyny i ezetymibu, a dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na preparat złożony. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat lek nie jest zalecany ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Torvazin Plus jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby, a u osób z zaburzeniami czynności wątroby wymagana jest szczególna ostrożność i kontrola lekarska.
atorwastatyna i ezetymib, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca stężenie lipidów, elbaswir z grazoprewirem, kapsułka twarda, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, podanie doustne, WZW typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 20 mg
Atorvastatin Krka jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zakresie 10-80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Maksymalna dawka dobowa to 80 mg. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach. W przypadku heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną postacią choroby atorwastatyna jest stosowana jako leczenie wspomagające, np. aferezę LDL, z dawkami od 10 do 80 mg/dobę. W profilaktyce pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych zaleca się dawkę 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, pierwotna hipercholesterolemia, podanie doustne, profilaktyka pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medical Valley 20 mg
Atorvastatin Medical Valley jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, złożonej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od odpowiedzi klinicznej i docelowego stężenia LDL-C. Maksymalna dawka to 80 mg/dobę, z wyjątkiem sytuacji jednoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych (elbaswir z grazoprewirem lub letermowir), gdzie dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U dzieci powyżej 10 roku życia dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy czym stosowanie u dzieci poniżej 10 lat nie jest zalecane ze względu na ograniczone dane kliniczne.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, pierwotna hipercholesterolemia, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę (w formie atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, z maksymalną dawką dobową jednej tabletki 20 mg + 10 mg. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii; dawkowanie należy ustalać poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych składników w terapii preparatami jednoskładnikowymi, a dopiero po stabilizacji dawkowania można wprowadzić Amlator. W przypadku konieczności zmiany dawki któregokolwiek składnika, zaleca się powrót do terapii oddzielnymi lekami celem ponownego ustalenia dawkowania. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe zawierające elbaswir z grazoprewirem lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, co odpowiada maksymalnej dawce Amlator 20 mg + 10 mg. Stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną.
Amlator, amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna z L-lizyną, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, lek przeciwwirusowy, letermowir, preparat złożony, stężenie w osoczu, substancja czynna, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 30 mg
Lek Atorvastatin Krka, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 80 mg atorwastatyny wapniowej, jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, złożonej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po 2 tygodniach, a maksymalna skuteczność osiągana jest po 4 tygodniach terapii. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną możliwe jest leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe przy dawce 40 mg/dobę. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna stosowana jest jako terapia wspomagająca, w dawkach od 10 mg do 80 mg na dobę. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się rozpoczęcie terapii od 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 80 mg/dobę, przy regularnym monitorowaniu skuteczności i tolerancji leczenia.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia dziecięca, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, populacja pediatryczna, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Megalotect CP 100 U/ml
Megalotect CP to immunoglobulina ludzka przeciw wirusowi cytomegalii (CMVIG) w roztworze do infuzji o stężeniu 100 U/ml, wskazana do profilaktyki klinicznych objawów zakażenia CMV u pacjentów poddanych immunosupresji, zwłaszcza u biorców przeszczepów z wysokim ryzykiem zakażenia. Preparat zawiera 50 mg/ml białka osocza, z czego ≥96% stanowi IgG, w tym 100 U/ml przeciwciał anty-CMV (wg jednostek referencyjnych Instytutu Paula Ehrlicha). Dostępne są fiolki 10 ml (500 mg białka, 1000 U przeciwciał) oraz 50 ml (2500 mg białka, 5000 U przeciwciał). Rozkład podklas IgG to IgG1 65%, IgG2 30%, IgG3 3%, IgG4 2%, a zawartość IgA jest ograniczona do maksymalnie 2000 µg/ml, co minimalizuje ryzyko reakcji u pacjentów z niedoborem IgA. Produkt jest przejrzysty lub lekko opalizujący, o pH 5,0–5,6 i osmolalności 250–350 mOsm/kg.
acyklowir, bierna immunizacja, biorca przeszczepu, biorca seronegatywny, dawca seropozytywny, foskarnet, gancyklowir, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina przeciw wirusowi cytomegalii, komórki krwiotwórcze, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwwirusowy, lek wirusostatyczny, podklasa IgG, reaktywacja CMV, replikacja wirusa, walgancyklowir, wirus cytomegalii, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Atorvox (atorwastatyna) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wyjściowego stężenia cholesterolu LDL, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna skuteczność osiągana jest po 4 tygodniach. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka podtrzymująca wynosi 10-40 mg/dobę, a u homozygotycznej od 10 do 80 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych stosuje się zazwyczaj 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki w celu osiągnięcia docelowego LDL-C. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a stosowanie jest przeciwwskazane przy czynnej chorobie wątroby.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lekarz specjalista, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, upośledzona czynność nerek, upośledzona czynność wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard neo 40 mg
Torvacard neo (atorwastatyna) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w oparciu o wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta. Standardowa dawka początkowa to 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po około 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując Torvacard neo jako terapię wspomagającą lub alternatywną do aferezy LDL-C. U dzieci powyżej 10 lat dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, natomiast lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 10 lat.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL-C, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta hipolipemizująca, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja sercowo-naczyniowa, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tulip 40 mg 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (produkt Tulip) u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, hiperlipidemią złożoną oraz rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną i homozygotyczną, należy wdrożyć standardową dietę hipolipemizującą, którą kontynuuje się przez cały okres leczenia. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi terapeutycznej i celów leczenia. Efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiągany jest po około 4 tygodniach stosowania. U pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną możliwe jest także łączenie dawki 40 mg atorwastatyny z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku rodzinnej hipercholesterolemii homozygotycznej atorwastatyna stosowana jest jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL, z dawkami od 10 do 80 mg/dobę. W profilaktyce pierwotnej chorób układu krążenia zaleca się dawkę 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowych stężeń LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, leczenie hiperlipidemii, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, profilaktyka pierwotna chorób układu krążenia, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, tolerancja leku, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Marelim 180 mg
Produkt leczniczy Marelim zawiera kwas mykofenolowy (sód mykofenolan) w dawkach 180 mg i 360 mg, stosowany w terapii immunosupresyjnej u pacjentów po przeszczepieniach narządowych. Terapia wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, w tym zwiększonego ryzyka nowotworów złośliwych (np. choroby limfoproliferacyjnej u 0,9% pacjentów de novo i 1,3% w terapii podtrzymującej, nowotworów skóry u 0,9% i 1,8% odpowiednio) oraz zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza CMV (21,6% u pacjentów de novo, 1,9% w terapii podtrzymującej), zakażeń drożdżakowych i Herpes simplex. Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. leukopenię (bardzo często), niedokrwistość, trombocytopenię, hipokalemię, hipokalcemie, nadciśnienie, biegunki (≥10%), a także zaburzenia psychiczne i neurologiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i konieczność dostosowania dawkowania.
agranulocytoza, anomalia Pelgera-Hueta, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipogammaglobulinemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kwas mykofenolowy, leukopenia, limfopenia, martwica kanalików nerkowych, mięsak Kaposi, mykofenolan mofetylu, nefropatia związana z wirusem BK, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór złośliwy skóry, ostry zespół zapalny, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja jelita, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, rozstrzenie oskrzeli, sodu mykofenolan, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, trudność w połykaniu, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusem cytomegalii, zakażenie wirusem Herpes simplex, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie szpiku, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 10 mg + 5 mg
Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę i amlodypinę, dostępnym w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Lek przeznaczony jest wyłącznie do kontynuacji terapii u pacjentów z ustabilizowanymi dawkami obu składników, a dawkowanie powinno być ustalane poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych substancji w formie oddzielnych preparatów. Maksymalna dawka dobowa to jedna tabletka Amlator 20 mg + 10 mg. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe na HCV (elbaswir z grazoprewirem) lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Stosowanie Amlatora jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną oraz u osób z czynną chorobą wątroby. U pacjentów powyżej 70 roku życia zaleca się ostrożne zwiększanie dawki amlodypiny, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone, dlatego nie zaleca się stosowania.
amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, choroba współistniejąca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, interakcja lekowa, lek przeciw HCV, lek przeciwwirusowy, letermowir, pacjent dializowany, pacjent w podeszłym wieku, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medical Valley 40 mg
Atorvastatin Medical Valley jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, złożonej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, w zależności od poziomu LDL-C, celu terapeutycznego i odpowiedzi pacjenta. Maksymalna dawka to 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach terapii. U dzieci i młodzieży powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i jest przeciwwskazany przy aktywnej chorobie wątroby. Nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia pediatryczna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvagen 10 mg
Atorvagen, lek z grupy statyn, wymaga wprowadzenia i kontynuacji diety hipolipemizującej przed i w trakcie terapii. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta, z modyfikacją co minimum 4 tygodnie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, a maksymalna do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i hiperlipidemii mieszanej zwykle stosuje się 10 mg/dobę, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę początkową 10 mg/dobę zwiększa się do 40 mg/dobę, a w razie potrzeby do 80 mg/dobę lub 40 mg w połączeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba wątroby, dawkowanie atorwastatyny, dieta obniżająca cholesterol, działanie niepożądane, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia pediatryczna, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, prewencja pierwotna, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, statyny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atazanavir Accord
Atazanavir Accord, inhibitor proteazy HIV-1, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na potencjalne działania niepożądane i interakcje lekowe. Nie zaleca się przekraczania dawki rytonawiru 100 mg/dobę w skojarzeniu z atazanawirem, z wyjątkiem sytuacji stosowania efawirenzu, gdzie dawkę rytonawiru można zwiększyć do 200 mg/dobę przy ścisłym monitorowaniu. Metabolizm wątrobowy atazanawiru powoduje wzrost stężenia leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, a bezpieczeństwo u chorych z ciężkimi schorzeniami wątroby nie jest ustalone. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B lub C istnieje ryzyko ciężkich działań hepatotoksycznych, co wymaga regularnej obserwacji i ewentualnego przerwania terapii. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek nie wymaga modyfikacji, jednak lek nie jest zalecany u osób poddawanych hemodializie. Atazanavir może powodować bezobjawowe wydłużenie odstępu PR, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT.
autoimmunologiczne zapalenie wątroby, blok pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa-Basedowa, cytochrom CYP3A4, hemodializa, hemofilia, hiperbilirubinemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, kamica nerkowa, kamica żółciowa, martwica kości, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostra niewydolność nerek, Pneumocystis jirovecii, przewlekła choroba nerek, przewlekłe zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, terapia przeciwretrowirusowa, transferaza UDP-glukuronozylowa, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV-1, zakażenie wirusem cytomegalii, zespół Cushinga, zespół DRESS, zespół reaktywacji immunologicznej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sortis 40 40 mg
Atorwastatyna (Sortis) powinna być stosowana u pacjentów po wprowadzeniu diety ubogocholesterolowej, którą należy kontynuować przez cały okres terapii. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 80 mg. Skuteczność leku obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest po około 4 tygodniach. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii zazwyczaj wystarcza dawka 10 mg/dobę. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a w razie potrzeby do 80 mg lub włączyć leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wątroby, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia dziecięca, hiperlipidemia mieszana, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvalipin 40 mg
Torvalipin, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i hiperlipidemii złożonej, wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 80 mg/dobę, przy modyfikacjach co minimum 4 tygodnie. Pierwsze efekty terapeutyczne obserwuje się po 2 tygodniach, a maksymalny efekt po 4 tygodniach stosowania. U większości pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią dawka 10 mg/dobę jest wystarczająca. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, a lek stosowany jest jako terapia uzupełniająca do innych metod, np. aferezy LDL. W profilaktyce pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia u dzieci, hiperlipidemia u dzieci, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, podanie doustne, profilaktyka pierwotna, stężenie LDL-C, terapia uzupełniająca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg
Leczenie atorwastatyną (Atorvox) powinno być inicjowane po wdrożeniu diety ubogocholesterolowej i kontynuowane przez cały okres terapii. Dawka początkowa standardowo wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, w zakresie od 10 do 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii efekt terapeutyczny pojawia się po 2 tygodniach, a maksymalny po około 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i jest stosowana jako terapia wspomagająca inne metody leczenia, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy czym modyfikacje dawkowania powinny odbywać się co co najmniej 4 tygodnie pod nadzorem specjalistów.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, prewencja pierwotna, stężenie LDL, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Temozolomide Glenmark
Temozolomid wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zakażeń oportunistycznych (np. Pneumocystis jirovecii), reaktywacji wirusów HBV i CMV oraz uszkodzenia wątroby, które mogą prowadzić do niewydolności i zgonu. Szczególnie istotne jest stosowanie profilaktyki przeciw PCP u pacjentów poddawanych 42-dniowemu schematowi leczenia skojarzonemu z radioterapią, niezależnie od liczby limfocytów, oraz kontynuowanie jej do ustąpienia limfopenii (≤ 1). Zaleca się regularne badania czynności wątroby przed, w trakcie (w połowie cyklu 42-dniowego) i po każdym cyklu terapii. Występuje także ryzyko mielosupresji, w tym pancytopenii i niedokrwistości aplastycznej, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza liczby granulocytów obojętnochłonnych (≥ 1,5 x 10^9/l) i płytek krwi (≥ 100 x 10^9/l), z koniecznością redukcji dawki przy spadkach poniżej 1,0 x 10^9/l i 50 x 10^9/l odpowiednio. Dawkowanie temozolomidu obejmuje poziomy 100, 150 i 200 mg/m² powierzchni ciała, z minimalną dawką 100 mg/m².
antykoncepcja, białaczka szpikowa, glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy, kriokonserwacja nasienia, limfopenia, mielosupresja, neutropenia i trombocytopenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, pancytopenia, Pneumocystis jirovecii, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusem cytomegalii, zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sortis 10 10 mg
Atorwastatyna (Sortis) dostępna jest w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii zwykle nie wymaga się zmiany dawki, natomiast w heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a w razie potrzeby do 80 mg lub stosować leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka jest indywidualnie dostosowywana, z maksymalną dawką 80 mg/dobę, stosowaną jako terapia wspomagająca. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, działanie niepożądane, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 40 mg
Atorvastatin Krka jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg atorwastatyny wapniowej. Leczenie należy rozpocząć od dawki 10 mg raz na dobę, dostosowując ją indywidualnie co minimum 4 tygodnie, z maksymalną dawką 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny w postaci obniżenia LDL-C pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiąga się po 4 tygodniach. W pierwotnej hipercholesterolemii i złożonej hiperlipidemii dawka podtrzymująca to zwykle 10 mg/dobę. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Aurovitas 40 mg
Atorvastatin Aurovitas należy stosować po wprowadzeniu u pacjenta diety ubogocholesterolowej, którą kontynuuje się przez cały okres terapii. Dawka początkowa standardowo wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, w zależności od wyjściowego stężenia LDL, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Maksymalna dawka to 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg jest zwykle wystarczająca, a efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako uzupełnienie innych terapii, np. aferezy LDL-C.
afereza LDL-C, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek hipolipemizujący, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, podanie doustne, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard neo 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Torvacard neo) konieczne jest wdrożenie i kontynuacja diety hipolipemizującej. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, a maksymalna dawka to 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź pojawia się zwykle po 4 tygodniach i utrzymuje się przez cały czas leczenia. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci choroby atorwastatyna pełni rolę leczenia wspomagającego, stosowanego w dawkach od 10 do 80 mg/dobę.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL-C, czynna choroba wątroby, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Megalotect CP 100 U/ml
Produkt leczniczy Megalotect CP, zawierający ludzką immunoglobulinę G (IgG) przeciw wirusowi cytomegalii (CMVIG), charakteryzuje się natychmiastową i całkowitą biodostępnością po podaniu dożylnym, co umożliwia szybkie osiągnięcie terapeutycznego stężenia przeciwciał anty-CMV (100 U/ml). Preparat wykazuje względnie szybką dystrybucję pomiędzy osoczem a płynem zewnątrznaczyniowym, osiągając stan równowagi dynamicznej w ciągu 3-5 dni, co jest istotne przy planowaniu terapii. Okres półtrwania wynosi średnio 25 dni, co zapewnia długotrwałą ochronę przeciwwirusową, jednakże wykazuje zmienność międzyosobniczą zależną od stanu klinicznego pacjenta. Skład preparatu obejmuje 50 mg białka osocza/ml, z co najmniej 96% stanowiącą IgG, o fizjologicznym rozkładzie podklas (IgG1 65%, IgG2 30%, IgG3 3%, IgG4 2%), oraz ograniczoną zawartość IgA (≤ 2000 µg/ml), co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych u pacjentów z niedoborem IgA.
CMVIG, IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka przeciw wirusowi cytomegalii, komórki dendrytyczne, komórki prezentujące antygen, kompartment naczyniowy, makrofag, niedobór IgA, okres półtrwania, podanie dożylne, podklasy IgG, przeciwciała anty-CMV, przeciwciała anty-IgA, przeszczepienie narządu, stan równowagi dynamicznej, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirus cytomegalii, właściwość farmakokinetyczna, zakażenie wirusem cytomegalii, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 80 mg
Atorvastatin Krka jest dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, a dawkowanie należy indywidualizować w oparciu o wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. U pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią lub mieszaną hiperlipidemią 10 mg/dobę jest zwykle wystarczające, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej stosuje się dawki od 10 do 80 mg/dobę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się rozpoczęcie od 10 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dailiport 1 mg
Ocena działań niepożądanych takrolimusu stanowi wyzwanie kliniczne ze względu na nakładanie się symptomów choroby podstawowej oraz stosowanie terapii skojarzonej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) obejmują drżenie, zaburzenia czynności nerek, hiperglikemię, cukrzycę, hiperkaliemię, zakażenia oportunistyczne (m.in. CMV, wirus BK, PML związane z wirusem JC), nadciśnienie tętnicze oraz bezsenność. Immunosupresja indukowana takrolimusem zwiększa ryzyko onkogenezy, w tym nowotworów skóry i zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z EBV. Reakcje alergiczne i rzekomoanafilaktyczne, choć rzadsze, mogą stanowić zagrożenie życia. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z wytycznymi regulacyjnymi, a objawy uszeregowane według nasilenia, co umożliwia priorytetyzację ryzyka klinicznego.
artralgia, bezsenność, biegunka, cholestaza, cukrzyca, CYP3A, Dailiport, drżenie, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hirsutyzm, immunosupresja, interakcja lekowa, kardiotoksyczność, kreatynina, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, nadciśnienie tętnicze, nefropatia BK, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niedokrwistość, nowotwór skóry, nudność, okno terapeutyczne, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie takrolimusu, takrolimus, wirus JC, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zakażenie, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atoris 80 mg
Atorwastatyna (Atoris) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wyjściowego stężenia LDL, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa to 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg jest zwykle skuteczna, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować 40 mg w połączeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi 10-80 mg/dobę i atorwastatyna pełni rolę leczenia wspomagającego. U pacjentów z zaburzeniami nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie wymaga ostrożności, a lek jest przeciwwskazany przy czynnej chorobie wątroby.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calipra 80 mg
Calipra, zawierająca 80 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej, jest wskazana do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, hiperlipidemii złożonej oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do zapobiegania chorobom układu krążenia. Terapia powinna być poprzedzona i prowadzona równolegle ze standardową dietą obniżającą cholesterol. Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub dodać lek wiążący kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej Calipra stosowana jest jako terapia uzupełniająca, np. do aferezy LDL, z uwzględnieniem ograniczonych danych klinicznych. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy monitorowaniu efektów i tolerancji leczenia.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dawka maksymalna, dawka początkowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób układu krążenia, stężenie lipidów, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 10 mg
Lek Apo-Atorva zawiera atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych i jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz tolerancji leku. Efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiągany jest po 4 tygodniach terapii. W przypadku skojarzenia z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub u pacjentów leczonych elbaswirem, grazoprewirem lub letermowirem dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga ostrożności.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, efekt leczniczy, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, leczenie wspomagające, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard 10 10 mg
Torvacard, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę, w zależności od poziomu LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po 4 tygodniach. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg atorwastatyny w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10 roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy monitorowaniu skuteczności i tolerancji.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dawka dobowa, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, Torvacard, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medical Valley 10 mg
Atorvastatin Medical Valley jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg atorwastatyny (trójwodna sól wapniowa). Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. W leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalną odpowiedzią po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a w razie potrzeby do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując lek jako uzupełnienie innych metod leczenia. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, LDL-C, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina – Wskazania do stosowania
Immunoglobuliny stanowią kluczowy element terapii w różnych stanach klinicznych, od niedoborów odporności po profilaktykę i leczenie zakażeń wirusowych oraz powikłań po przeszczepach. Preparaty niespecyficzne, takie jak Biseko, zawierają około 10 g immunoglobulin na 1000 ml roztworu (IgG 7,0 g, IgA 1,4 g, IgM 0,5 g) i są stosowane m.in. w hipogammaglobulinemii, hipoproteinemii, hipoalbuminemii, hipowolemii oraz hemodylucji. Immunoglobuliny anty-D (GAMMA anty-D 150, Rhophylac 300, 150 µg/ml) zapobiegają immunizacji Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych w profilaktyce przed- i poporodowej oraz po ekspozycji na niezgodność grupową krwi. Preparaty specyficzne, takie jak Megalotect CP (100 U/ml przeciwciał przeciw CMV) i UMAN BIG (180 j.m./ml lub 540 j.m./3 ml przeciwciał przeciw WZW B), stosowane są w profilaktyce zakażeń wirusowych u pacjentów immunosupresyjnych oraz w immunoprofilaktyce WZW B, zwłaszcza po przeszczepach i ekspozycji na wirusa.
amniopunkcja diagnostyczna, antagonista puryn, biopsja kosmówki, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, ciąża pozamaciczna, glikokortykosteroid, hemodylucja, hipoalbuminemia, hipogammaglobulinemia, hipoproteinemia, hipowolemia, immunizacja czynnikiem Rh(D), immunoglobulina, immunoglobulina A, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina G, immunoglobulina królicza, immunoglobulina M, immunoprofilaktyka, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor mTOR, krwotok przezłożyskowy, leczenie immunosupresyjne, lek wirusostatyczny, niedobór odporności, nowotwór złośliwy krwi, odpowiedź immunologiczna, odrzucenie przeszczepu, poronienie, przeszczep allogeniczny, przeszczep komórek macierzystych, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie wirusem cytomegalii, zaśniad groniasty, zespół niedoboru przeciwciał - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvazin Plus 20 mg + 10 mg
Dawkowanie leku Torvazin Plus w terapii hipercholesterolemii powinno być indywidualnie dostosowane, z zalecaną dawką dobową jednej kapsułki zawierającej 10 mg atorwastatyny i 10 mg ezetymibu, 20 mg + 10 mg lub 40 mg + 10 mg, przyjmowanej raz na dobę, niezależnie od posiłku. Terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą hipolipemizującą oraz modyfikacją stylu życia. Lek nie jest wskazany do inicjowania terapii hipolipemicznej – rozpoczęcie leczenia i ustalenie dawek poszczególnych składników (atorwastatyny i ezetymibu) powinno odbywać się za pomocą oddzielnych preparatów, a dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na preparat złożony Torvazin Plus. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych klinicznych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek jest przeciwwskazany w przypadku aktywnej choroby wątroby, a u pacjentów z niewydolnością nerek nie wymaga zmiany dawkowania.
atorwastatyna, atorwastatyna i ezetymib, choroba współistniejąca, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca stężenie lipidów, elbaswir z grazoprewirem, ezetymib, hipercholesterolemia, interakcja lekowa, leczenie hipolipemizujące, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, schorzenie wątroby, terapia hipolipemizująca, Torvazin Plus, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calipra 20 mg
Atorwastatyna w postaci leku CALIPRA (20 mg tabletki powlekane) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny jest widoczny po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach stosowania. W hipercholesterolemii pierwotnej i hiperlipidemi złożonych dawka 10 mg/dobę jest zwykle skuteczna, natomiast w heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub 40 mg z dodatkiem leków wiążących kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i stosowana jest jako terapia uzupełniająca. U pacjentów pediatrycznych (≥10 lat) dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy czym leczenie powinno być prowadzone przez specjalistów i wymaga regularnej kontroli.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol frakcji LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, LDL-C, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, parametry lipidowe, profilaktyka pierwotna chorób układu krążenia, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Działania niepożądane
Gancyklowir, stosowany głównie w leczeniu zakażeń wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów z obniżoną odpornością, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa podobnym w populacjach osób z HIV oraz po przeszczepach narządów, choć z różnicami w częstości działań niepożądanych. Najpoważniejszymi i najczęściej występującymi efektami są reakcje hematologiczne, w tym neutropenia (częstość ciężkiej neutropenii u pacjentów z HIV wynosi 14%, u biorców przeszczepów do 10% do 200. dnia leczenia), niedokrwistość i małopłytkowość, które mogą zagrażać życiu i wymagają monitorowania. Neutropenia pojawia się zwykle w 1-2 tygodniu leczenia indukcyjnego, przy skumulowanej dawce ≤ 200 mg/kg mc, a liczba neutrofili normalizuje się w ciągu 2-5 dni po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki. Małopłytkowość jest szczególnie niebezpieczna u pacjentów z wyjściowo niską liczbą płytek (<100 000/µl) oraz u osób poddanych immunosupresji. Dodatkowo, u pacjentów z HIV częściej obserwuje się gorączkę, zakażenia drożdżakowe, depresję i reakcje skórne, natomiast u biorców przeszczepów – zaburzenia czynności nerek i wątroby, w tym podwyższenie enzymów wątrobowych (ALT, AST, fosfataza zasadowa). Dożylne podawanie gancyklowiru wiąże się z mniejszym ryzykiem biegunki niż doustny walgancyklowir.
agranulocytoza, ciężka neutropenia, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, granulocytopenia, immunosupresja jatrogenna, kandydoza jamy ustnej, krwiomocz, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, napad drgawkowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, obniżona odporność, obrzęk plamki, odwarstwienie siatkówki, pancytopenia, parestezja, posocznica, powierzchniowe punkcikowate zapalenie rogówki, przekrwienie spojówki, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, walgancyklowir, wirus cytomegalii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie drożdżakowe, zakażenie wirusem cytomegalii, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Atorvastatin Medical Valley to preparat zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, hiperlipidemii mieszanej oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Efekty terapeutyczne obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach terapii. W przypadku heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować 40 mg w połączeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną atorwastatyna jest stosowana jako terapia wspomagająca inne metody leczenia, np. aferezę LDL-C. W profilaktyce pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych zalecana dawka to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL-C, aktywna choroba wątroby, cholesterol LDL, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir/grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sortis 20 20 mg
Atorwastatyna (Sortis) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w oparciu o wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź kliniczną pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z docelową dawką 40 mg/dobę, którą można zwiększyć do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL-C. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, jednak w celu osiągnięcia docelowego LDL-C może być konieczne zwiększenie dawki.
afereza LDL, aktywna choroba wątroby, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia pediatryczna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, prewencja pierwotna, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, upośledzona czynność nerek, upośledzona czynność wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Larus 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną w dawce 20 mg (produkt Larus) pacjent powinien stosować standardową dietę ubogocholesterolową przez cały okres leczenia. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie wyjściowego stężenia cholesterolu LDL, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, jednak Larus 20 mg nie umożliwia podania dawki 10 mg, co wymaga rozważenia alternatywnego preparatu. Modyfikacje dawki należy przeprowadzać co najmniej co 4 tygodnie, a maksymalna dawka dobowa to 80 mg. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach stosowania. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg, a następnie do 80 mg lub kontynuacji 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą.
afereza cholesterolu LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, dawkowanie atorwastatyny, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atoris 60 mg
Atoris (atorwastatyna) jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, złożonej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, dostosowywanej co minimum 4 tygodnie w zależności od stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach stosowania. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększyć do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub dodanie leków wiążących kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej Atoris stosuje się jako terapię wspomagającą, w dawkach od 10 do 80 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby lek jest przeciwwskazany.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, LDL-C, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvagen 20 mg
Atorvagen (atorwastatyna) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, z dawką początkową zwykle wynoszącą 10 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając wyjściowe stężenie LDL, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta, z modyfikacjami co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka wynosi 80 mg/dobę. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, a efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2 tygodniach, osiągając maksimum po około 4 tygodniach. W terapii hipercholesterolemii rodzinnej homozygotycznej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując Atorvagen jako uzupełnienie innych metod, np. aferezy LDL. U pacjentów z niewydolnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a u pacjentów z aktywną chorobą wątroby jest przeciwwskazany.
afereza LDL, aktywna choroba wątroby, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, dieta obniżająca cholesterol, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia złożona, LDL-C, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon substancji czynnych
Atorwastatyna – Dawkowanie i sposób podawania
Atorwastatyna powinna być stosowana w połączeniu ze standardową dietą ubogocholesterolową, którą pacjent kontynuuje przez cały okres terapii. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Maksymalna dawka wynosi 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka początkowa to 10 mg/dobę, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi 10–80 mg/dobę, stosowana jako terapia wspomagająca. U pacjentów z zaburzeniami nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować lek ostrożnie, a u osób z czynną chorobą wątroby jest przeciwwskazany. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, natomiast u dzieci poniżej 10 lat stosowanie atorwastatyny nie jest zalecane.
afereza LDL-C, atorwastatyna z amlodypiną, atorwastatyna z ezetymibem, atorwastatyna z peryndoprylem, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, kapsułka twarda, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, prewencja pierwotna, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii