kandydoza ogólnoustrojowa
Kandydoza ogólnoustrojowa (inwazyjna kandydoza) to ciężka, zagrażająca życiu infekcja grzybicza wywołana przez drożdżaki z rodzaju Candida, które przedostają się do krwiobiegu i rozprzestrzeniają do narządów wewnętrznych. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest Candida albicans, choć coraz częściej obserwuje się zakażenia gatunkami non-albicans, takimi jak C. glabrata, C. parapsilosis czy C. krusei.
Infekcja rozwija się głównie u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym osób po zabiegach chirurgicznych, z neutropenią, otrzymujących całkowite żywienie pozajelitowe, długotrwale hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii oraz pacjentów z cewnikami naczyniowymi. Śmiertelność w przypadku kandydemii i kandydozy narządowej może sięgać 30-40%, zwłaszcza przy opóźnionym wdrożeniu leczenia.
Diagnostyka obejmuje posiewy krwi i materiału z zajętych narządów, oznaczanie biomarkerów (β-D-glukan, mannan), techniki molekularne (PCR) oraz badania obrazowe. W leczeniu stosuje się przede wszystkim echinokandyny (kaspofungina, anidulafungina, mykafungina) jako leki pierwszego wyboru. Alternatywnie można zastosować flukonazol (przy wrażliwych szczepach), amfoterycynę B lub nowsze azole (worykonazol, posakonazol). Kluczowe znaczenie ma wczesne wdrożenie terapii oraz usunięcie potencjalnych źródeł zakażenia, np. cewników naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Irinotecan Kabi 20 mg/ml
Irynotekan (Irinotecan Kabi, 20 mg/ml) jest lekiem przeciwnowotworowym charakteryzującym się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to opóźniona biegunka (występująca powyżej 24 godzin po podaniu, u 20% pacjentów w monoterapii i 13,1% w terapii skojarzonej), oraz zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia (78,7% pacjentów w monoterapii, z ciężką neutropenią <500 komórek/mm³ u 22,6%, oraz 82,5% w terapii skojarzonej z ciężką u 9,8%). Nadir neutropenii przypada około 8 dnia po podaniu leku, a powrót do wartości wyjściowych następuje zwykle do 22. dnia w monoterapii i 7-8 dni w terapii skojarzonej. Inne często obserwowane działania to niedokrwistość (58,7% w monoterapii, 97,2% w terapii skojarzonej, z ciężką niedokrwistością Hb <8 g/dl u 8% i 2,1% pacjentów odpowiednio), nudności i wymioty (ciężkie u około 10% w monoterapii, rzadziej w terapii skojarzonej), a także ostry zespół cholinergiczny (9% w monoterapii, 1,4% w terapii skojarzonej), który objawia się wczesną biegunką, bólem brzucha, poceniem się, zwężeniem źrenic i ślinieniem, ustępując po podaniu atropiny.
aspergiloza oskrzelowo-płucna, biegunka opóźniona, ciężka biegunka, dławica piersiowa, gorączka neutropeniczna, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, kandydoza ogólnoustrojowa, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwnowotworowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, odwodnienie, okrężnica olbrzymia, ostra niewydolność nerek, ostry zespół cholinergiczny, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowa choroba płuc, stłuszczenie wątroby, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wynaczynienie, zakażenie grzybicze, zapalenie kątnicy, zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrego rozpadu guza