martwica nerek

Martwica nerek (necrosis renalis) to patologiczny proces obumierania komórek nerkowych w wyniku różnych czynników uszkadzających. W przeciwieństwie do apoptozy, która jest programowaną śmiercią komórki, martwica jest procesem niekontrolowanym, prowadzącym do ostrego uszkodzenia struktury i funkcji narządu.

Etiologia martwicy nerek obejmuje niedokrwienie (najczęstsza przyczyna), nefrotoksyny (leki, metale ciężkie, środki kontrastowe), infekcje, choroby naczyniowe oraz schorzenia immunologiczne. Klinicznie może manifestować się jako ostre uszkodzenie nerek (AKI) z oligurią lub anurią, zaburzeniami elektrolitowymi oraz wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy.

W obrazie histopatologicznym martwicy nerek obserwuje się utratę jąder komórkowych, pyknozy, karioreksis oraz cytolizę, szczególnie w kanalikach proksymalnych i dystalnych. Najbardziej wrażliwa na niedokrwienie jest zewnętrzna część rdzenia, gdzie występują segmenty S3 kanalików proksymalnych. Martwica może być ogniskowa lub rozlana, zależnie od nasilenia czynnika uszkadzającego.

Leczenie martwicy nerek koncentruje się na usunięciu przyczyny, zapewnieniu odpowiedniego nawodnienia, wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych oraz, w ciężkich przypadkach, wdrożeniu terapii nerkozastępczej. Wczesna diagnoza i interwencja mają kluczowe znaczenie dla rokowania, które zależy od rozległości uszkodzenia i zdolności regeneracyjnych tkanki nerkowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl