stężenie LDL
Stężenie LDL (Low Density Lipoprotein) to kluczowy parametr lipidowy oznaczany we krwi, stanowiący istotny marker ryzyka sercowo-naczyniowego. LDL, nazywany potocznie „złym cholesterolem”, transportuje cholesterol z wątroby do tkanek obwodowych, gdzie może przyczyniać się do rozwoju miażdżycy poprzez odkładanie w ścianach naczyń krwionośnych.
Wartości referencyjne stężenia LDL różnią się w zależności od indywidualnego ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi europejskimi ESC/EAS, u pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym docelowe stężenie LDL wynosi <55 mg/dl (1,4 mmol/l), u osób z wysokim ryzykiem <70 mg/dl (1,8 mmol/l), a u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem <100 mg/dl (2,6 mmol/l).
Podwyższone stężenie LDL stanowi modyfikowalny czynnik ryzyka chorób układu krążenia. Leczenie hipercholesterolemii obejmuje modyfikację stylu życia oraz farmakoterapię. Statyny pozostają lekami pierwszego rzutu, a w przypadku nieosiągania docelowych wartości LDL, stosuje się terapię skojarzoną z ezetymibem, inhibitorami PCSK9 lub kwasem bempedowym. Regularne monitorowanie stężenia LDL jest niezbędne do oceny skuteczności leczenia i modyfikacji terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg
Leczenie atorwastatyną (Atorvox) powinno być inicjowane po wdrożeniu diety ubogocholesterolowej i kontynuowane przez cały okres terapii. Dawka początkowa standardowo wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, w zakresie od 10 do 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii efekt terapeutyczny pojawia się po 2 tygodniach, a maksymalny po około 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i jest stosowana jako terapia wspomagająca inne metody leczenia, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy czym modyfikacje dawkowania powinny odbywać się co co najmniej 4 tygodnie pod nadzorem specjalistów.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, prewencja pierwotna, stężenie LDL, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii