toksyczne zapalenie jelita grubego
Toksyczne zapalenie jelita grubego (ang. toxic colitis) to ciężka, zagrażająca życiu postać zapalenia okrężnicy, charakteryzująca się rozległym stanem zapalnym, obrzękiem oraz rozszerzeniem jelita grubego. Najczęściej występuje jako powikłanie nieswoistych chorób zapalnych jelit, szczególnie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego-Crohna, a także infekcyjnego zapalenia jelit.
Obraz kliniczny toksycznego zapalenia jelita grubego obejmuje silny ból brzucha, krwistą biegunkę, gorączkę, tachykardię oraz objawy odwodnienia. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się leukocytozę, niedokrwistość, zaburzenia elektrolitowe oraz podwyższone parametry stanu zapalnego. Charakterystycznym objawem radiologicznym jest rozdęcie okrężnicy (megacolon toxicum) widoczne w badaniach obrazowych.
Leczenie toksycznego zapalenia jelita grubego wymaga natychmiastowej hospitalizacji i intensywnej terapii. Postępowanie obejmuje antybiotykoterapię o szerokim spektrum, kortykosteroidy dożylne, wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz żywienie pozajelitowe. W przypadku braku poprawy po 24-72 godzinach leczenia zachowawczego lub wystąpienia perforacji jelita, niezbędna jest interwencja chirurgiczna, najczęściej w postaci kolektomii subtotalnej z ileostomią.
Śmiertelność w toksycznym zapaleniu jelita grubego, mimo wdrożenia właściwego leczenia, nadal pozostaje wysoka i wynosi od 10% do 40%. Wczesne rozpoznanie oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia stanowią kluczowe czynniki poprawiające rokowanie pacjentów z tym poważnym schorzeniem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eziclen (17,51 g + 3,276 g + 3,13 g)/butelkę
Lek Eziclen, zawierający sodu siarczan bezwodny, magnezu siarczan siedmiowodny oraz potas siarczan, jest stosowany do oczyszczania jelita grubego, jednak ze względu na wysoką zawartość elektrolitów (w dwóch butelkach: sód 11,367 g/494,42 mmol, potas 2,81 g/71,8 mmol, magnez 0,646 g/26,6 mmol, siarczany 29,69 g/309,0 mmol) wymaga ścisłych przeciwwskazań i ostrożności. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, zastoinową niewydolnością serca, ciężkim odwodnieniem, ostrymi fazami zapalenia jelita (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), ostrymi zaburzeniami jamy brzusznej wymagającymi operacji, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, perforacją przewodu pokarmowego, toksycznym zapaleniem jelita grubego, zespołem toksycznego rozszerzenia okrężnicy, wodobrzuszem, ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz obecnością nudności i wymiotów. Stosowanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaostrzenie niewydolności serca, perforacja jelita, nasilenie stanu zapalnego czy zaburzenia elektrolitowe zagrażające życiu.
U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-89 ml/min/1,73 m²), w podeszłym wieku (>65 lat), z niestabilną chorobą wieńcową, niewydolnością serca w stadium II-IV wg NYHA, zaburzeniami rytmu serca, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących leki wpływające na gospodarkę wodno-elektrolitową (diuretyki, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, NLPZ, lit) należy zachować szczególną ostrożność lub rozważyć alternatywne metody przygotowania jelita. Dodatkowo przeciwwskazania obejmują niedrożność jelit w wywiadzie, ciężkie zaparcia oporne na leczenie, stan po operacjach przewodu pokarmowego z modyfikacją anatomii jelit, megacolon oraz zaburzenia połykania z wysokim ryzykiem aspiracji. W tych przypadkach zaleca się indywidualną ocenę ryzyka i korzyści oraz ewentualne odroczenie badania do stabilizacji stanu klinicznego pacjenta.
antagonista receptora angiotensyny, choroba Leśniowskiego-Crohna, diuretyk, dysfagia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, megacolon, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilna choroba wieńcowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwodnienie, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, perforacja przewodu pokarmowego, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, toksyczne zapalenie jelita grubego, wodobrzusze, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clensia –
Clensia to preparat do oczyszczania jelit w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający makrogol 4000 oraz elektrolity (sód 168,6 mmol/l, siarczany 52,8 mmol/l, chlorki 34,9 mmol/l, potas 11,2 mmol/l, cytrynian 21,1 mmol/l po rozpuszczeniu 2 saszetek A i 2 saszetek B w 1 litrze wody). Produkt występuje w dwóch rodzajach saszetek: A (duża) i B (mała, o smaku limonki). Przed zastosowaniem należy wykluczyć przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia opróżniania żołądka (np. gastropareza), perforacja przewodu pokarmowego, toksyczne zapalenie jelita grubego oraz stan pacjenta nieprzytomny ze względu na ryzyko aspiracji i powikłań.
acesulfam potasowy, aspiracja płynu, chlorek potasu, chlorek sodu, cytrynian sodu dwuwodny, elektrolit, gastropareza, jon elektrolitowy, kwas cytrynowy bezwodny, makrogol 4000, megacolon toxicum, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność serca, oczyszczanie jelita, perforacja przewodu pokarmowego, siarczan sodu bezwodny, symetykon, toksyczne rozdęcie jelita grubego, toksyczne zapalenie jelita grubego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki potasowej, zaburzenie opróżniania żołądka - Leksykon substancji czynnych
Makrogol – Przeciwwskazania stosowania
Makrogol, stosowany głównie jako środek przeczyszczający i do oczyszczania jelit przed badaniami diagnostycznymi, posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na makrogol lub substancje pomocnicze, a także niedrożność przewodu pokarmowego (zarówno mechaniczna, jak i czynnościowa), perforacja przewodu pokarmowego oraz ciężkie zapalne choroby jelit, takie jak aktywna postać choroby Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy toksyczne rozdęcie okrężnicy (megacolon toxicum). Dodatkowo, preparaty z makrogolem nie powinny być stosowane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami opróżniania żołądka (np. gastropareza), bólami brzucha o nieustalonej etiologii, a także u osób z ciężką niewydolnością serca (3-4 stopień wg NYHA), niewydolnością nerek, chorobami wątroby, ciężkim odwodnieniem oraz u pacjentów nieprzytomnych lub z zaburzeniami świadomości ze względu na ryzyko aspiracji. Warto zwrócić uwagę na ograniczenia wiekowe i przeciwwskazania związane z substancjami pomocniczymi, np. sorbitol u pacjentów z nietolerancją fruktozy czy aspartam u fenyloketonurii.
ból brzucha o nieustalonej przyczynie, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, ciężkie odwodnienie, fenyloketonuria, gastropareza, makrogol, megacolon toxicum, methemoglobinemia, nadwrażliwość na substancje, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedrożność mechaniczna, niedrożność porażenna jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, oczyszczanie jelita, odruch gardłowy, ostra choroba wrzodowa, perforacja przewodu pokarmowego, preparat przeczyszczający, preparat złożony, procedura diagnostyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina Asteraceae, ryzyko aspiracji, skala NYHA, środek miejscowo znieczulający, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, toksyczne zapalenie jelita grubego, uszkodzenie nerek, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zabieg chirurgiczny, zaburzenie opróżniania żołądka, zaburzenie świadomości, zapalenie otrzewnej, zapalna choroba jelit, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olopeg 52,5 g/100 ml (13,125 g/25 ml)
Lek Olopeg (makrogol 4000) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na makrogol lub substancje pomocnicze, bólem brzucha o nieustalonej etiologii, niedrożnością jelit, zwężeniem, perforacją lub ryzykiem perforacji przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami opróżniania żołądka. Nie należy go stosować w ostrych chorobach wrzodowych przewodu pokarmowego, ciężkich zapalnych schorzeniach jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczna okrężnica olbrzymia) oraz u pacjentów z niewydolnością serca, nerek i wątroby ze względu na ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów nieprzytomnych lub z zaburzeniami przytomności, ze skłonnością do zachłyśnięć, zaburzeniami odruchów połykania i gardłowego, a także u osób z ciężkim odwodnieniem, które należy wyrównać przed terapią.
W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności lub odradzania stosowania Olopegu znajdują się pacjenci z trudnościami w przyjmowaniu dużych objętości płynów (np. osoby starsze z dysfagią, zaawansowaną kacheksją), zaburzeniami świadomości, ryzykiem aspiracji (demencja, choroba Parkinsona, po udarze mózgu). Przed zastosowaniem leku u pacjentów z objawami sugerującymi nierozpoznaną chorobę organiczną przewodu pokarmowego (np. niewyjaśniona zmiana rytmu wypróżnień, krwawienie, niezamierzona utrata masy ciała) konieczna jest diagnostyka. Monitorowanie elektrolitów jest wskazane u osób z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku oraz z licznymi chorobami współistniejącymi ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń elektrolitowych.
ból brzucha, choroba Crohna, choroba Parkinsona, choroba wątroby, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, colitis ulcerosa, dysfagia, kacheksja, makrogol, nadwrażliwość, niedrożność jelit, nieprzytomność, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne zapalenie jelita grubego, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie opróżniania żołądka, zaburzenie połykania, zaburzenie przytomności, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zachłyśnięcie