metabolizm duloksetyny
Metabolizm duloksetyny zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, przede wszystkim CYP1A2 i CYP2D6. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia, co skutkuje biodostępnością na poziomie około 50% po podaniu doustnym.
Główne metabolity duloksetyny to 4-hydroksy-duloksetyna i 5-hydroksy-6-metoksy-duloksetyna, które następnie ulegają koniugacji z kwasem glukuronowym lub siarkowym. Metabolity te wykazują znacznie mniejszą aktywność farmakologiczną niż związek macierzysty.
Czas półtrwania duloksetyny wynosi około 12 godzin (zakres 8-17 godzin), co pozwala na dawkowanie raz lub dwa razy na dobę. Wydalanie metabolitów następuje głównie przez nerki (około 70%), a w mniejszym stopniu z kałem (około 20%).
Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby mogą wykazywać znaczne zmiany w metabolizmie duloksetyny, co prowadzi do zwiększonej ekspozycji na lek i wymaga dostosowania dawki. Występuje również zmienność międzyosobnicza w metabolizmie duloksetyny związana z polimorfizmem genetycznym enzymów CYP, szczególnie CYP2D6.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Przeciwwskazania stosowania
Duloksetyna, będąca inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, wykazuje działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. Jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze (np. sacharoza, laktoza), chorobą wątroby z zaburzeniem funkcji, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz w przypadku jednoczesnego stosowania z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz silnymi inhibitorami CYP1A2 (fluwoksamina, cyprofloksacyna, enoksacyna). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu duloksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi oraz na potencjalne interakcje zwiększające ryzyko krwawień przy stosowaniu leków wpływających na hemostazę.
choroba wątroby, dysfagia, działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe, fluwoksamina, hemostaza płytkowa, hiponatremia, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, klirens kreatyniny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, metabolizm duloksetyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, powikłanie sercowo-naczyniowe, przełom nadciśnieniowy, przenikanie do mleka matki, SSRI, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dulsevia 30 mg
Duloksetyna (Dulsevia) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (do 43 mg w kapsułce 30 mg i do 87 mg w kapsułce 60 mg). Nie należy jej stosować jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego oraz z silnymi inhibitorami CYP1A2 (fluwoksamina, cyprofloksacyna, enoksacyna), które zwiększają stężenie duloksetyny w osoczu i nasilają działania niepożądane. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby powodującą zaburzenia jej czynności oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, definiowanymi jako klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji leku i toksyczności.
choroba wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyprofloksacyna, duloksetyna, enoksacyna, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kapsułka dojelitowa, klirens kreatyniny, metabolizm duloksetyny, nadwrażliwość na duloksetynę, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, objaw odstawienny, przełom nadciśnieniowy, zaburzenie czynności wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dutilox 30 mg
Duloksetyna, będąca pojedynczym enancjomerem, charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką z dużą zmiennością osobniczą (50-60%), na którą wpływają m.in. płeć, wiek, palenie tytoniu oraz aktywność enzymu CYP2D6. Po podaniu doustnym wykazuje biodostępność w zakresie 32-80% (średnio 50%) i osiąga maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu po około 6 godzinach (wydłużonym do 10 godzin przy spożyciu posiłku). Duloksetyna wiąże się z białkami osocza w około 96%, a jej metabolizm odbywa się głównie przez enzymy CYP1A2 i polimorficzny CYP2D6, prowadząc do powstania farmakologicznie nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania wynosi średnio 12 godzin (zakres 8-17 godzin), a klirens osoczowy po podaniu dożylnym wynosi średnio 36 l/h, natomiast po podaniu doustnym pozorny klirens jest znacznie wyższy i bardziej zmienny (33-261 l/h, średnio 101 l/h).
alfa-1 kwaśna glikoproteina, AUC, biodostępność, Cmax, CYP1A2, CYP2D6, duże zaburzenie depresyjne, dystrybucja duloksetyny, enancjomer, farmakokinetyka duloksetyny, glukuronid, klasyfikacja Child-Pugh, klirens osoczowy, krańcowa niewydolność nerek, metabolizm duloksetyny, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, stan stacjonarny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Duloxetine Medical Valley 120 mg
Ocena wpływu duloksetyny, leku z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn jest kluczowa ze względu na potencjalne działania niepożądane wpływające na sprawność psychomotoryczną. Duloksetyna dostępna jest w dawkach 90 mg i 120 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Do najistotniejszych działań niepożądanych, które mogą obniżać zdolność prowadzenia pojazdów, należą sedacja oraz zawroty głowy, prowadzące do obniżenia czujności, wydłużenia czasu reakcji, zaburzeń równowagi i koordynacji ruchowej. Objawy te mogą występować z różnym nasileniem, szczególnie w początkowej fazie terapii lub po zmianie dawki, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
benzodiazepina, dezorientacja przestrzenna, duloksetyna, działanie niepożądane, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka dojelitowa twarda, metabolizm duloksetyny, odpowiedź indywidualna pacjenta, opioidowy lek przeciwbólowy, sedacja, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie koordynacji ruchowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dulsevia 90 mg
Przed rozpoczęciem terapii produktem Dulsevia, zawierającym 90 mg duloksetyny w formie kapsułek dojelitowych, konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na duloksetynę lub substancje pomocnicze (w tym sacharozę do 130 mg), stosowanie nieselektywnych, nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), choroby wątroby z zaburzeniami czynności, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), niekontrolowane nadciśnienie tętnicze oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP1A2, takich jak fluwoksamina, cyprofloksacyna i enoksacyna. Wymienione stany kliniczne mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, nieprawidłowego metabolizmu leku lub potencjalnie zagrażających życiu interakcji lekowych.
chlorowodorek duloksetyny, choroba wątroby, cyprofloksacyna, dysfagia, działanie niepożądane, enoksacyna, fluorochinolon, fluwoksamina, inhibitor enzymu CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa twarda, klirens kreatyniny, metabolizm duloksetyny, nadwrażliwość na duloksetynę, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Depratal 60 mg
Duloksetyna, substancja czynna leku Depratal, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, z zachowaniem 14-dniowego odstępu po IMAO i 5-dniowego po duloksetynie. Duloksetyna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), mogą zwiększyć AUC duloksetyny sześciokrotnie i zmniejszyć jej klirens o około 77%, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy oraz zwiększenia AUC tolterodyny o 71%, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawek leków metabolizowanych przez CYP2D6, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym (np. flekainid, propafenon, metoprolol).
abstynencja alkoholowa, alkohol etylowy, amitryptylina, antagonista receptora H2, benzodiazepina, buprenorfina, cytochrom P450, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP1A2, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, linezolid, metabolizm duloksetyny, metoprolol, moklobemid, nortryptylina, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, petydyna, propafenon, rysperydon, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, SSRI, teofilina, tolterodyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dulxetenon 30 mg
Duloksetyna (Dulxetenon) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (47,9–51,4 mg w kapsułce 30 mg oraz 95,9–102,9 mg w kapsułce 60 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą wątroby powodującą zaburzenia czynności, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, ze względu na ryzyko kumulacji leku i metabolitów oraz przełomu nadciśnieniowego. Duloksetyna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2, dlatego jej stosowanie jest przeciwwskazane w połączeniu z silnymi inhibitorami tego enzymu, takimi jak fluwoksamina, cyprofloksacyna i enoksacyna, co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia leku w osoczu i nasilenia działań niepożądanych.
aktywność serotoninergiczna, choroba wątroby, cyprofloksacyna, duloksetyna, Dulxetenon, enoksacyna, fluorochinolony, fluwoksamina, inhibitory CYP1A2, inhibitory monoaminooksydazy, kapsułki dojelitowe, klirens kreatyniny, metabolizm duloksetyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, przełom nadciśnieniowy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie leku w osoczu, zaburzenia czynności nerek, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dulxetenon 60 mg
Przed rozpoczęciem terapii duloksetyną (Dulxetenon) konieczne jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, które obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym sacharozę w dawkach 47,9–51,4 mg w kapsułce 30 mg oraz 95,9–102,9 mg w kapsułce 60 mg), choroby wątroby z zaburzeniami czynności, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), których jednoczesne stosowanie z duloksetyną grozi zespołem serotoninowym, oraz z silnymi inhibitorami CYP1A2 (fluwoksamina, cyprofloksacyna, enoksacyna), które mogą znacząco zwiększać stężenie duloksetyny w osoczu i nasilać działania niepożądane.
badania biochemiczne, choroba wątroby, cyprofloksacyna, duloksetyna, Dulxetenon, enoksacyna, fluwoksamina, inhibitory CYP1A2, inhibitory monoaminooksydazy, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, metabolizm duloksetyny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na duloksetynę, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, sacharoza, stężenie kreatyniny, substancja czynna, wywiad alergologiczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół serotoninowy