Interakcje leku
Depratal 60 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Duloksetyna, jako substancja czynna produktu leczniczego Depratal, może wchodzić w klinicznie istotne interakcje z wieloma grupami leków. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii i unikania potencjalnie niebezpiecznych powikłań leczenia.¹

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Duloksetyna nie powinna być stosowana jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Po zakończeniu leczenia IMAO należy odczekać co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem terapii preparatem Depratal. Podobnie, po odstawieniu duloksetyny konieczne jest zachowanie 5-dniowego okresu przerwy przed wdrożeniem leczenia IMAO. Jest to związane z okresem półtrwania leku.²

Inhibitory CYP1A2

Metabolizm duloksetyny zachodzi przede wszystkim przy udziale enzymu CYP1A2. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów tego enzymu może znacząco zwiększyć stężenie duloksetyny w organizmie. Przykładowo, fluwoksamina w dawce 100 mg/dobę zmniejsza klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększa pole pod krzywą AUC0-t sześciokrotnie. W związku z tym przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie preparatu Depratal z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina.³

Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN)

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku braku szczegółowych badań interakcji, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy łączeniu z:⁴

• Benzodiazepinami – mogą nasilać działanie sedatywne i depresyjne na OUN
• Opioidowymi lekami przeciwbólowymi – zwiększone ryzyko depresji oddechowej
• Lekami przeciwpsychotycznymi – możliwa potencjalizacja działań niepożądanych
• Fenobarbitalem – wzajemne wzmacnianie działania sedatywnego
• Lekami przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym – nasilenie efektu uspokajającego

Substancje działające na receptory serotoninergiczne

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny. W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół serotoninowy u pacjentów przyjmujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI) i inne leki serotoninergiczne. Do leków serotoninergicznych, których jednoczesne stosowanie z duloksetyną wymaga szczególnej ostrożności, należą:⁵

• SSRI (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny)
• SNRI (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny)
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – np. klomipramina, amitryptylina
• IMAO – moklobemid, linezolid
• Preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
• Tryptany – leki przeciwmigrenowe
• Tramadol – opioidowy lek przeciwbólowy
• Petydyna – opioidowy lek przeciwbólowy
• Tryptofan – aminokwas będący prekursorem serotoniny
• Buprenorfina – częściowy agonista receptorów opioidowych

Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze

Duloksetyna może wpływać na farmakokinetykę innych leków, głównie poprzez inhibicję izoenzymów cytochromu P450, co należy uwzględnić podczas planowania terapii skojarzonej.⁶

Leki metabolizowane przez CYP1A2

Jednoczesne stosowanie duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, która jest substratem enzymu CYP1A2.⁷

Leki metabolizowane przez CYP2D6

Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6. Podanie duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę wraz z pojedynczą dawką dezypraminy (substrat CYP2D6) powoduje trzykrotne zwiększenie pola pod krzywą AUC dezypraminy. Jednoczesne podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny (2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, nie wpływając na farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego.⁸

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego podawania duloksetyny z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6, zwłaszcza jeśli mają wąski indeks terapeutyczny. Do tej grupy należą:⁹

• Rysperydon – lek przeciwpsychotyczny
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – nortryptylina, amitryptylina, imipramina
• Leki o wąskim indeksie terapeutycznym:
  • Flekainid – lek antyarytmiczny
  • Propafenon – lek antyarytmiczny
  • Metoprolol – beta-adrenolityk

Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe

Na podstawie badań in vitro wykazano, że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A, jednakże brak szczegółowych badań interakcji in vivo z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i innymi lekami steroidowymi.¹⁰

Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze

Podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub przeciwpłytkowymi zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny. U pacjentów jednocześnie przyjmujących duloksetynę i warfarynę obserwowano zwiększenie wartości współczynnika INR (International Normalized Ratio). Należy jednak zaznaczyć, że w kontrolowanych warunkach klinicznych u zdrowych ochotników skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny nie powodowało klinicznie istotnych zmian współczynnika INR ani farmakokinetyki R- lub S-warfaryny.¹¹

Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę

Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2

Jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy zawierającymi glin i magnez lub famotydyną (antagonista receptora H2) nie wpływa istotnie na szybkość ani stopień wchłaniania duloksetyny po doustnym podaniu dawki 40 mg.¹²

Substancje zwiększające aktywność CYP1A2

Palenie tytoniu zwiększa aktywność enzymu CYP1A2, co ma istotny wpływ na farmakokinetykę duloksetyny. Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących. Należy więc uwzględnić ten fakt podczas ustalania dawkowania leku u pacjentów palących.¹³

Interakcje duloksetyny z alkoholem

Jednoczesne stosowanie duloksetyny i alkoholu etylowego wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Alkohol, podobnie jak duloksetyna, wywiera działanie na OUN, co może prowadzić do addytywnego efektu sedatywnego i zwiększonego ryzyka innych działań niepożądanych.¹⁴

Stosowanie alkoholu podczas leczenia duloksetyną może prowadzić do:

• Nasilenia działania sedatywnego – zwiększonego uczucia senności, zaburzeń koncentracji
• Upośledzenia funkcji poznawczych – zaburzeń pamięci, trudności w przetwarzaniu informacji
• Zwiększonego ryzyka upadków – szczególnie u osób starszych
• Zaburzeń psychomotorycznych – ograniczenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn
• Potencjalnego uszkodzenia wątroby – zarówno duloksetyna, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie

Z powyższych względów, w trakcie leczenia duloksetyną zaleca się całkowitą abstynencję alkoholową lub znaczące ograniczenie spożycia alkoholu, po uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Tabela interakcji duloksetyny z innymi produktami leczniczymi

Należy pamiętać, że prezentowana tabela zawiera najważniejsze interakcje duloksetyny, jednak lista ta nie jest wyczerpująca. W przypadku stosowania duloksetyny wraz z innymi lekami, zwłaszcza o potencjalnie istotnych interakcjach, zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą w celu ustalenia optymalnego schematu leczenia i monitorowania.¹⁵