ostra choroba wrzodowa

Ostra choroba wrzodowa to stan charakteryzujący się nagłym powstaniem ubytków w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy, które sięgają głębiej niż do warstwy mięśniowej. W przeciwieństwie do przewlekłej choroby wrzodowej, ostre wrzody często rozwijają się gwałtownie, bez wcześniejszych objawów.

Główne czynniki ryzyka ostrej choroby wrzodowej obejmują stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), zakażenie Helicobacter pylori, stres fizjologiczny (np. po urazach, oparzeniach, ciężkich zabiegach chirurgicznych), a także intensywną terapię. Stan ten może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, perforacja ściany żołądka lub dwunastnicy oraz zwężenie odźwiernika.

Diagnostyka ostrej choroby wrzodowej opiera się głównie na endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego, która pozwala na bezpośrednią wizualizację zmian. W leczeniu stosuje się inhibitory pompy protonowej (IPP), leki zobojętniające kwas żołądkowy, antybiotyki w przypadku zakażenia H. pylori oraz odstawienie NLPZ. W przypadku powikłań krwotocznych może być konieczna interwencja endoskopowa lub chirurgiczna.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl