przewód tętniczy płodu

Przewód tętniczy płodu (łac. ductus arteriosus) to naczynie krwionośne obecne w okresie życia płodowego, które łączy pień płucny z aortą. Stanowi ono jeden z kluczowych elementów krążenia płodowego, umożliwiając ominięcie krążenia płucnego.

Fizjologicznie przewód tętniczy zapewnia przepływ krwi z prawej komory serca bezpośrednio do aorty zstępującej, omijając nieaktywne jeszcze płuca. Około 90% krwi z prawej komory przepływa przez przewód tętniczy do krążenia systemowego. Utrzymanie drożności przewodu w życiu płodowym zapewniają prostaglandyny, głównie PGE2, produkowane przez łożysko.

Po urodzeniu, wraz z podjęciem oddychania i wzrostem ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi, przewód tętniczy ulega fizjologicznemu zamknięciu, zwykle w ciągu pierwszych 24-48 godzin życia. Proces ten prowadzi do uformowania więzadła tętniczego (ligamentum arteriosum). Przetrwały przewód tętniczy (PDA) stanowi wadę wrodzoną serca, wymagającą interwencji kardiologicznej lub kardiochirurgicznej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl