stężenie paracetamolu w osoczu

Stężenie paracetamolu w osoczu to kluczowy parametr diagnostyczny wykorzystywany do oceny potencjalnego ryzyka hepatotoksyczności przy zatruciu tym popularnym lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Badanie to jest szczególnie istotne w przypadkach przedawkowania paracetamolu, które może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby.

Interpretacja wyników opiera się na nomogramie Rumacka-Matthew’a, który zestawia stężenie paracetamolu w osoczu z czasem, jaki upłynął od momentu spożycia leku. Według tego narzędzia, pomiar stężenia powinien być wykonany 4-24 godziny po zażyciu, gdyż wcześniejsze oznaczenia mogą nie odzwierciedlać pełnej absorpcji leku. Stężenie przekraczające linię ryzyka na nomogramie (zwykle 150-200 μg/ml lub 990-1320 μmol/l po 4 godzinach od zażycia) wskazuje na konieczność wdrożenia leczenia N-acetylocysteiną.

Pomiar stężenia paracetamolu w osoczu wykonuje się metodami chromatograficznymi lub immunoenzymatycznymi. Należy pamiętać, że u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, niedożywionych, nadużywających alkoholu lub stosujących leki indukujące enzymy wątrobowe, ryzyko hepatotoksyczności może wystąpić przy niższych stężeniach paracetamolu, co wymaga obniżenia progu interwencji terapeutycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl