Przedawkowanie
Panaprex 500 mg

Przedawkowanie paracetamolu, definiowane jako jednorazowe przyjęcie dawki ≥7,5-10 g u dorosłych lub ≥150 mg/kg masy ciała u dzieci, stanowi poważne zagrożenie dla funkcji wątroby i nerek. Wczesne objawy zatrucia pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, ból brzucha oraz biegunkę. W fazie subklinicznej (12-48 godzin) obserwuje się biochemiczne markery uszkodzenia wątroby, takie jak wzrost AspAT, AlAT, dehydrogenazy mleczanowej, bilirubiny oraz zaburzenia krzepnięcia (wydłużenie czasu protrombinowego, obniżenie stężenia protrombiny). Faza kliniczna (2-6 dni) charakteryzuje się objawami niewydolności wątroby, kwasicą metaboliczną, encefalopatią, a także ryzykiem ostrej niewydolności nerek z martwicą kanalików nerkowych, co może prowadzić do śpiączki i zgonu.

Przedawkowanie paracetamolu

Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Pomimo postrzeganego bezpieczeństwa tego leku przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, przekroczenie zalecanych dawek może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym niewydolności wątroby, niewydolności nerek, a nawet zgonu. Wczesne rozpoznanie objawów przedawkowania oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.1

Dawki toksyczne

Dawka toksyczna paracetamolu dla osoby dorosłej to jednorazowe przyjęcie 7,5-10 g lub więcej preparatu Panaprex (co odpowiada 15-20 tabletkom po 500 mg). W przeliczeniu na masę ciała, dawka 150 mg paracetamolu na kilogram masy ciała jest uznawana za potencjalnie toksyczną. W takich przypadkach może dojść do rozwinięcia się poważnego uszkodzenia wątroby, które w skrajnych przypadkach może być nieodwracalne.2

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy przedawkowania paracetamolu zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin od momentu przyjęcia leku. Charakterystyczne wczesne symptomy obejmują nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, ból brzucha oraz biegunkę. Co istotne, nawet przy braku wyraźnych objawów klinicznych, konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań zaradczych w przypadku podejrzenia przedawkowania preparatu Panaprex.3

W okresie od 12 do 48 godzin po przyjęciu toksycznej dawki paracetamolu można zaobserwować biochemiczne wykładniki uszkodzenia wątroby: wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych (AspAT, AlAT), dehydrogenazy mleczanowej, stężenia bilirubiny oraz wydłużenie czasu protrombinowego lub zmniejszenie stężenia protrombiny. Kliniczne objawy uszkodzenia wątroby zwykle ujawniają się dopiero po 2 dniach od przedawkowania, osiągając maksimum po 4-6 dniach.4

Należy podkreślić, że w przypadku przedawkowania paracetamolu może dojść do rozwoju ciężkich powikłań, takich jak martwica wątroby, niewydolność wątroby, kwasica metaboliczna i encefalopatia, które mogą prowadzić do śpiączki i zgonu. Dodatkowo, nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby, może wystąpić ostra niewydolność nerek z martwicą kanalików nerkowych.5

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania paracetamolu kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Pacjent powinien zostać niezwłocznie przetransportowany do szpitala w celu dalszej diagnostyki i leczenia.6

Postępowanie powinno obejmować:

  1. Pobranie próbki krwi w celu oznaczenia stężenia paracetamolu w osoczu, co pozwoli na ocenę stopnia zatrucia i ryzyka rozwoju uszkodzenia wątroby.7
  2. Wdrożenie odpowiednich działań terapeutycznych w zależności od czasu, który upłynął od przyjęcia ostatniej dawki oraz stanu klinicznego pacjenta:8
    • Płukanie żołądka – procedura mająca na celu mechaniczne usunięcie pozostałości leku z żołądka.9
    • Podanie węgla aktywnego – najskuteczniejsze w ciągu pierwszych 1-2 godzin od przedawkowania; szczególnie istotne w przypadkach, gdy nie jest możliwe szybkie wdrożenie leczenia N-acetylocysteiną.10
    • Dożylne podanie antidotum – N-acetylocysteiny – najlepiej jak najszybciej lub w ciągu pierwszych 8 godzin od przedawkowania. Jest to kluczowa interwencja w przypadku ciężkich zatruć paracetamolem.11
  3. Wdrożenie leczenia objawowego, mającego na celu stabilizację stanu pacjenta i zapobieganie rozwojowi powikłań.12

Rokowanie i powrót do zdrowia

W większości przypadków, przy odpowiednio szybkim wdrożeniu leczenia, aktywność aminotransferaz wątrobowych powraca do wartości prawidłowych w ciągu 1-2 tygodni, z pełnym przywróceniem czynności wątroby. Jednak w rzadkich, szczególnie ciężkich przypadkach, może być konieczne przeprowadzenie przeszczepu wątroby jako leczenia ratującego życie.13

Tabela objawów przedawkowania

Faza zatrucia Czas od przedawkowania Objawy Toksyczna dawka jednorazowa
Faza I – wczesna Pierwsze 24 godziny Nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, ból brzucha, biegunka Dorośli: ≥7,5-10 g
Dzieci: ≥150 mg/kg masy ciała
Faza II – subkliniczna 12-48 godzin Wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej, wzrost stężenia bilirubiny, zaburzenia krzepnięcia (zmniejszenie stężenia protrombiny/wydłużenie czasu protrombinowego)
Faza III – kliniczna 2-6 dni Kliniczne objawy uszkodzenia wątroby, niewydolność wątroby, kwasica metaboliczna, encefalopatia, możliwa śpiączka i zgon, ostra niewydolność nerek z martwicą kanalików nerkowych
Faza IV – rekonwalescencja 7-14 dni Stopniowy powrót parametrów wątrobowych do wartości prawidłowych, pełne przywrócenie czynności wątroby (w pomyślnych przypadkach)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl