zdarzenie zakrzepowe sercowo-naczyniowe

Zdarzenie zakrzepowe sercowo-naczyniowe to poważne powikłanie medyczne polegające na powstaniu zakrzepu (skrzepliny) w naczyniach krwionośnych zaopatrujących serce lub mózg. Do najczęstszych postaci klinicznych zalicza się zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu, zatorowość płucną oraz zakrzepicę żył głębokich.

Patofizjologia tych zdarzeń opiera się na tworzeniu się skrzepliny, która ogranicza lub całkowicie blokuje przepływ krwi w naczyniu, prowadząc do niedokrwienia i martwicy zaopatrywanego obszaru. Kluczową rolę w tym procesie odgrywają płytki krwi, czynniki krzepnięcia oraz śródbłonek naczyniowy, którego dysfunkcja często inicjuje kaskadę krzepnięcia.

Główne czynniki ryzyka zdarzeń zakrzepowych sercowo-naczyniowych obejmują nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, cukrzycę, palenie tytoniu, otyłość, siedzący tryb życia oraz predyspozycje genetyczne. W profilaktyce stosuje się leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), antykoagulanty (heparyny, antagoniści witaminy K, nowe doustne antykoagulanty) oraz modyfikację stylu życia.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (markery martwicy mięśnia sercowego, D-dimery), obrazowe (angiografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz czynnościowe (EKG, echokardiografia). Leczenie ostrej fazy zdarzenia zakrzepowego może wymagać pilnej interwencji, takiej jak trombektomia, angioplastyka wieńcowa czy tromboliza, mającej na celu przywrócenie przepływu krwi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl