Przedawkowanie
Lernidum 10 mg

Przedawkowanie leku Lernidum

Przedawkowanie chlorowodorku lerkanidypiny, substancji czynnej leku Lernidum, stanowi poważne zagrożenie dla układu krążenia. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania w szerokim zakresie dawek – od 30-40 mg aż do 800 mg lerkanidypiny, w tym dawek przyjętych w celach samobójczych. Konsekwencje przedawkowania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i odpowiedniego monitorowania pacjenta.¹

Mechanizm przedawkowania

Lerkanidypina należy do grupy pochodnych dihydropirydyny. Podczas przedawkowania dochodzi głównie do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, co prowadzi do znacznego spadku ciśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Należy jednak pamiętać, że przy bardzo dużych dawkach selektywność obwodowa leku może zostać utracona, prowadząc paradoksalnie do bradykardii i ujemnego działania inotropowego na mięsień sercowy.²

Objawy kliniczne przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Lernidum najczęściej obserwuje się następujące objawy kliniczne:

• Niedociśnienie tętnicze – często o znacznym nasileniu
• Zawroty głowy – związane ze spadkiem ciśnienia
• Ból głowy – o różnym nasileniu
• Kołatanie serca – wynikające z odruchowej tachykardii
• Bradykardia – przy bardzo dużych dawkach
• Senność – obserwowana w niektórych przypadkach
• Wymioty – jako objaw niepożądany

W najcięższych przypadkach może wystąpić wstrząs kardiogenny, niedokrwienie mięśnia sercowego oraz niewydolność nerek.³

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania lerkanidypiny powinno obejmować następujące działania:

1. Zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych
2. Wdrożenie leczenia podtrzymującego układ krążenia
3. W przypadku ciężkiego niedociśnienia – intensywne monitorowanie i leczenie wstrząsu
4. Przy bradykardii – dożylne podanie atropiny
5. Dekontaminacja przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego)
6. Monitorowanie czynności układu krążenia przez co najmniej 24 godziny

Ze względu na długotrwałe działanie farmakologiczne lerkanidypiny, kluczowe jest monitorowanie pacjenta przez minimum 24 godziny. Istotny jest fakt, że ze względu na wysoką lipofilność substancji czynnej, stężenie leku w osoczu może nie być wiarygodnym wskaźnikiem okresu ryzyka. Co więcej, dializoterapia prawdopodobnie nie będzie skuteczna w usuwaniu leku z organizmu.⁴

Specyficzne przypadki i skuteczność leczenia

Doświadczenie kliniczne wskazuje, że przy odpowiednim postępowaniu większość pacjentów z przedawkowaniem lerkanidypiny wraca do zdrowia. W zależności od przyjętej dawki oraz zastosowanego postępowania, czas regeneracji może być różny.⁵

Jak wynika z powyższej tabeli, nawet przy znacznym przedawkowaniu lerkanidypiny (800 mg), odpowiednie postępowanie terapeutyczne pozwala na uzyskanie korzystnego wyniku leczenia.⁶