metabolizm glikokortykosteroidów
Metabolizm glikokortykosteroidów obejmuje złożone przemiany biochemiczne tych hormonów steroidowych, które są produkowane głównie w warstwie pasmowatej kory nadnerczy. Podstawowym glikokortykosteroidem endogennym jest kortyzol (hydrokortyzol), którego synteza zachodzi z cholesterolu przy udziale licznych enzymów cytochromu P450.
Glikokortykosteroidy podlegają metabolizmowi głównie w wątrobie, gdzie ulegają redukcji i sprzęganiu z kwasem glukuronowym lub siarkowym, co zwiększa ich hydrofilność i ułatwia wydalanie przez nerki. Kluczowym enzymem w metabolizmie kortyzolu jest 11β-hydroksysteroidowa dehydrogenaza (11β-HSD), występująca w dwóch izoformach. 11β-HSD typu 1 przekształca nieaktywny kortyzon w aktywny kortyzol, natomiast 11β-HSD typu 2 katalizuje reakcję odwrotną, chroniąc receptor mineralokortykoidowy przed nadmierną aktywacją przez kortyzol.
Zaburzenia metabolizmu glikokortykosteroidów mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Nadmierna aktywność 11β-HSD typu 1 w tkance tłuszczowej jest wiązana z otyłością, insulinoopornością i zespołem metabolicznym. Z kolei defekty enzymatyczne w szlaku syntezy lub metabolizmu kortyzolu mogą skutkować zespołem Cushinga (przy nadmiarze kortyzolu) lub niedoczynnością kory nadnerczy (przy niedoborze kortyzolu).
Wiedza o metabolizmie glikokortykosteroidów ma również kluczowe znaczenie przy stosowaniu tych związków jako leków o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Syntetyczne glikokortykosteroidy, takie jak prednizolon, deksametazon czy budezonid, różnią się profilem farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, co warunkuje ich zastosowanie kliniczne oraz spektrum działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flixonase Nasule 400 mcg/dawkę donosową
Flixonase Nasule to zawiesina do nosa zawierająca 400 μg flutykazonu propionianu w pojedynczej dawce, której głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pełny wykaz substancji pomocniczych zawarty w Charakterystyce Produktu Leczniczego (punkt 6.1).
duszność, Flixonase Nasule, flutykazonu propionian, krople do nosa, metabolizm glikokortykosteroidów, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, postać farmaceutyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna leku, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, zabieg chirurgiczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie gruźlicze, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zawiesina do nosa - Leksykon leków
Interakcje leku – Asmanex Twisthaler 400 mcg/dawkę inh.
Furoinian mometazonu w dawce 400 µg podawany wziewnie w preparacie Asmanex Twisthaler wykazuje niskie stężenia w osoczu, co ogranicza ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych. Jednakże jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, nelfinawir, rytonawir czy kobicystat, może prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia mometazonu w osoczu (nawet dwukrotnie) oraz zmniejszenia AUC kortyzolu (p=0,09), co zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. W takich przypadkach zaleca się unikanie kojarzenia leków lub ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i innych działań niepożądanych. Brak jest danych klinicznych dotyczących interakcji z alkoholem, jednak ze względu na potencjalne sumowanie efektów immunosupresyjnych i drażniące działanie alkoholu na błonę śluzową dróg oddechowych, zaleca się ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością lub nadwrażliwością dróg oddechowych.
działanie drażniące na błonę śluzową, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, furoinian mometazonu, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, kobicystat, metabolizm glikokortykosteroidów, metabolizm wątrobowy, narażenie ogólnoustrojowe, nelfinawir, nietolerancja laktozy, silny inhibitor CYP3A4, skurcz oskrzeli, stężenie kortyzolu, supresja kory nadnerczy - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Interakcje
Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów w fazie I metabolizmu. Leki hamujące CYP3A4 (np. izoniazyd, makrolidy, inhibitory proteazy HIV, ketokonazol, aprepitant, kobicystat, diltiazem, doustne środki antykoncepcyjne, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, aby uniknąć toksyczności. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) obniżają stężenie leku, co może wymagać zwiększenia dawki. Współistnienie innych substratów CYP3A4, takich jak cyklofosfamid czy takrolimus, może wpływać na metabolizm metyloprednizolonu i wymagać monitorowania. Interakcje farmakodynamiczne obejmują antagonizm z lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (ryzyko ostrej miopatii) oraz zmniejszenie skuteczności inhibitorów cholinoesterazy u pacjentów z miastenią. Kortykosteroidy mogą także zwiększać stężenie glukozy, co wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych.
6β-hydroksylacja steroidów, antybiotyk makrolidowy, blokada nerwowo-mięśniowa, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, działanie immunosupresyjne kortykosteroidów, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, fenobarbital, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja z alkoholem, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, lek zmniejszający stężenie potasu, metabolizm glikokortykosteroidów, metabolizm glukozy, miastenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, ostra miopatia, owrzodzenie żołądka, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, substrat CYP3A4, wskaźnik krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Euthyrox N 137 mcg
Przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną sodową w dawkach 88 μg, 112 μg lub 137 μg (preparat Euthyrox N) konieczne jest wykluczenie lub odpowiednie leczenie współistniejących schorzeń takich jak niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, gdzie ryzyko jatrogennej nadczynności tarczycy może pogorszyć stan kliniczny, wymagając częstego monitorowania stężenia hormonów tarczycy (TSH, fT4) oraz parametrów hemodynamicznych i EKG. U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych terapia powinna być rozpoczynana od małych dawek z powolnym zwiększaniem, a w przypadku pojawienia się objawów psychotycznych konieczna jest modyfikacja dawkowania. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy istotne jest ustalenie przyczyny i ewentualne równoczesne leczenie niedoczynności nadnerczy.
autonomiczna czynność tarczycy, dławica piersiowa, hormony tarczycy, jatrogenna nadczynność tarczycy, leczenie substytucyjne, lewotyroksyna sodowa, metabolizm glikokortykosteroidów, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, ostra niewydolność kory nadnerczy, parametry hemodynamiczne, powikłania sercowo-naczyniowe, scyntygrafia supresyjna, stężenie fT4, stężenie kortyzolu, stężenie TSH, terapia glikokortykosteroidami, test z tyreoliberyną, wcześniak z małą masą urodzeniową, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności kory nadnerczy, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Kalcypotriol – Interakcje
Kalcypotriol, analog witaminy D stosowany miejscowo w leczeniu łuszczycy, często łączony jest z betametazonem w preparatach dermatologicznych (np. Betacal, Daivobet, Duosone, Enstilar, Psotriol, Wynzora). Brak jest szczegółowych badań interakcji tych produktów z innymi lekami, jednak ze względu na farmakologiczne właściwości kalcypotriolu i betametazonu należy uwzględnić potencjalne interakcje farmakodynamiczne. Kalcypotriol może wpływać na gospodarkę wapniowo-fosforanową, co przy jednoczesnym stosowaniu suplementów wapnia, witaminy D lub diuretyków tiazydowych zwiększa ryzyko hiperkalcemii i hiperkalciurii. Betametazon, jako kortykosteroid, może wywoływać działania ogólnoustrojowe, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym, co wymaga monitorowania glikemii u pacjentów leczonych lekami przeciwcukrzycowymi oraz uwzględnienia wpływu leków modyfikujących metabolizm glikokortykosteroidów (induktory/inhibitory CYP3A4).
analog witaminy D, badanie okulistyczne, betametazon, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytochrom P450, działanie miejscowo drażniące, działanie ogólnoustrojowe, gospodarka wapniowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, kalcypotriol, kontrola metaboliczna cukrzycy, kortykosteroid miejscowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwcukrzycowy, łuszczyca, metabolizm glikokortykosteroidów, objaw hiperkalcemii, opatrunek okluzyjny, ośrodkowy układ nerwowy, preparat dermatologiczny, stężenie wapnia w surowicy, suplement wapnia, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon substancji czynnych
Chlorochinaldol – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorochinaldol wykazuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, takich jak maści (30 mg/g w Chlorchinaldin i Chlorchinaldin H), tabletki do ssania (2 mg w Chlorchinaldin o smaku czarnej porzeczki i Chlorchinaldin VP) oraz tabletki dopochwowe (100 mg w Gynalgin). Po podaniu doustnym w formie tabletek do ssania chlorochinaldol prawie nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, działając miejscowo w jamie ustnej i gardle. W przypadku podania miejscowego na skórę oraz dopochwowego brak jest precyzyjnych danych dotyczących farmakokinetyki. Metabolizm chlorochinaldolu polega głównie na sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a wydalanie odbywa się dwiema drogami: niewchłonięta część z kałem, a wchłonięta, po metabolizmie, z moczem.
bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biotransformacja, chlorochinaldol, cytochrom P-450, dystrybucja leku, działanie przeciwgrzybicze, interakcja farmakokinetyczna, kwas glukuronowy, maść, metabolizm glikokortykosteroidów, metabolizm wątrobowy, metronidazol, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, stosowanie miejscowe na skórę, szlak metaboliczny, tabletka do ssania, tabletka dopochwowa, wchłanianie chlorochinaldolu, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BDS N 0,125 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, stosowanego w nebulizacji w produktach BDS N, obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności długoterminowej u psów i szczurów, przy dawkach 10-40-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi, nie zaobserwowano toksyczności miejscowej w drogach oddechowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu inhalacyjnym. Wstępne sygnały o zwiększonej częstości glejaków mózgu u samców szczurów nie zostały potwierdzone w kolejnych badaniach, natomiast pierwotne nowotwory wątrobowokomórkowe u samców szczurów pojawiły się w obu badaniach, co jest efektem klasowym glikokortykosteroidów i nie zostało dotychczas potwierdzone u ludzi, prawdopodobnie z powodu różnic międzygatunkowych w metabolizmie i ekspozycji tkankowej.
budezonid, deformacja kośćca, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glejak mózgu, glikokortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, metabolizm glikokortykosteroidów, nebulizacja, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, toksyczność długoterminowa, toksyczność dróg oddechowych, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 5 mg
Prednizon, substancja czynna Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Wśród najważniejszych należy wymienić zwiększone ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych, leków moczopędnych i przeczyszczających, co wymaga monitorowania poziomu potasu. Prednizon osłabia działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych, co może wymagać korekty dawek i częstszej kontroli glikemii. Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny) mogą prowadzić do zmiennego efektu przeciwzakrzepowego, wskazując na konieczność monitorowania INR i dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie NLPZ, salicylanów i indometacyny zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga stosowania leków gastroprotekcyjnych lub unikania takiego połączenia. Ponadto, prednizon może nasilać działania niepożądane inhibitorów CYP3A (np. ketokonazol), a induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą obniżać jego skuteczność poprzez przyspieszenie metabolizmu.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemiczne, działanie niepożądane prednizonu, działanie przeciwpasożytnicze, działanie przeciwzakrzepowe, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja z alkoholem, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, kontrola glikemii, krwawienie, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, metabolizm glikokortykosteroidów, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedobór potasu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, poziom glukozy, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, somatotropina, substancja czynna, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie składu krwi, zapalenie ścięgien - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexafree 1 mg/ml
Produkt leczniczy DEXAFREE (1 mg/ml krople do oczu, roztwór) zawiera deksametazon sodu fosforan i nie posiada specyficznych badań interakcji, jednak wykazano istotne interakcje kliniczne. Zaleca się zachowanie co najmniej 15-minutowego odstępu między aplikacją DEXAFREE a innymi kroplami do oczu, aby uniknąć zaburzeń wchłaniania substancji czynnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z β-adrenolitykami miejscowymi (np. timolol, betaksolol), które mogą powodować wytrącanie fosforanu wapnia na powierzchni zrębu rogówki, co niesie ryzyko zaburzeń widzenia i uszkodzenia rogówki. Ponadto, inhibitory CYP3A4 (rytonawir, kobicystat, ketokonazol, itrakonazol) mogą zmniejszać klirens deksametazonu, nasilając jego działanie i zwiększając ryzyko zespołu Cushinga oraz zahamowania czynności nadnerczy, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania pacjenta.
betaksolol, ciśnienie śródgałkowe, deksametazonu fosforan, deksametazonu sodu fosforan, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, fosforan wapnia, inhibitor CYP3A4, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja miejscowa, itrakonazol, karteolol, ketokonazol, kobicystat, lek β-adrenolityczny, metabolizm glikokortykosteroidów, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, receptor β-adrenergiczny, rytonawir, stężenie glukozy we krwi, timolol, uszkodzenie rogówki, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga, zrąb rogówki - Leksykon leków
Interakcje leku – Tobrosopt-DEX (3 mg + 1 mg)/ml
Produkt leczniczy Tobrosopt-DEX zawiera tobramycynę (3 mg/ml) oraz deksametazon (1 mg/ml) w formie kropli do oczu. Miejscowe stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem interakcji farmakologicznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków okulistycznych oraz inhibitorów enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, kobicystat), które mogą znacząco zmniejszać klirens deksametazonu, prowadząc do nasilenia działania glikokortykosteroidu i poważnych działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności nadnerczy czy zespół Cushinga. Jednoczesne stosowanie miejscowych NLPZ zwiększa ryzyko zaburzeń gojenia rogówki, dlatego zaleca się unikanie takiego połączenia lub ścisłe monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku stosowania wielu preparatów okulistycznych należy zachować co najmniej 5 minut przerwy między podaniami, a maści do oczu aplikować zawsze na końcu, aby nie zmniejszać biodostępności kropli.
aminoglikozyd, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, deksametazon, dysfagia, działania niepożądane glikokortykosteroidów, działania niepożądane tobramycyny, glikokortykosteroid, gojenie rogówki, immunosupresja, inhibitory CYP3A4, krople do oczu, maść do oczu, metabolizm glikokortykosteroidów, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nadnerczy, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość wzroku, ototoksyczność, perforacja rogówki, pole widzenia, reakcja nadwrażliwości, ścieńczenie rogówki, tobramycyna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaćma podtorebkowa tylna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Interakcje leku – Medrol 4 mg
Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów w wątrobie. Leki hamujące CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, diltiazem, aprepitant, fosaprepitant, sok grejpfrutowy) powodują zmniejszenie klirensu metyloprednizolonu, co skutkuje wzrostem jego stężenia w osoczu i ryzykiem toksyczności, wymagającym często zmniejszenia dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) zwiększają metabolizm i klirens wątrobowy metyloprednizolonu, obniżając jego stężenie i potencjalnie osłabiając efekt terapeutyczny, co może wymagać zwiększenia dawki. Interakcje z innymi substratami CYP3A4, takimi jak cyklofosfamid, takrolimus czy inhibitory proteazy HIV, mogą prowadzić do wzajemnych zmian stężeń i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
aminoglutetymid, antycholinesteraza, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunosupresyjne, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hiperglikemia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm glikokortykosteroidów, metyloprednizolon, miastenia, miopatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr krzepnięcia, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność salicylanów, zaburzenie metabolizmu glukozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Depo-Medrol z Lidokainą (40 mg + 10 mg)/ml
Metyloprednizolon, główny składnik aktywny produktu Depo-Medrol z Lidokainą, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami. Inhibitory CYP3A4, takie jak izoniazyd, mogą zwiększać stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki, natomiast induktory CYP3A4, np. rifampicyna, karbamazepina, fenobarbital i fenytoina, obniżają jego stężenie, co może skutkować koniecznością zwiększenia dawki. Metyloprednizolon może także wpływać na metabolizm izoniazydu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność przeciwgruźliczą. W przypadku jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych obserwuje się zmienny wpływ na ich działanie, dlatego zaleca się regularne monitorowanie wskaźników krzepnięcia (INR).
6β-hydroksylacja steroidów, alkohol benzylowy, bloker nerwowo-mięśniowy, CYP3A4, Depo-Medrol z Lidokainą, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenobarbital, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, karbamazepina, klirens wątrobowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antycholinergiczny, metabolizm glikokortykosteroidów, metyloprednizolon, miopatia, osteoporoza, rifampicyna, substrat CYP3A4, wskaźnik krzepnięcia krwi, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Mometazon Doppelherz 50 µg/dawkę
Mometazon Doppelherz to aerozol do nosa zawierający 50 µg mometazonu furoinianu, glikokortykosteroidu stosowanego miejscowo w leczeniu alergicznego nieżytu nosa. Badania kliniczne wykazały brak istotnych interakcji z loratadyną, co umożliwia ich bezpieczne jednoczesne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawkowania. Jednakże, ze względu na metabolizm mometazonu przez enzym CYP3A, jednoczesne podawanie inhibitorów CYP3A, w tym preparatów zawierających kobicystat, znacząco zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. W takich przypadkach zaleca się unikanie kojarzenia tych leków lub ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów zespołu Cushinga, hiperglikemii, zmian skórnych, zaburzeń psychicznych oraz zwiększonej podatności na infekcje.
aerozol do nosa, alergiczny nieżyt nosa, błona śluzowa nosa, działanie niepożądane, efekt immunosupresyjny, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, hiperglikemia, inhibitor CYP3A, kobicystat, leczenie skojarzone, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, metabolizm glikokortykosteroidów, mometazonu furoinian, teleangiektazja, terapia skojarzona, zespół Cushinga