Interakcje
Metyloprednizolon

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów w fazie I metabolizmu. Leki hamujące CYP3A4 (np. izoniazyd, makrolidy, inhibitory proteazy HIV, ketokonazol, aprepitant, kobicystat, diltiazem, doustne środki antykoncepcyjne, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, aby uniknąć toksyczności. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) obniżają stężenie leku, co może wymagać zwiększenia dawki. Współistnienie innych substratów CYP3A4, takich jak cyklofosfamid czy takrolimus, może wpływać na metabolizm metyloprednizolonu i wymagać monitorowania. Interakcje farmakodynamiczne obejmują antagonizm z lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (ryzyko ostrej miopatii) oraz zmniejszenie skuteczności inhibitorów cholinoesterazy u pacjentów z miastenią. Kortykosteroidy mogą także zwiększać stężenie glukozy, co wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych.

Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Metyloprednizolon jest substratem enzymów cytochromu P450 (CYP) i jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4. CYP3A4 jest enzymem dominującym w podrodzinie CYP występującej w największej ilości w wątrobie dorosłego człowieka. Enzym ten katalizuje 6β-hydroksylację steroidów, która stanowi niezbędny etap metabolizmu fazy I w przypadku kortykosteroidów endogennych i syntetycznych. Wiele innych związków także stanowi substraty CYP3A4, przy czym wykazano, że niektóre (a także inne leki) zmieniają metabolizm glikokortykosteroidów poprzez indukcję (zwiększenie aktywności) lub hamowanie enzymu CYP3A4.1

Inhibitory CYP3A4

Leki hamujące aktywność CYP3A4 zmniejszają klirens wątrobowy i zwiększają stężenie leków będących substratami CYP3A4 w osoczu, w tym metyloprednizolonu. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitora CYP3A4 może być konieczne dostosowanie dawki metyloprednizolonu w celu uniknięcia toksycznego działania steroidów.2

Spodziewane jest, że jednoczesne podawanie inhibitorów CYP3A, w tym produktów zawierających kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać łączenia leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem glikokortykosteroidów. W takim przypadku pacjenta należy ściśle obserwować w celu wykrycia ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.3

Induktory CYP3A4

Leki indukujące aktywność CYP3A4 zwiększają klirens wątrobowy i w ten sposób zmniejszają stężenie leków będących substratami CYP3A4 w osoczu. Jednoczesne stosowanie może wymagać zwiększenia dawki metyloprednizolonu, aby uzyskać oczekiwany efekt kliniczny.4

Substraty CYP3A4

Obecność innego substratu CYP3A4 może mieć wpływ na klirens wątrobowy metyloprednizolonu, co może wymagać odpowiedniego dostosowania dawki. W przypadku jednoczesnego stosowania istnieje możliwość zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem któregokolwiek z leków oddzielnie.5

Interakcje z poszczególnymi grupami leków

Leki przeciwbakteryjne

Izoniazyd – Izoniazyd jest inhibitorem CYP3A4. Ponadto istnieje możliwość, że metyloprednizolon spowoduje wzrost wskaźnika acetylacji i klirensu izoniazydu.6

Ryfampicyna – Ryfampicyna działa jako induktor CYP3A4, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności metyloprednizolonu.7

Makrolidowe leki przeciwbakteryjne – Klarytromycyna, erytromycyna są inhibitorami CYP3A4 (i jednocześnie substratami), natomiast troleandomycyna jest inhibitorem CYP3A4.8

Leki przeciwzakrzepowe

Wpływ metyloprednizolonu na doustne leki przeciwzakrzepowe jest zmienny. Donoszono o zwiększonym i zmniejszonym działaniu leków przeciwzakrzepowych podawanych jednocześnie z kortykosteroidami. W związku z tym należy kontrolować wskaźniki krzepnięcia krwi, aby zapewnić odpowiednie działanie przeciwzakrzepowe.9

Leki przeciwdrgawkowe

Karbamazepina – działa jako induktor CYP3A4 (i jest substratem).10

Fenobarbital i fenytoina – są induktorami CYP3A4, co może zmniejszać stężenie metyloprednizolonu w osoczu.11

Leki przeciwcholinergiczne

Kortykosteroidy mogą wpływać na działanie leków przeciwcholinergicznych. Podczas jednoczesnego stosowania dużych dawek kortykosteroidów i leków przeciwcholinergicznych, takich jak leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, donoszono o wystąpieniu ostrej miopatii.12

U pacjentów przyjmujących kortykosteroidy zaobserwowano antagonistyczne działanie na mechanizm blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego pankuronium i wekuronium. Podobnej interakcji można oczekiwać w przypadku wszystkich kompetycyjnych blokerów przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.13

Inhibitory cholinoesterazy

Steroidy mogą zmniejszać wpływ inhibitorów cholinoesterazy u pacjentów z miastenią.14

Leki przeciwcukrzycowe

Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, ponieważ kortykosteroidy mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi.15

Leki przeciwwymiotne

Aprepitant i fosaprepitant – działają jako inhibitory CYP3A4 (i są substratami).16

Leki przeciwgrzybicze

Itrakonazol i ketokonazol – są silnymi inhibitorami CYP3A4 (i substratami).17

Leki przeciwwirusowe

Inhibitory proteazy HIV (np. indynawir, rytonawir) – mogą zwiększać stężenie kortykosteroidów w osoczu. Jednocześnie kortykosteroidy mogą indukować metabolizm inhibitorów proteazy HIV, co może spowodować zmniejszenie ich stężenia w osoczu.18

Leki immunosupresyjne

Cyklosporyna – W przypadku jednoczesnego stosowania cyklosporyny i metyloprednizolonu występuje wzajemne hamowanie metabolizmu, co może zwiększać stężenie jednego lub obu leków w osoczu. W związku z tym istnieje możliwość, że przy jednoczesnym podawaniu zwiększy się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem jednego z leków. W czasie jednoczesnego stosowania metyloprednizolonu i cyklosporyny donoszono o występowaniu drgawek.19

Cyklofosfamid i takrolimus – są substratami CYP3A4.20

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów z NLPZ może zwiększać częstość występowania krwawień i owrzodzeń z przewodu pokarmowego.21

Aspiryna (kwas acetylosalicylowy) w wysokich dawkach – Metyloprednizolon może zwiększać klirens aspiryny podawanej w wysokich dawkach, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia salicylanów w surowicy. Przerwanie leczenia metyloprednizolonem może prowadzić do wzrostu stężenia salicylanów w surowicy, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia toksyczności ze strony salicylanów.22

Leki zmniejszające stężenie potasu

Gdy kortykosteroidy są podawane jednocześnie z lekami zmniejszającymi stężenie potasu (np. diuretykami), pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem rozwoju hipokaliemii. Istnieje także podwyższone ryzyko wystąpienia hipokaliemii w przypadku jednoczesnego stosowania kortykosteroidów oraz amfoterycyny B, ksantynów lub agonistów beta2.23

Inne interakcje

Inhibitor aromatazy – aminoglutetymid – Supresja czynności nadnerczy wywołana aminoglutetymidem może zaostrzyć zmiany hormonalne wywołane przez długotrwałe leczenie glikokortykosteroidami.24

Antagonista kanału wapniowego – diltiazem – Inhibitor CYP3A4 (i substrat). Stężenie metyloprednizolonu w osoczu może ulec zwiększeniu. W pierwszym okresie leczenia należy zatem prowadzić dokładną kontrolę lekarską. Może być konieczne dostosowanie dawki metyloprednizolonu.25

Środki antykoncepcyjne (doustne) – etynyloestradiol/noretyndron – Inhibitory CYP3A4 (i substraty).26

Sok grejpfrutowy – Jest inhibitorem CYP3A4.27

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii metyloprednizolonem może nasilać działania niepożądane, szczególnie te dotyczące przewodu pokarmowego. Alkohol może zwiększać ryzyko wystąpienia i nasilenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, a także krwawień z przewodu pokarmowego, które są potencjalnymi powikłaniami terapii glikokortykosteroidami.28

Ponadto, zarówno alkohol jak i metyloprednizolon mogą wpływać na metabolizm glukozy, co może prowadzić do niestabilności poziomu glikemii u pacjentów z cukrzycą lub predyspozycjami do tej choroby. Alkohol może również nasilać immunosupresyjne działanie kortykosteroidów, zwiększając podatność na infekcje.

Warto również zaznaczyć, że alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy leków, w tym metyloprednizolonu, poprzez oddziaływanie na enzymy cytochromu P450, co może prowadzić do zmian w stężeniu leku we krwi i potencjalnego nasilenia działań niepożądanych.

Z powyższych względów zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii metyloprednizolonem.

Tabela interakcji metyloprednizolonu z innymi lekami

Grupa leków/substancja Lek Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom ważności
Leki przeciwbakteryjne Izoniazyd Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu; możliwy wzrost szybkości acetylacji i klirensu izoniazydu Istotny
Antybiotyki przeciwgruźlicze Ryfampicyna Induktor CYP3A4 Zmniejszenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Leki przeciwzakrzepowe Doustne antykoagulanty Nieznany Zmienny wpływ na działanie leków przeciwzakrzepowych; konieczne monitorowanie INR Istotny
Leki przeciwdrgawkowe Karbamazepina Induktor CYP3A4 (i substrat) Zmniejszenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Leki przeciwdrgawkowe Fenobarbital, Fenytoina Induktory CYP3A4 Zmniejszenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Leki przeciwcholinergiczne Leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Antagonizm farmakodynamiczny Ryzyko ostrej miopatii; antagonizm wobec działania leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Istotny
Inhibitory cholinoesterazy Neostygmina, Pirydostygmina Antagonizm farmakodynamiczny Zmniejszenie efektu inhibitorów cholinoesterazy u pacjentów z miastenią Istotny
Leki przeciwcukrzycowe Insulina, Pochodne sulfonylomocznika Antagonizm farmakodynamiczny Zwiększenie stężenia glukozy we krwi; konieczne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych Istotny
Leki przeciwwymiotne Aprepitant, Fosaprepitant Inhibitory CYP3A4 (i substraty) Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Leki przeciwgrzybicze Itrakonazol, Ketokonazol Inhibitory CYP3A4 (i substraty) Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Leki przeciwwirusowe Inhibitory proteazy HIV Inhibitory CYP3A4 (i substraty) Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu; indukcja metabolizmu inhibitorów proteazy HIV Istotny
Leki wzmacniające parametry farmakokinetyczne Kobicystat Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Inhibitory aromatazy Aminoglutetymid Supresja nadnerczy Zaostrzenie zmian hormonalnych wywołanych długotrwałym leczeniem glikokortykosteroidami Istotny
Leki blokujące kanały wapniowe Diltiazem Inhibitor CYP3A4 (i substrat) Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Doustne środki antykoncepcyjne Etynyloestradiol/Noretyndron Inhibitory CYP3A4 (i substraty) Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Sok grejpfrutowy Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Umiarkowany
Leki immunosupresyjne Cyklosporyna Inhibitor CYP3A4 (i substrat) Wzajemne hamowanie metabolizmu; zwiększenie stężenia obu leków w osoczu; ryzyko drgawek Istotny
Leki immunosupresyjne Cyklofosfamid, Takrolimus Substraty CYP3A4 Możliwa zmiana metabolizmu obu leków Istotny
Makrolidowe leki przeciwbakteryjne Klarytromycyna, Erytromycyna Inhibitory CYP3A4 (i substraty) Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
Makrolidowe leki przeciwbakteryjne Troleandomycyna Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Istotny
NLPZ Aspiryna (wysokie dawki) Złożony Zwiększenie ryzyka krwawień i owrzodzeń z przewodu pokarmowego; metyloprednizolon może zwiększać klirens aspiryny Istotny
Leki zmniejszające stężenie potasu Diuretyki, Amfoterycyna B, Ksantyny, Agoniści beta2 Addytywny efekt hipokaliemiczny Zwiększone ryzyko hipokaliemii Istotny
Alkohol Złożony Zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego; potencjalne zaburzenia metabolizmu glukozy; nasilenie immunosupresji Istotny

Niezgodności farmaceutyczne

Zaleca się dożylne podawanie soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu osobno, bez innych związków podawanych dożylnie, aby uniknąć problemów związanych ze zgodnością lub stabilnością.29

Leki, które pod względem parametrów fizycznych nie są zgodne w roztworze z solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu, obejmują między innymi, lecz nie wyłącznie: allopurynol sodu, chlorowodorek doksapramu, tygecyklinę, chlorowodorek diltiazemu, glukonian wapnia, bromek wekuronium, bromek rokuronium, besylan cisatrakurium, glikopirolinian, propofol.30

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl