nefrotoksyczność paracetamolu

Nefrotoksyczność paracetamolu to zjawisko uszkodzenia nerek spowodowane przez metabolity tego popularnego leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego. Chociaż paracetamol (acetaminofen) jest powszechnie uważany za bezpieczny lek w dawkach terapeutycznych, jego potencjał nefrotoksyczny ujawnia się głównie w sytuacjach przedawkowania lub przewlekłego stosowania wysokich dawek.

Mechanizm nefrotoksyczności paracetamolu wiąże się z jego metabolizmem w nerkach. W warunkach przedawkowania dochodzi do wyczerpania zapasów glutationu, co prowadzi do akumulacji toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy (NAPQI). NAPQI reaguje z białkami komórkowymi, powodując stres oksydacyjny, peroksydację lipidów i ostatecznie martwicę komórek kanalików nerkowych.

Klinicznie nefrotoksyczność paracetamolu może objawiać się jako ostre uszkodzenie nerek (AKI), z oligurią, wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika we krwi. Czynnikami ryzyka są odwodnienie, jednoczesne stosowanie innych leków nefrotoksycznych, istniejąca wcześniej choroba nerek oraz nadużywanie alkoholu. W przypadku przedawkowania paracetamolu, N-acetylocysteina stanowi skuteczne antidotum, chroniące również przed uszkodzeniem nerek, jeśli zostanie podana odpowiednio wcześnie.

W praktyce klinicznej należy monitorować funkcję nerek u pacjentów przyjmujących przewlekle paracetamol, szczególnie w grupach podwyższonego ryzyka. Diagnostyka obejmuje oznaczenie parametrów nerkowych oraz badanie ogólne moczu. Profilaktyka polega na stosowaniu najmniejszych skutecznych dawek leku, odpowiednim nawodnieniu pacjenta oraz unikaniu łączenia z innymi lekami o potencjale nefrotoksycznym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl