choroba zapalna spojówki gałkowej
Wskazanie

Choroba zapalna spojówki gałkowej, znana również jako zapalenie spojówki gałkowej lub zapalenie spojówki twardówkowej, to stan zapalny obejmujący spojówkę pokrywającą gałkę oczną. Może występować jako odizolowany problem oczny lub być objawem choroby ogólnoustrojowej. Do głównych objawów należą zaczerwienienie spojówki gałkowej (często w postaci trójkątnego nacieku naczyniowego skierowanego w stronę rogówki), ból oka, nadwrażliwość na światło oraz uczucie obecności ciała obcego.

W leczeniu choroby zapalnej spojówki gałkowej stosuje się głównie leki przeciwzapalne. W łagodnych przypadkach wykorzystuje się krople zawierające niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak Dicloabak, Diclotravis czy Nevanac. W cięższych postaciach konieczne jest zastosowanie miejscowych glikokortykosteroidów, np. Dexadent, Dexamethason WZF, Flarex, Tobradex lub Maxitrol. W przypadkach o podłożu infekcyjnym stosowane są preparaty przeciwbakteryjne (Floxal, Vigamox, Oftaquix) lub przeciwwirusowe (Zovirax, Virolex).

Największą trudnością w leczeniu zapalenia spojówki gałkowej jest ustalenie jego przyczyny, szczególnie gdy jest ono objawem choroby ogólnoustrojowej (np. reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego, zespołu Sjögrena). Kolejnym wyzwaniem jest długotrwałość leczenia – terapia może trwać kilka tygodni, a w przypadkach nawracających wymaga wielomiesięcznego stosowania leków. Problematyczne bywa również balansowanie między skutecznością terapii a działaniami niepożądanymi, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu steroidów ocznych, które mogą prowadzić do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego czy zaćmy.

Pacjenci z chorobą zapalną spojówki gałkowej wymagają regularnej kontroli okulistycznej, aby monitorować postęp leczenia i wcześnie wykrywać ewentualne powikłania. W przypadkach opornych na standardowe leczenie lub przy nawrotach schorzenia konieczna może być konsultacja reumatologiczna lub immunologiczna w celu wykluczenia choroby układowej jako przyczyny zapalenia.