tenodeza
Tenodeza to zabieg chirurgiczny polegający na przyszyciu ścięgna do kości, który ma na celu odtworzenie stabilności uszkodzonej struktury. Procedura ta jest często stosowana w ortopedii, szczególnie w leczeniu uszkodzeń ścięgien barku, bicepsa, a także w chirurgii ręki i stawu skokowego.
Głównym wskazaniem do wykonania tenodezy jest uszkodzenie ścięgna, które nie może być skutecznie naprawione poprzez prostą rekonstrukcję. Technika ta jest szczególnie przydatna w przypadku przewlekłych uszkodzeń, zerwań ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia, niestabilności ścięgna lub w przypadku uszkodzeń trudnych do naprawy w ich anatomicznym położeniu.
Zabieg tenodezy może być wykonywany techniką otwartą lub artroskopową, z wykorzystaniem różnych systemów mocowania ścięgna do kości, takich jak śruby interferencyjne, kotwice czy specjalne nici. Rehabilitacja po zabiegu jest stopniowa i wymaga ograniczenia aktywności w początkowym okresie, aby umożliwić prawidłowe wgojenie się ścięgna do kości.
Tenodeza w porównaniu z tenotomią (przecięciem ścięgna) zapewnia lepszą funkcję biomechaniczną leczonej struktury oraz zmniejsza ryzyko wystąpienia deformacji, takiej jak objaw Popeye’a w przypadku uszkodzeń ścięgna bicepsa. Procedura ta jest często preferowana u młodszych, aktywnych pacjentów, dla których zachowanie pełnej siły i funkcji mięśni jest szczególnie istotne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tendinopatia – Leczenie
Tendinopatia to schorzenie ścięgien o charakterze degeneracyjnym, z minimalnym lub brakiem stanu zapalnego, objawiające się bólem, obrzękiem i dysfunkcją. Najczęściej dotyczy ścięgien Achillesa, stożka rotatorów, łokcia tenisisty, rzepki i biodra. Leczenie rozpoczyna się od metod zachowawczych, takich jak modyfikacja aktywności, fizjoterapia z ćwiczeniami ekscentrycznymi (12-tygodniowy program), protokół RICE oraz stosowanie NLPZ (7-14 dni) w celu kontroli bólu. Terapia falą uderzeniową (ESWT) jest skuteczną, nieinwazyjną metodą, wymagającą zwykle trzech zabiegów, z efektami utrzymującymi się do 2 lat. Iniekcje kortykosteroidowe mogą przynieść krótkotrwałą ulgę, ale nie są zalecane w tendinopatii Achillesa ze względu na ryzyko zerwania ścięgna. Nowoczesne metody regeneracyjne, takie jak terapia osoczem bogatopłytkowym (PRP) i komórkami macierzystymi, wymagają dalszych badań potwierdzających skuteczność.
artroskopia, ćwiczenie ekscentryczne, czynnik wzrostu, dekompresja ścięgna, ESWT, fizjoterapia, fluorochinolon, glikokortykosteroid, inhibitor aromatazy, iniekcja kortykosteroidowa, kolano skoczka, łokieć tenisisty, mezenchymalna komórka macierzysta, niesteroidowy lek przeciwzapalny, proloterapia, PRP, ścięgno Achillesa, skleroterapia, suche igłowanie, tendinopatia, tenodeza, terapia falą uderzeniową, terapia manualna, terapia osoczem bogatopłytkowym, zmiana degeneracyjna - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna – Leczenie
Zapalenie ścięgna (tendonitis) to stan zapalny ścięgna objawiający się bólem, obrzękiem i ograniczeniem funkcji. W fazie ostrej leczenie opiera się na protokole RICE: odpoczynek, stosowanie zimnych okładów przez 15-20 minut 3-4 razy dziennie, ucisk elastycznym bandażem oraz uniesienie kończyny powyżej poziomu serca. Farmakoterapia obejmuje krótkoterminowe stosowanie NLPZ (np. ibuprofen, naproxen) przez 7-14 dni, paracetamol jako alternatywę oraz miejscowe preparaty przeciwzapalne (np. diklofenak). W przypadku braku poprawy rozważa się iniekcje kortykosteroidów (z wyjątkiem ścięgna Achillesa) oraz osocze bogatopłytkowe (PRP). Fizjoterapia, zwłaszcza 12-tygodniowy program ćwiczeń ekscentrycznych, jest kluczowa w przebudowie tkanki ścięgna i poprawie funkcji, uzupełniana technikami takimi jak masaż tkanek miękkich, mobilizacja stawów, jonoforeza, ultradźwięki i terapia laserowa.
artroskopia, ćwiczenie ekscentryczne, debridement, elastyczny bandaż, faza ostra, ibuprofen, iniekcja kortykosteroidów, jontoforeza, masaż tkanek miękkich, mobilizacja stawów, naproxen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, osocze bogatopłytkowe, paracetamol, polidokanol, produkcja kolagenu, protokół RICE, przeszczep ścięgna, skleroterapia, sztywność stawów, tenodeza, terapia laserowa, ultradźwięki, unieruchomienie, uwolnienie ścięgna, zapalenie ścięgna, zapalenie ścięgna Achillesa, zapalenie ścięgna rzepki, zerwanie ścięgna, zimny okład - Leksykon chorób i schorzeń
Urazy splotu ramiennego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Urazy splotu ramiennego to uszkodzenia nerwów przewodzących sygnały między rdzeniem kręgowym a kończyną górną, prowadzące do osłabienia mięśniowego, zaburzeń czucia i bólu, a w ciężkich przypadkach do paraliżu. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz badaniach obrazowych (MRI) i neurofizjologicznych (EMG, NCS). Wczesne rozpoznanie i interwencja, zwłaszcza w ciągu pierwszych 6 miesięcy od urazu, są kluczowe dla optymalizacji wyników leczenia. Leczenie wymaga multidyscyplinarnego podejścia, angażującego neurologów, neurochirurgów, chirurgów ręki i ortopedów, fizjoterapeutów, terapeutów zajęciowych oraz specjalistów leczenia bólu i rehabilitacji medycznej. W przypadku ostrych urazów penetrujących operacja powinna być wykonana w ciągu 72 godzin, natomiast łagodne urazy rozciągnięciowe mogą się regenerować samoistnie w ciągu około 4 miesięcy.
artrodeza, badanie przewodnictwa nerwowego, blokada nerwowa, chirurg ortopedyczny, chirurg ręki, elektromiografia, elektrostymulacja nerwowo-mięśniowa, fizjoterapeuta, fizjoterapia, hydroterapia, interwencja chirurgiczna, kończyna górna, neurochirurg, neuroliza, neurolog, osteotomia, paraliż, porażenie Erba, przeszczep nerwu, przykurcz stawowy, regeneracja nerwów, rezonans magnetyczny, specjalista leczenia bólu, tenodeza, terapeuta zajęciowy, terapia zajęciowa, transfer nerwu, uraz splotu ramiennego, uszkodzenie nerwów, zaburzenie czucia, zanik mięśni