insulina Gensulin R
Gensulin R to ludzka insulina krótkodziałająca, produkowana metodą rekombinacji DNA. Jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 1 i 2, gdy konieczne jest podawanie insuliny. Preparat zawiera insulinę rozpuszczalną o szybkim początku działania (15-30 minut po podaniu podskórnym) i stosunkowo krótkim czasie działania (5-7 godzin).
Gensulin R jest najczęściej stosowany do kontroli hiperglikemii poposiłkowej oraz w stanach ostrych wymagających szybkiej normalizacji glikemii. Może być podawany podskórnie, dożylnie lub przy użyciu pomp insulinowych. Ze względu na profil działania, preparat podaje się zwykle 30 minut przed posiłkiem, co pozwala na synchronizację wzrostu stężenia glukozy po posiłku z działaniem insuliny.
W przeciwieństwie do insulin analogowych, Gensulin R charakteryzuje się większym ryzykiem hipoglikemii w okresie międzyposiłkowym oraz wymaga ściślejszego przestrzegania pór posiłków. Jest jednak preparatem o udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwie, a także korzystnym stosunku efektywności do kosztów terapii, co czyni go ważnym elementem w arsenale środków stosowanych w leczeniu cukrzycy.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Gensulin M40 (40/60) to dwufazowa zawiesina insuliny ludzkiej o stężeniu 100 j.m./ml, zawierająca 40% insuliny rozpuszczalnej oraz 60% insuliny izofanowej, produkowana metodą rekombinacji DNA E. coli i identyczna aminokwasowo z insuliną endogenną. Preparat dostępny jest w wkładach 3 ml (300 j.m.) i przeznaczony jest wyłącznie do podskórnego podawania za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku, z miejscami iniekcji obejmującymi górną część ramienia, udo, pośladek oraz brzuch. Podawanie dożylnie lub domięśniowo jest przeciwwskazane. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, uwzględniając zmienne zapotrzebowanie pacjenta na insulinę, zależne od aktywności fizycznej, diety, chorób współistniejących i stresu.
amyloidoza skórna, Gensulin M40, insulina dwufazowa, insulina Gensulin N, insulina Gensulin R, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, lipodystrofia, naczynie krwionośne, podanie podskórne, potrzeby metaboliczne, preparat insulinowy, rekombinacja DNA, rotacja miejsc iniekcji, wstrzykiwacz insuliny, wstrzyknięcie podskórne, zapotrzebowanie na insulinę, zawiesina do wstrzykiwań, złogi amyloidu -
Leksykon leków
Podczas terapii insuliną Gensulin R (insulina ludzka rozpuszczalna) istotne jest uwzględnienie licznych interakcji lekowych wpływających na metabolizm glukozy i zapotrzebowanie na insulinę. Substancje hiperglikemizujące, takie jak glikokortykosteroidy, hormony tarczycy, hormon wzrostu, danazol, β2-sympatykomimetyki (ritodryna, salbutamol, terbutalina) oraz tiazydy, mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę poprzez mechanizmy takie jak nasilenie glukoneogenezy, zmniejszenie wrażliwości tkanek na insulinę czy aktywację glikogenolizy. Z kolei leki hipoglikemizujące doustne, salicylany (np. kwas acetylosalicylowy), inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory ACE (kaptopril, enalapril), antagoniści receptora angiotensyny II oraz nieselektywne β-adrenolityki mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę, nasilając jej działanie lub zwiększając wrażliwość tkanek. Szczególną uwagę należy zwrócić na alkohol, który hamuje glukoneogenezę wątrobową, zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę i zwiększa ryzyko przedłużonej hipoglikemii, utrzymującej się nawet do 24 godzin po spożyciu. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie glikemii oraz dostosowanie dawki insuliny, zwłaszcza w kontekście stosowania wymienionych leków i spożycia alkoholu.
analog somatostatyny, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca ciężarnych, cukrzyca insulinozależna, danazol, dawka insuliny, doustny lek hipoglikemizujący, dożylne podanie glukozy, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hormon tarczycy, hormon wzrostu, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina Gensulin R, insulina ludzka rozpuszczalna, insulinooporność, kwas acetylosalicylowy, lanreotyd, metabolizm glukozy, monitorowanie glikemii, nieselektywny lek β-adrenolityczny, obsługiwanie maszyn, oktreotyd, przedawkowanie insuliny, salicylan, stężenie glukozy, tiazyd, wrażliwość tkanek na insulinę, zapotrzebowanie na insulinę, β2-sympatykomimetyk -
Leksykon leków
Gensulin R to insulina ludzka rekombinowana, produkowana metodą DNA przy użyciu bakterii E. coli, zawierająca 100 j.m./ml rozpuszczalnej insuliny ludzkiej. Każdy wkład do wstrzykiwacza zawiera 3 ml roztworu, co odpowiada 300 j.m. insuliny. Preparat jest w 100% zgodny ze składem aminokwasowym naturalnej insuliny ludzkiej, co odróżnia go od insulin zwierzęcych oraz innych analogów insulinowych, które wykazują różnice w sekwencji aminokwasowej. Gensulin R występuje jako jałowy, przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 7,0-7,6, zbliżonym do fizjologicznego pH płynów ustrojowych, dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań we wkładzie.
analog insuliny, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, bakteria E. coli, działanie mutagenne, insulina Gensulin R, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, insulina zwierzęca, pH fizjologiczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, rekombinacja genetyczna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór jałowy, toksyczność podostra
