wchłanianie systemiczne

Wchłanianie systemiczne to proces, w którym substancje czynne leków lub innych związków chemicznych przedostają się z miejsca podania do krążenia ogólnoustrojowego. Jest to kluczowy etap biodostępności, warunkujący możliwość dotarcia substancji aktywnej do miejsca działania i wywołania efektu terapeutycznego.

Proces ten zależy od wielu czynników, w tym od właściwości fizykochemicznych substancji (lipofilność, masa cząsteczkowa, stopień jonizacji), postaci farmaceutycznej, drogi podania, a także od fizjologicznych uwarunkowań pacjenta (przepływ krwi w miejscu wchłaniania, pH środowiska, stan błon biologicznych). Istotne znaczenie ma także efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, który może znacząco obniżyć biodostępność leków podawanych drogą doustną.

W praktyce klinicznej znajomość stopnia wchłaniania systemicznego ma krytyczne znaczenie przy ustalaniu dawkowania, przewidywaniu interakcji międzylekowych oraz w przypadku stosowania preparatów miejscowych, gdy działanie ogólnoustrojowe może być niepożądane. W farmakoterapii dąży się do kontroli tego procesu – jego przyspieszenia (np. przy stosowaniu szybko działających leków przeciwbólowych) lub spowolnienia (np. w przypadku leków o przedłużonym uwalnianiu).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl