terapia baklofenem

Terapia baklofenem to metoda leczenia wykorzystująca baklofen – lek o działaniu miorelaksacyjnym, który jest agonistą receptorów GABA-B w ośrodkowym układzie nerwowym. Substancja ta zmniejsza napięcie mięśni szkieletowych poprzez hamowanie odruchów monosynaptycznych i polisynaptycznych na poziomie rdzenia kręgowego.

Główne wskazania do terapii baklofenem obejmują spastyczność mięśni w przebiegu stwardnienia rozsianego, uszkodzeń rdzenia kręgowego, mózgowych porażeń dziecięcych oraz innych schorzeń neurologicznych. Lek może być podawany doustnie w dawkach od 5 do 25 mg trzy razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa wynosi zazwyczaj 75-100 mg.

W przypadkach opornej spastyczności stosuje się dokanałowe podawanie baklofenu za pomocą pompy implantowanej podskórnie, co pozwala na precyzyjne dostarczanie leku bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego i zmniejszenie działań niepożądanych. Terapia baklofenem dokanałowym (ITB – Intrathecal Baclofen Therapy) wymaga multidyscyplinarnego podejścia i regularnego monitorowania.

W ostatnich latach pojawiły się doniesienia o skuteczności baklofenu w leczeniu uzależnienia od alkoholu, szczególnie w kontekście redukcji głodu alkoholowego i wspomagania abstynencji. Badania kliniczne sugerują również potencjalne zastosowanie w terapii uzależnień od innych substancji psychoaktywnych, jednak ta aplikacja pozostaje eksperymentalna.

Do najczęstszych działań niepożądanych terapii baklofenem należą senność, zawroty głowy, osłabienie mięśniowe, nudności i hipotonia. Nagłe przerwanie terapii, szczególnie przy podawaniu dokanałowym, może prowadzić do groźnego zespołu odstawiennego manifestującego się nasileniem spastyczności, gorączką, zaburzeniami świadomości i drgawkami, wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl