interwencja parenteralna
Interwencja parenteralna to metoda podawania leków, płynów lub składników odżywczych z pominięciem przewodu pokarmowego. Obejmuje ona wszelkie drogi podania substancji leczniczych inne niż doustna, doodbytnicza czy przez śluzówki przewodu pokarmowego.
Najczęstsze formy interwencji parenteralnej to iniekcje dożylne (i.v.), domięśniowe (i.m.), podskórne (s.c.), śródskórne oraz infuzje dożylne (wlewy). Metoda ta jest stosowana w sytuacjach klinicznych wymagających szybkiego działania leku, gdy pacjent nie może przyjmować substancji drogą doustną, gdy lek ulega degradacji w przewodzie pokarmowym lub gdy jego biodostępność po podaniu doustnym jest niewystarczająca.
Interwencje parenteralne wymagają zachowania ścisłych zasad aseptyki i antyseptyki w celu zminimalizowania ryzyka infekcji. Procedury te powinny być wykonywane przez wykwalifikowany personel medyczny, zgodnie z obowiązującymi standardami. Do powikłań interwencji parenteralnych należą: infekcje miejscowe i ogólnoustrojowe, krwiaki, uszkodzenia nerwów, zatory oraz reakcje alergiczne na podawane substancje.
Szczególnym rodzajem interwencji parenteralnej jest żywienie pozajelitowe (parenteralne), stosowane u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni drogą przewodu pokarmowego. Polega ono na dostarczaniu niezbędnych składników odżywczych (aminokwasów, glukozy, elektrolitów, witamin, pierwiastków śladowych i tłuszczów) bezpośrednio do krwiobiegu przez dostęp żylny centralny lub obwodowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clemastinum WZF 1 mg/ml
Klemastyna, będąca antagonistą receptorów histaminowych H1 z grupy eterów aminoalkilowych (kod ATC: R06AA04), stosowana jest w postaci fumaranu klemastyny w roztworze do wstrzykiwań Clemastinum WZF o stężeniu 1 mg/ml. Mechanizm działania polega na konkurencyjnym blokowaniu receptorów H1, co skutkuje hamowaniem rozszerzenia naczyń krwionośnych, zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych oraz skurczu mięśni gładkich, a także znoszeniem świądu w reakcjach alergicznych skórnych. Preparat wykazuje również działanie cholinolityczne oraz wpływa hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, co może manifestować się sennością i uspokojeniem pacjenta.
antagonista receptorów histaminowych H1, dawka terapeutyczna, działanie cholinolityczne, działanie przeciwświądowe, efekt antycholinergiczny, efekt przeciwhistaminowy, eter aminoalkilowy, fumaran klemastyny, interwencja parenteralna, klemastyna, lek przeciwhistaminowy, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, przepuszczalność naczyń włosowatych, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, receptor H1, receptor muskarynowy, rozszerzenie naczyń, roztwór do wstrzykiwań, skurcz mięśni gładkich, układ oddechowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentazocinum WZF 30 mg/ml
Pentazocinum WZF w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 30 mg/ml jest wskazany do leczenia bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego, szczególnie w sytuacjach wymagających szybkiego i skutecznego uśmierzenia dolegliwości bólowych drogą parenteralną. Preparat zawiera pentazocynę jako substancję czynną oraz 0,064 mmol (1,48 mg) sodu na mililitr roztworu, co należy uwzględnić w kontekście stanu elektrolitowego pacjenta. Lek jest stosowany w terapii bólu pourazowego, pooperacyjnego, nowotworowego oraz w stanach nagłych, gdzie inne metody leczenia przeciwbólowego są niewystarczające lub przeciwwskazane.
ból nowotworowy, ból o nasileniu umiarkowanym do silnego, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból w stanie nagłym, forma parenteralna, interwencja parenteralna, leczenie bólu, leczenie przeciwbólowe, pentazocyna, postępowanie przeciwbólowe, roztwór do wstrzykiwań, terapia bólu, terapia bólu nowotworowego