szczep wytwarzający beta-laktamazy
Szczepy wytwarzające beta-laktamazy to bakterie posiadające zdolność produkcji enzymów rozkładających antybiotyki beta-laktamowe, do których należą penicyliny, cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy. Enzymy te hydrolizują pierścień beta-laktamowy, uniemożliwiając antybiotykowi wiązanie się z białkami PBP (penicilillin-binding proteins) i blokowanie syntezy ściany komórkowej bakterii.
Najbardziej znane szczepy wytwarzające beta-laktamazy to Staphylococcus aureus produkujący penicylinazy, bakterie z rodziny Enterobacteriaceae wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), oraz szczepy produkujące karbapenemazy (KPC, NDM, VIM, OXA-48). Problem narastającej oporności związanej z tymi enzymami dotyczy zarówno patogenów szpitalnych, jak i pozaszpitalnych.
Wykrywanie szczepów wytwarzających beta-laktamazy jest kluczowym elementem diagnostyki mikrobiologicznej. Stosuje się zarówno metody fenotypowe (testy dyfuzyjno-krążkowe, testy z inhibitorami beta-laktamaz), jak i genotypowe (PCR, sekwencjonowanie). Identyfikacja mechanizmu oporności ma istotne znaczenie dla wyboru odpowiedniej terapii, kontroli zakażeń szpitalnych i monitorowania sytuacji epidemiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Auglavin PPH to preparat zawierający 875 mg amoksycyliny trójwodnej oraz 125 mg potasu klawulanianu w postaci tabletek powlekanych, łączący antybiotyk beta-laktamowy z inhibitorem beta-laktamaz. Jest wskazany do leczenia różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok przynosowych, ostrego zapalenia ucha środkowego, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. W zakresie zakażeń układu moczowego stosuje się go w zapaleniu pęcherza moczowego (niepowikłanym i powikłanym) oraz odmiedniczkowym zapaleniu nerek, szczególnie gdy podejrzewa się szczepy produkujące beta-laktamazy. Preparat jest również rekomendowany w leczeniu zakażeń tkanek miękkich, takich jak cellulitis, zakażenia po ukąszeniach zwierząt oraz ciężkie ropnie okołozębowe z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, cellulitis, etiologia bakteryjna, inhibitor beta-laktamaz, kwas klawulanowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakteryjna, osteomyelitis, ostre bakteryjne zapalenie zatok przynosowych, ostre zapalenie ucha środkowego, potasu klawulanian, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień okołozębowy, szczep wytwarzający beta-laktamazy, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie po ukąszeniu przez zwierzęta, zakażenie tkanki miękkiej, zakażenie układu kostno-stawowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie kości i szpiku, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym aksetyl – Właściwości farmakodynamiczne
Cefuroksym aksetyl, prolek cefalosporyny II generacji (kod ATC: J01DC02), po podaniu doustnym ulega enzymatycznej hydrolizie do aktywnego cefuroksymu. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z białkami wiążącymi penicyliny (PBP), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej. Preparat dostępny jest w tabletkach powlekanych zawierających 250 mg lub 500 mg cefuroksymu (odpowiednio 300,715 mg lub 601,43 mg cefuroksymu aksetylu). Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), zmniejszonego powinowactwa PBP, ograniczonej przepuszczalności błony zewnętrznej oraz aktywnego wypompowywania leku. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, natomiast dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l, a dla Haemophilus influenzae ≤0,125 mg/l i >1 mg/l.
antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicyliny, biosynteza peptydoglikanu, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym aksetyl, Enterobacteriaceae, enzym Amp-C, Haemophilus influenzae, liza komórki bakteryjnej, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, oporność na metycylinę, płytka nazębna, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, stężenie graniczne, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej, szczep wytwarzający beta-laktamazy, wytwarzanie beta-laktamaz, zakażenie gronkowcowe, zapalenie pęcherza moczowego