endoskopia nadzorcza
Endoskopia nadzorcza to procedura medyczna wykonywana w regularnych odstępach czasu u pacjentów z określonymi schorzeniami, w celu wczesnego wykrycia potencjalnych zmian nowotworowych lub przednowotworowych. Jest to forma profilaktyki, która ma na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju pełnoobjawowej choroby nowotworowej.
Najczęściej endoskopia nadzorcza stosowana jest u pacjentów z przełykiem Barretta, długotrwałym zapaleniem błony śluzowej żołądka związanym z Helicobacter pylori, nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit (zwłaszcza wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego), czy po polipektomii jelita grubego. Częstotliwość badań zależy od czynników ryzyka pacjenta i stopnia zaawansowania zmian wykrytych w poprzednich badaniach.
Podczas endoskopii nadzorczej wykonuje się szczegółową ocenę błony śluzowej z użyciem nowoczesnych technik obrazowania, takich jak chromoendoskopia, obrazowanie wąskopasmowe (NBI) czy endoskopia wysokiej rozdzielczości. Pobierane są również liczne biopsje zgodnie z protokołami, nawet z obszarów bez widocznych zmian makroskopowych.
Skuteczna endoskopia nadzorcza wymaga starannego przygotowania pacjenta, doświadczonego endoskopisty oraz współpracy z patologiem. Badania wykazują, że systematyczne programy nadzoru endoskopowego mogą znacząco zmniejszyć śmiertelność związaną z rakiem przewodu pokarmowego poprzez wykrywanie zmian we wczesnym, uleczalnym stadium.