chrom chlorek sześciowodny

Chrom chlorek sześciowodny (CrCl₃·6H₂O) to nieorganiczny związek chemiczny stosowany w medycynie jako suplement chromu. Pierwiastek ten odgrywa istotną rolę w metabolizmie glukozy, działając jako kofaktor dla insuliny i wpływając na prawidłowy metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów.

W praktyce klinicznej chrom chlorek sześciowodny wykorzystuje się w leczeniu niedoborów chromu, które mogą prowadzić do zaburzeń gospodarki węglowodanowej, podobnych do cukrzycy typu 2. Suplementacja chromem może poprawiać wrażliwość tkanek na insulinę, szczególnie u pacjentów z insulinoopornością.

Związek ten jest również składnikiem mieszanin do żywienia pozajelitowego, gdzie zapewnia niezbędne ilości chromu pacjentom niezdolnym do przyjmowania pokarmów drogą doustną. Dawkowanie musi być precyzyjnie kontrolowane, gdyż zarówno niedobór, jak i nadmiar chromu może mieć negatywne konsekwencje zdrowotne.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Chrom w postaci chlorku sześciowodnego, będący składnikiem preparatu Pediaven NN1 stosowanego w żywieniu pozajelitowym, występuje w dawkach śladowych odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu organizmu. W 250 ml roztworu znajduje się 2,6 µg chromu chlorku sześciowodnego, co odpowiada 0,5 µg czystego chromu, a w 1000 ml odpowiednio 10 µg i 2 µg. Preparat charakteryzuje się osmolarnością około 715 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,8-5,5. Chrom pełni funkcję mikroelementu niezbędnego dla prawidłowego metabolizmu węglowodanów i jest stosowany jako uzupełnienie niedoborów podczas żywienia pozajelitowego. Skład preparatu obejmuje także inne mikroelementy, takie jak cynk (507,5 µg/250 ml), miedź (57,5 µg/250 ml), fluor (20 µg/250 ml), selen (4,8 µg/250 ml), mangan (1,5 µg/250 ml) oraz jod (2,5 µg/250 ml), co zapewnia zbilansowaną suplementację.
aminokwas, badanie niekliniczne, chrom chlorek sześciowodny, dane przedkliniczne, dawka fizjologiczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, metabolizm węglowodanów, mikroelement, niedobór pierwiastka, osmolarność, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, składnik żywieniowy, terapia zastępcza, worek dwukomorowy, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Wskazania do stosowania

Chromu chlorek sześciowodny jest kluczowym mikroelementem suplementowanym w żywieniu pozajelitowym noworodków, zwłaszcza wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie, u których żywienie enteralne jest niemożliwe lub niewystarczające. W preparacie Pediaven NN1, chrom dostarczany jest w stężeniu 0,5 μg pierwiastkowego chromu na 250 ml roztworu (2 μg/1000 ml), co odpowiada 2,6 μg chlorku chromu sześciowodnego na 250 ml (0,01 mg/1000 ml). Roztwór ten, o osmolarności około 715 mOsm/l i pH 4,8–5,5, zawiera również aminokwasy (3,75 g/250 ml), glukozę (25 g/250 ml), elektrolity oraz inne mikroelementy (miedź, fluor, jod, mangan, selen, cynk), zapewniając kompleksowe pokrycie zapotrzebowania metabolicznego w pierwszych 24-48 godzinach życia noworodków wymagających żywienia pozajelitowego.
aminokwas, azot całkowity, chrom chlorek sześciowodny, działanie insuliny, energia pozabiałkowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, metabolizm glukozy, metabolizm lipidów, metabolizm węglowodanów, mikroelement, neonatologia, osmolarność, pierwiastek śladowy, roztwór do infuzji, wcześniak, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie kliniczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Chrom chlorek sześciowodny jest składnikiem preparatu Pediaven NN1, stosowanego w żywieniu pozajelitowym populacji pediatrycznej. W roztworze do infuzji występuje w stężeniu 2,6 µg na 250 ml lub 0,01 mg na 1000 ml po zmieszaniu obu komór worka dwukomorowego. Preparat zawiera również inne mikroelementy, takie jak cynk, miedź, selen, mangan i jod, dostarczane w formie związków mineralnych. Pediaven NN1 jest podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych, co zapewnia kontrolę nad podawaniem i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z mikroelementami.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek manganu czterowodny, chrom chlorek sześciowodny, dwutlenek selenu, infuzja, jodek potasu, mikroelement, mikroelementy, octan cynku dwuwodny, pierwiastki śladowe, podanie dożylne, populacja pediatryczna, roztwór do infuzji, siarczan miedzi pięciowodny, suplement mineralny, warunki szpitalne, worek dwukomorowy, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Działania niepożądane

Chrom chlorek sześciowodny, obecny w produkcie leczniczym Pediaven NN1 stosowanym w żywieniu pozajelitowym, dostarcza 0,5 µg czystego chromu w 250 ml oraz 2 µg w 1000 ml roztworu. Działania niepożądane związane z podawaniem tego preparatu wynikają głównie z całokształtu składu żywienia pozajelitowego oraz nieprawidłowego dawkowania lub zbyt szybkiej infuzji. Do potencjalnych powikłań należą reakcje nadwrażliwości (np. pocenie się, gorączka, wysypka, trudności w oddychaniu), zaburzenia metaboliczne takie jak hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, hiperkalcemia i hiperwolemia, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby. Ponadto, możliwe jest wystąpienie zakrzepowego zapalenia żyły oraz miejscowych stanów zapalnych i reakcji martwiczych w miejscu podania.
chrom chlorek sześciowodny, duszność, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, kwasica metaboliczna, metabolizm mikroelementów, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, reakcja alergiczna, reakcja martwicza, stan zapalny, układ immunologiczny, wynaczynienie, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia metaboliczne, zakrzepowe zapalenie żyły, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Dawkowanie i sposób podawania

Chrom chlorek, obecny w preparacie Pediaven NN1 w postaci chromu chlorku sześciowodnego, jest istotnym pierwiastkiem śladowym stosowanym w żywieniu pozajelitowym noworodków. Pediaven NN1 dostarcza 0,5 µg chromu na 250 ml roztworu (2 µg chromu na 1000 ml), co odpowiada standardowej dawce 0,16 µg chromu/kg masy ciała/dobę przy podawaniu 80 ml/kg mc./dobę. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając wiek, masę ciała, stan kliniczny oraz zdolność metabolizowania składników odżywczych. Zalecane dawki różnią się w zależności od wieku i masy urodzeniowej noworodków, np. u wcześniaków <1500 g dawka chromu wynosi 0,16-0,22 µg/kg mc./dobę w pierwszych dwóch dobach życia. Pediaven NN1 jest przeznaczony do stosowania w pierwszych 48 godzinach życia, po czym konieczne jest przejście na preparaty zawierające potas, fosfor oraz inne mikroelementy.
całkowite żywienie pozajelitowe, chrom chlorek sześciowodny, infuzja do żyły centralnej, infuzja do żyły obwodowej, infuzja do żyły pępkowej, metabolizowanie składników odżywczych, noworodek urodzony o czasie, osmolarność, parametr fizykochemiczny, Pediaven NN1, pierwiastek śladowy, stan kliniczny, stan odżywienia, wcześniak, witaminy rozpuszczalne w wodzie, zapotrzebowanie metaboliczne, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe noworodków
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Właściwości farmakodynamiczne

Chlorek chromu sześciowodny, jako składnik preparatu Pediaven NN1, dostarczany jest w precyzyjnie określonej dawce 2,6 µg na 250 ml roztworu (0,5 µg chromu jako pierwiastka; 0,01 mg chromu w 1000 ml). Chrom pełni kluczową rolę w metabolizmie glukozy, działając jako kofaktor insuliny i zwiększając wrażliwość komórek na jej działanie poprzez ułatwienie wiązania z receptorami błonowymi. W preparacie, gdzie glukoza stanowi jedyne źródło węglowodanów (25 g/250 ml; 100 g/1000 ml), chrom wspiera efektywne wykorzystanie energii, co jest szczególnie istotne u noworodków żywionych pozajelitowo. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 715 mOsm/l oraz pH 4,8–5,5, co zapewnia stabilność i biodostępność jonowej formy chromu.
aminokwasy niezbędne, chrom chlorek sześciowodny, chrom trójwartościowy, działanie farmakodynamiczne, działanie insuliny, energia pozabiałkowa, gospodarka węglowodanowa, kwas nikotynowy, metabolizm glukozy, metabolizm węglowodanów, pierwiastek śladowy, pierwiastki śladowe, receptory błonowe, suplementacja chromu, transport glukozy, wartość energetyczna, wrażliwość na insulinę, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Przeciwwskazania stosowania

Chrom chlorek sześciowodny, obecny w preparacie Pediaven NN1 w dawce 2,6 µg na 250 ml roztworu (10,4 µg/l), stanowi istotny mikroelement w żywieniu pozajelitowym. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na chrom lub inne składniki preparatu, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, ciężką, niekontrolowaną hiperglikemią (szczególnie ze względu na obecność 25 g glukozy na 250 ml roztworu), a także u osób z niestabilnym stanem ogólnym, takimi jak wstrząs krążeniowy, ciężka kwasica metaboliczna czy ciężka posocznica. Dodatkowo, należy unikać podawania preparatu u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej (hipernatremia, hiperkalcemia, hipermagnezemia) oraz u chorych z niewyrównaną niewydolnością serca, ostrym obrzękiem płuc, przewodnieniem lub odwodnieniem hipotonicznym. Wskazane jest również monitorowanie stężenia chromu we krwi podczas długotrwałej terapii, aby zapobiec kumulacji i toksyczności tego pierwiastka.
chrom chlorek sześciowodny, cukrzyca niewyrównana, gospodarka mikroelementów, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hipernatremia, kwasica metaboliczna, lek chelatujący, mikroelement, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, pacjent dializowany, posocznica, przewodnienie, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, śpiączka hiperosmolarna, stan pourazowy, stężenie osoczowe, substancja czynna, wrodzony zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs krążeniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Chrom chlorek sześciowodny jest składnikiem produktu leczniczego Pediaven NN1, roztworu do żywienia pozajelitowego, w którym chrom występuje w ilości 2,6 µg na 250 ml roztworu (0,01 mg/1000 ml po zmieszaniu). Całkowita zawartość chromu w produkcie wynosi 0,5 µg/250 ml, co odpowiada 2 µg/1000 ml. Produkt zawiera również inne pierwiastki śladowe, takie jak miedź (57,5 µg/250 ml), fluor (20 µg/250 ml), jod (2,5 µg/250 ml), mangan (1,5 µg/250 ml), selen (4,8 µg/250 ml) oraz cynk (507,5 µg/250 ml). Pediaven NN1 jest dostarczany w dwukomorowym worku, gdzie po zmieszaniu roztwór ma osmolarność około 715 mOsm/l, pH 4,8–5,5 oraz jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego, wolny od cząstek stałych.
aminokwas, charakterystyka produktu leczniczego, chrom chlorek, chrom chlorek sześciowodny, glukoza, osmolarność, pierwiastek śladowy, płodność, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, worek dwukomorowy, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Interakcje

Chrom chlorek, obecny w preparacie do żywienia pozajelitowego Pediaven NN1 w dawce 2,6 µg na 250 ml roztworu (0,01 mg/1000 ml), zawierający 0,5 µg pierwiastkowego chromu na 250 ml, wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne interakcje farmakologiczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego podawania ceftriaksonu przez tę samą linię infuzyjną z roztworami zawierającymi chrom chlorek i wapń (2,35 mmol/250 ml), ze względu na wysokie ryzyko wytrącenia się soli wapniowych ceftriaksonu. W przypadku sekwencyjnego podawania konieczne jest dokładne przepłukanie linii infuzyjnej roztworem zgodnym, np. fizjologicznym. Ponadto, chrom chlorek może wpływać na metabolizm glukozy, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwcukrzycowe lub preparaty wpływające na stężenie glukozy, takie jak kortykosteroidy czy diuretyki tiazydowe. Alkohol etylowy również może modyfikować metabolizm glukozy, co dodatkowo komplikuje kontrolę gospodarki węglowodanowej u pacjentów leczonych preparatami z chromem chlorkiem.
alkohol etylowy, ceftriakson, chrom chlorek sześciowodny, diuretyk tiazydowy, glikemia, gospodarka węglowodanowa, interakcja fizykochemiczna, jon, kortykosteroid, lek przeciwcukrzycowy, linia infuzyjna, metabolizm glukozy, nierozpuszczalny kompleks, osmolarność, preparat wapniowy, roztwór soli fizjologicznej, skład elektrolitowy, sól wapniowa, sól wapniowa ceftriaksonu, wytrącenie osadu, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Przedawkowanie

Chrom chlorek sześciowodny, obecny w preparacie Pediaven NN1 w stężeniu 2,6 µg na 250 ml (10,4 µg/l), jest pierwiastkiem śladowym stosowanym w żywieniu pozajelitowym, zwłaszcza u noworodków i niemowląt. Przedawkowanie tej substancji może wynikać z błędów w obliczeniu dawki, zbyt szybkiej infuzji, nieprawidłowej oceny zapotrzebowania pacjenta lub kumulacji u osób z niewydolnością nerek. Klinicznie przedawkowanie chromu chlorku manifestuje się w ramach ogólnych zaburzeń metabolicznych i objawów takich jak obrzęki, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, hiperosmolarność (około 715 mOsm/l w Pediaven NN1), hiperglikemia (glukoza 100 g/l) oraz hiperazotemia (azot 2,14 g/l). Nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej i monitorowaniu funkcji nerek, układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.
azot mocznikowy, chrom chlorek, chrom chlorek sześciowodny, dializa, diureza osmotyczna, drgawki, glikozuria, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperosmolarność, insulinoterapia, obrzęk obwodowy, parametry wątrobowe, Pediaven NN1, pierwiastek śladowy, poziom glikemii, równowaga elektrolitowa, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zastój płucny, żywienie pozajelitowe