arabinoza
Arabinoza to aldopentoza, czyli cukier prosty składający się z pięciu atomów węgla, z grupą aldehydową przy pierwszym atomie węgla. Występuje głównie w formie L-arabinozy, która jest składnikiem polisacharydów roślinnych, takich jak hemicelulozy, pektyny i gumy roślinne. D-arabinoza natomiast występuje rzadziej w przyrodzie.
W organizmie człowieka arabinoza nie jest metabolizowana w znaczących ilościach, ponieważ brakuje odpowiednich enzymów do jej trawienia. Z tego powodu wykorzystuje się ją w badaniach diagnostycznych, np. w teście absorpcji jelitowej, gdzie służy jako marker przepuszczalności jelitowej, gdyż nie ulega znaczącej absorpcji ani metabolizmowi.
W medycynie arabinoza i jej pochodne są badane pod kątem potencjalnych właściwości terapeutycznych. Niektóre związki zawierające arabinozę wykazują działanie przeciwnowotworowe, przeciwwirusowe lub immunomodulujące. Przykładowo, nukleozydy arabinozowe, takie jak cytarabina (ara-C), są stosowane w leczeniu niektórych typów białaczek.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nasienie płesznika – Właściwości farmakokinetyczne
Nasienie płesznika (Plantago psyllium L. i/lub Plantago indica L.) charakteryzuje się unikalnymi właściwościami farmakokinetycznymi wynikającymi z jego struktury chemicznej, zwłaszcza obecności polisacharydów o wiązaniach β, które są oporne na trawienie enzymatyczne w przewodzie pokarmowym. Po uwodnieniu nasienie zwiększa objętość i tworzy śluz, którego częściowa hydroliza w żołądku obejmuje mniej niż 10% całkowitej ilości, prowadząc do powstania wolnej arabinozy, która jest wchłaniana w jelicie z efektywnością 85-93%. Włókna pokarmowe nasienia płesznika docierają do jelita grubego w wysoko spolimeryzowanej formie, gdzie ulegają ograniczonej fermentacji bakteryjnej, skutkującej produkcją dwutlenku węgla, wodoru, metanu, wody oraz krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA), które są następnie wchłaniane i uczestniczą w cyrkulacji wątrobowej.
absorpcja systemowa, aktywność biologiczna, arabinoza, biodostępność, enzym trawienny, fermentacja bakterii jelitowych, jelito grube, krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, ksylan, monosacharyd, nasienie płesznika, Plantago indica, Plantago psyllium, polisacharyd, profil farmakokinetyczny, śluz, surowiec roślinny, włókno pokarmowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nasienie Płesznika –
Nasienie płesznika (Plantago psyllium L. i/lub Plantago indica L.) po podaniu doustnym ulega uwodnieniu, co prowadzi do znacznego zwiększenia objętości i powstania śluzu, wynikającego z częściowej rozpuszczalności składników w środowisku wodnym. Polisacharydy, główny składnik włókien pokarmowych, wymagają hydrolizy do monosacharydów, aby mogły zostać wchłonięte w jelicie. Ze względu na obecność wiązań β w strukturze ksylanu, enzymy trawienne człowieka nie rozkładają tych związków, co ogranicza ich trawienie. W żołądku zachodzi częściowa hydroliza śluzu (poniżej 10%), prowadząca do uwolnienia arabinozy, która jest wchłaniana w jelicie z efektywnością 85-93%.