zatrzymanie węzła zatokowego
Zatrzymanie węzła zatokowego (sinus arrest) to zaburzenie rytmu serca, w którym węzeł zatokowo-przedsionkowy (SA) – naturalny rozrusznik serca – tymczasowo przestaje generować impulsy elektryczne. Prowadzi to do przerwy w rytmie serca, gdy żaden zastępczy rozrusznik (np. węzeł przedsionkowo-komorowy) nie przejmuje funkcji pobudzania.
Zatrzymanie węzła zatokowego objawia się na zapisie EKG jako brak załamków P i zespołów QRS przez okres dłuższy niż dwukrotność podstawowego odstępu PP. W odróżnieniu od bloku zatokowo-przedsionkowego, gdzie impuls powstaje, ale nie jest przewodzony, w zatrzymaniu węzła zatokowego impuls w ogóle nie jest generowany.
Przyczynami zatrzymania węzła zatokowego mogą być: choroba węzła zatokowego, zaburzenia elektrolitowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, działania niepożądane leków (zwłaszcza antyarytmicznych, beta-blokerów, blokerów kanału wapniowego), zwiększone napięcie nerwu błędnego, czy zapalenie mięśnia sercowego. Objawy kliniczne zależą od czasu trwania pauzy i mogą obejmować zawroty głowy, omdlenia lub stany przedomdleniowe.
Leczenie zatrzymania węzła zatokowego zależy od przyczyny i nasilenia objawów. W przypadkach objawowych lub z długimi pauzami może być konieczna implantacja stymulatora serca. Istotne jest również leczenie choroby podstawowej oraz modyfikacja farmakoterapii, jeśli leki są przyczyną zaburzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Amiodaron Accord (30 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z istotnym ryzykiem toksycznego uszkodzenia serca, płuc i wątroby. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W układzie krwiotwórczym mogą wystąpić bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia, takie jak trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku. Reakcje immunologiczne obejmują bardzo rzadki wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości. Zaburzenia czynności tarczycy, zarówno nadczynność, jak i niedoczynność, występują często i wymagają regularnego monitorowania, gdyż ciężka nadczynność może prowadzić do zgonu. Neurologiczne działania niepożądane obejmują często drżenia pozapiramidowe, koszmary senne i zaburzenia snu, a także niezbyt często neuropatie obwodowe i miopatie. Charakterystyczne powikłania okulistyczne to bardzo często mikrozłogi rogówki, które ustępują po 6-12 miesiącach od odstawienia leku, oraz bardzo rzadko neuropatia nerwu wzrokowego prowadząca do ślepoty.
agranulocytoza, ARDS, ataksja móżdżkowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dysfunkcja przeszczepu, marskość wątroby, migotanie komór, mikrozłogi rogówki, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość na światło, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone aminotransferazy, przewlekła choroba wątroby, rogówka wirowata, rzekomy guz mózgu, SIADH, sinica rzekoma, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne uszkodzenie narządów, torsades de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia tarczycy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc z nadwrażliwości, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatrzymanie węzła zatokowego, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Staveran 80 80 mg
Werapamil chlorowodorek, substancja czynna leku Staveran 80, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują przede wszystkim układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz żołądkowo-jelitowy. Do najczęściej obserwowanych należą ból głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności, bóle brzucha, rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry, obrzęki obwodowe oraz uczucie zmęczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak bloki przedsionkowo-komorowe (I°, II°, III°), zatrzymanie akcji węzła zatokowego, asystolię oraz niewydolność serca, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Werapamil może również indukować poważne reakcje neurologiczne, w tym zaburzenia pozapiramidowe, napady drgawkowe oraz porażenie czterokończynowe, zwłaszcza w kontekście interakcji z kolchicyną.
asystolia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, częstoskurcz, drżenie mięśni, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, hiperprolaktynemia, kołatanie serca, mlekotok, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedowład czterokończynowy, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, parestezja, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli, substancja czynna, szum uszny, uszkodzenie wątroby, werapamil, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zatrzymanie węzła zatokowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amiokordin 50 mg/ml
Amiokordin (chlorowodorek amiodaronu) w formie roztworu do wstrzykiwań wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najczęstszych należą umiarkowana bradykardia (≥1/100 przypadków) oraz reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak ból, rumień, obrzęk, martwica tkanek i zapalenie naczyń. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia kardiologiczne, w tym znaczna bradykardia, zatrzymanie czynności węzła zatokowego, nowe lub nasilone arytmie, a także torsade de pointes. Wątroba może wykazywać wzrost aktywności aminotransferaz (1,5-3-krotnie powyżej normy), ostre uszkodzenie lub niewydolność, które mogą być śmiertelne. Również układ oddechowy jest narażony na ciężkie powikłania, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłóknienie, ARDS, skurcz oskrzeli i bezdech, szczególnie u pacjentów z astmą.
agranulocytoza, aminotransferazy, ARDS, astma oskrzelowa, bradykardia, chlorowodorek amiodaronu, delirium, DRESS, dysfunkcja przeszczepu, hipotensja, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, neuropatia nerwu wzrokowego, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk Quinckego, pęcherzowe zapalenie skóry, roztwór do wstrzykiwań, rzekomy guz mózgu, SIADH, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie węzła zatokowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwłóknienie płuc