Przedawkowanie – Isoptin 40 40 mg

Przedawkowanie
Isoptin 40 40 mg

Przedawkowanie werapamilu chlorowodorku, leku z grupy blokerów kanałów wapniowych, prowadzi do wieloukładowych zaburzeń, głównie sercowo-naczyniowych i metabolicznych. Klinicznie obserwuje się niedociśnienie tętnicze wynikające z rozszerzenia naczyń i zmniejszenia oporu obwodowego, rzadkoskurcz (<60 uderzeń/min), zwolnienie przewodzenia impulsów, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia oraz zatrzymanie akcji węzła zatokowego. Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne, takie jak osłupienie (stupor), oraz metaboliczne, w tym hiperglikemia i kwasica metaboliczna (obniżenie pH krwi). W ciężkich przypadkach rozwija się zespół ostrej niewydolności oddechowej, co znacząco pogarsza rokowanie i wymaga pilnej interwencji.

Pobierz ChPL PDF Isoptin 40 – Tabletki powlekane – 40 mg

Przedawkowanie leku

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

werapamil

Kategoria leku

Przedawkowanie leku

Przedawkowanie werapamilu chlorowodorku, substancji czynnej zawartej w preparacie Isoptin, może doprowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, a w skrajnych przypadkach nawet do zgonu. Lek ten, będący blokerem kanałów wapniowych, przy zażyciu w nadmiernych dawkach może wywołać szereg niebezpiecznych objawów związanych głównie z układem sercowo-naczyniowym i metabolicznym.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie werapamilu charakteryzuje się wieloukładowym obrazem klinicznym, obejmującym przede wszystkim zaburzenia hemodynamiczne i przewodzenia w układzie bodźcotwórczym serca. Ze względu na mechanizm działania leku, najpoważniejsze objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego.²

Wśród objawów neurologicznych może wystąpić osłupienie (stupor), prowadzące do znacznego obniżenia reaktywności pacjenta na bodźce zewnętrzne. Z kolei zaburzenia metaboliczne mogą manifestować się jako hiperglikemia (podwyższony poziom glukozy we krwi) oraz kwasica metaboliczna, która jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia.³

W ciężkich przypadkach przedawkowania może rozwinąć się zespół ostrej niewydolności oddechowej, co dodatkowo pogarsza rokowanie i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.⁴

Objaw przedawkowania	Opis
Niedociśnienie tętnicze	Znaczący spadek ciśnienia tętniczego krwi, będący wynikiem rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu obwodowego, co może prowadzić do wstrząsu
Rzadkoskurcz	Patologiczne spowolnienie częstości akcji serca poniżej 60 uderzeń na minutę, wynikające z bezpośredniego działania werapamilu na węzeł zatokowy
Zwolnienie szybkości przewodzenia	Upośledzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w układzie bodźcotwórczym serca
Blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia	Poważne zaburzenie przewodzenia między przedsionkami a komorami serca, mogące prowadzić do znacznego spowolnienia lub zatrzymania akcji serca
Zatrzymanie akcji węzła zatokowego	Ustanie aktywności elektrycznej naturalnego rozrusznika serca (węzła zatokowo-przedsionkowego), prowadzące do asystolii
Hiperglikemia	Podwyższone stężenie glukozy we krwi, będące wynikiem zaburzeń metabolicznych wywołanych przedawkowaniem
Osłupienie (stupor)	Stan znacznie obniżonej reaktywności na bodźce zewnętrzne przy zachowanej świadomości
Kwasica metaboliczna	Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu charakteryzujące się obniżeniem pH krwi
Zespół ostrej niewydolności oddechowej	Ciężka postać ostrej dysfunkcji płuc z szybko narastającą dusznością, hipoksemią i obrzękiem płuc

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania werapamilu wymaga kompleksowego podejścia i powinno być prowadzone w warunkach oddziału intensywnej terapii. Podstawą terapii jest leczenie podtrzymujące, dobierane indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta.⁵

W przypadku zamierzonego przedawkowania doustnego werapamilu, skuteczne jest zastosowanie stymulacji β-adrenergicznej i/lub parenteralnego podania preparatów wapnia (np. chlorku wapnia). Preparaty wapnia przeciwdziałają blokowaniu kanałów wapniowych przez werapamil, co pomaga w przywróceniu prawidłowej kurczliwości mięśnia sercowego i normalizacji ciśnienia tętniczego.⁶

Przy wystąpieniu istotnego klinicznie niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia, konieczne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia:

Leki wazopresyjne – w przypadku niedociśnienia, w celu podniesienia ciśnienia tętniczego
Elektrostymulacja serca – przy występowaniu zaawansowanych zaburzeń przewodzenia

⁷

W najcięższych przypadkach, gdy dochodzi do asystolii (całkowitego ustania czynności elektrycznej i mechanicznej serca), niezbędne jest wprowadzenie standardowych procedur resuscytacyjnych, obejmujących:

Stymulację β-adrenergiczną (np. podanie chlorowodorku izoproterenolu)
Zastosowanie innych leków wazopresyjnych
Resuscytację krążeniowo-oddechową

⁸

Należy pamiętać, że hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu werapamilu z organizmu, dlatego też nie powinna być stosowana jako metoda leczenia przedawkowania tego leku.⁹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.