królik
Królik w kontekście medycznym najczęściej odnosi się do zwierzęcia laboratoryjnego (Oryctolagus cuniculus), które jest powszechnie wykorzystywane w badaniach naukowych, testach diagnostycznych oraz produkcji surowic i szczepionek. Króliki stanowią ważny model badawczy w medycynie ze względu na ich rozmiar, łatwość hodowli oraz podobieństwa niektórych układów do ludzkich.
W badaniach klinicznych króliki są wykorzystywane do testowania nowych leków, substancji chemicznych czy procedur medycznych przed wprowadzeniem ich do badań na ludziach. Szczególnie istotne jest ich zastosowanie w badaniach okulistycznych, dermatologicznych oraz w ocenie potencjału drażniącego i uczulającego substancji (test Draize’a), choć ze względów etycznych zakres takich badań jest obecnie ograniczany.
Surowica z królików jest wykorzystywana do produkcji przeciwciał poliklonalnych stosowanych w diagnostyce immunologicznej, a także w produkcji niektórych szczepionek. Ponadto, króliki są źródłem modeli doświadczalnych w badaniach nad miażdżycą, cukrzycą i chorobami układu krążenia ze względu na podobieństwo metabolizmu lipidów do ludzkiego.
W kontekście chorób odzwierzęcych, królik może być rezerwuarem tularemii (gorączki zajęczej), która jest groźną chorobą zakaźną wywoływaną przez bakterię Francisella tularensis. Zakażenie może nastąpić poprzez kontakt z chorym zwierzęciem, ukąszenie owadów lub spożycie skażonej wody czy żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranozek 375 mg
Dane przedkliniczne ranolazyny, uzyskane w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, wskazują na specyficzne działania niepożądane, takie jak drgawki i zwiększona śmiertelność u szczurów i psów, obserwowane przy stężeniach w osoczu około 3-krotnie wyższych niż po maksymalnej dawce klinicznej. W toksyczności przewlekłej u szczurów odnotowano zmiany w nadnerczach przy dawkach nieznacznie przekraczających kliniczne, powiązane ze wzrostem cholesterolu w osoczu, jednak bez potwierdzenia wpływu na oś korowo-nadnerczową u ludzi. Długoterminowe badania rakotwórczości przy dawkach do 50 mg/kg/dobę u myszy i 150 mg/kg/dobę u szczurów (odpowiednio 0,1- i 0,8-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 2 g) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie przedkliniczne, drgawka, działanie niepożądane, ekspozycja AUC, ekspozycja matki, kostnienie, królik, maksymalna dawka kliniczna, nadnercze, oś korowo-nadnerczowa, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, ranolazyna, rozwój pourodzeniowy, stężenie cholesterolu, stężenie w osoczu, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Przedkliniczne badania tramadolu chlorowodorku (50 mg/mL lub 100 mg/2 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) wykazały brak istotnych zmian hematologicznych, klinicznych, biochemicznych i histologicznych po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów, zarówno pozajelitowo, jak i doustnie, w okresie od 6 do 26 tygodni, a także w długoterminowym badaniu doustnym u psów przez 12 miesięcy. Objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie, ślinotok, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Tolerancja leku była dobra przy dawkach doustnych do 20 mg/kg u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność matczyną, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zaburzenia rozwojowe, takie jak zaburzenia kostnienia, opóźnione wykształcenie ujścia pochwy i opóźnione otwarcie oczu, natomiast płodność samców i samic nie była negatywnie dotknięta. U królików toksyczność pojawiała się przy dawkach ≥125 mg/kg, również z zaburzeniami rozwoju kości potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie tolerancji, drgawki, efekt toksyczny, gruczolak komórek wątroby, guz płuc, królik, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, substancja niemutagenna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, tramadol, tramadol chlorowodorek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia