Specjalne ostrzeżenia
Isoptin 40

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Stosowanie preparatu Isoptin (werapamilu chlorowodorek) wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych sytuacjach klinicznych oraz u wybranych grup pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności podczas prowadzenia terapii tym lekiem.¹

Sytuacje kliniczne wymagające szczególnej uwagi

Ostry zawał mięśnia sercowego

U pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego Isoptin należy stosować ze szczególną ostrożnością, zwłaszcza gdy zawał jest powikłany:²

• Rzadkoskurczem (bradykardią)
• Znacznym niedociśnieniem tętniczym
• Zaburzeniami czynności lewej komory

Zaburzenia przewodzenia

Werapamilu chlorowodorek oddziałuje na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy, wydłużając czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń przewodzenia.³

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych zaburzeń przewodzenia należy zaprzestać stosowania leku i wdrożyć odpowiednie leczenie:⁴

• Blok przedsionkowo-komorowy IIo lub IIIo (stanowi przeciwwskazanie)
• Jednowiązkowy blok pęczka Hisa
• Dwuwiązkowy blok pęczka Hisa
• Trójwiązkowy blok pęczka Hisa

W rzadkich przypadkach werapamil może powodować blok przedsionkowo-komorowy IIo lub IIIo, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię. Ryzyko jest znacząco wyższe u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (choroba węzła zatokowo-przedsionkowego), który częściej występuje u osób w podeszłym wieku.⁵

W przypadku wystąpienia asystolii u pacjentów bez zespołu chorego węzła zatokowego, zazwyczaj ma ona charakter krótkotrwały (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego (z węzła przedsionkowo-komorowego) lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli spontaniczny powrót rytmu nie nastąpi natychmiast, należy bezzwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie.⁶

Interakcje z innymi lekami kardiologicznymi

Leki przeciwarytmiczne i β-adrenolityczne

Jednoczesne stosowanie werapamilu z lekami przeciwarytmicznymi lub β-adrenolitykami może prowadzić do wzajemnego nasilenia działania na układ krążenia, co manifestuje się jako:⁷

• Blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia
• Znaczne zmniejszenie częstości akcji serca
• Wywołanie niewydolności serca
• Nasilenie niedociśnienia tętniczego

Odnotowano przypadek bezobjawowego rzadkoskurczu (36 uderzeń/minutę) z wędrowaniem stymulatora u pacjenta przyjmującego jednocześnie tymolol (lek β-adrenolityczny) w kroplach do oczu oraz werapamil doustnie.⁸

Digoksyna

Podczas jednoczesnego stosowania werapamilu z digoksyną należy zmniejszyć dawkę digoksyny ze względu na możliwe interakcje i ryzyko nasilenia działania digoksyny.⁹

Niewydolność serca

U pacjentów z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy uzyskać wyrównanie stanu kardiologicznego przed rozpoczęciem leczenia werapamilem. Przez cały okres terapii konieczne jest prowadzenie odpowiedniego leczenia wspomagającego.¹⁰

Niedociśnienie tętnicze

Stosowanie werapamilu chlorowodorku (szczególnie w formie dożylnej) często powoduje przejściowe zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Obniżenie ciśnienia jest zazwyczaj krótkotrwałe i bezobjawowe, jednak u niektórych pacjentów może powodować zawroty głowy.¹¹

Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego

Werapamilu chlorowodorek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z chorobami powodującymi zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego, takimi jak:¹²

• Miastenia (myasthenia gravis)
• Zespół Lamberta i Eatona
• Późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a

Szczególne populacje pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Chociaż wyniki wiarygodnych badań porównawczych wskazują, że zaburzenia czynności nerek nie wpływają znacząco na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to opisy przypadków sugerują konieczność zachowania szczególnej ostrożności przy stosowaniu werapamilu w tej grupie chorych. U takich pacjentów należy prowadzić dokładny monitoring stanu klinicznego.¹³

Warto zaznaczyć, że hemodializa nie eliminuje werapamilu z organizmu.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania werapamilu.¹⁵

Informacje o substancjach pomocniczych

Produkt leczniczy Isoptin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że preparat uznaje się za „wolny od sodu”.¹⁶