Isoptin 40 – Tabletki powlekane

Isoptin 40
Tabletki powlekane, 40 mg

Lek zawiera werapamil chlorowodorek w dawkach 40 mg lub 80 mg. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej, w tym różnych postaci dławicy piersiowej. Jest również wskazany przy zaburzeniach rytmu serca, takich jak napadowy częstoskurcz nadkomorowy oraz migotanie przedsionków. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych.

Pobierz ChPL PDF Isoptin 40 – Tabletki powlekane – 40 mg

Rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

werapamil

Kategoria leku

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Werapamil chlorowodorek (Isoptin) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta. Standardowa dobowa dawka mieści się w zakresie 240-360 mg, z maksymalną dawką do 480 mg w terapii długoterminowej, przy czym w krótkotrwałym leczeniu możliwe jest stosowanie wyższych dawek. Preparat Isoptin 40 mg jest zalecany dla pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby, natomiast dawki 240-480 mg podaje się zwykle w formie Isoptin 80 mg lub preparatów o przedłużonym uwalnianiu. Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym, chorobie wieńcowej, napadowym częstoskurczu nadkomorowym, migotaniu i trzepotaniu przedsionków wynosi od 120 do 480 mg na dobę, podzielone na 3-4 dawki. U dzieci stosuje się dawki od 80 do 360 mg na dobę, dostosowane do wieku i podawane w 2-4 dawkach dziennie.

U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby konieczne jest szczególne monitorowanie kliniczne i laboratoryjne, ze względu na zmieniony metabolizm i potencjalne ryzyko kumulacji leku. W przypadku niewydolności wątroby zaleca się rozpoczynanie terapii od małych dawek oraz ścisłą kontrolę parametrów. Tabletki Isoptin należy podawać doustnie, w całości, najlepiej podczas lub bezpośrednio po posiłku, co poprawia tolerancję i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Terapia nie powinna być przerywana nagle, a dawki należy stopniowo redukować, aby uniknąć efektów odstawienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Isoptin 40 40 mg

arytmia nadkomorowa, choroba wieńcowa, dawka dobowa, dysfunkcja wątroby, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, efekt odstawienia, metabolizm werapamilu, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niewydolność wątroby, parametr kliniczny i laboratoryjny, przedłużone uwalnianie, tabletka powlekana, terapia długoterminowa, trzepotanie przedsionków, werapamilu chlorowodorek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca
Działania niepożądane
Werapamil, substancja czynna leku Isoptin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, bóle brzucha), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry i obrzęki obwodowe. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000), z niektórymi zdarzeniami o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°), niewydolność serca, zatrzymanie akcji węzła zatokowego oraz asystolię, które mogą wymagać modyfikacji leczenia.

Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują również ciężkie zaburzenia neurologiczne (np. pozapiramidowe, porażenie czterokończynowe, napady), które mogą być nasilone przez interakcję werapamilu z kolchicyną, prowadzącą do zwiększonego przenikania kolchicyny przez barierę krew-mózg. Dermatologiczne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy, oraz objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność) również stanowią potencjalne zagrożenia. Werapamil może powodować także rzadkie przypadki niedrożności jelit oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperkaliemia. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie w początkowej fazie terapii i przy zwiększaniu dawki, a w przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych rozważenie zmiany dawkowania lub przerwania leczenia. Wszystkie niepożądane reakcje należy zgłaszać odpowiednim organom nadzoru farmakologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Isoptin 40 40 mg

asystolia, bariera krew-mózg, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz, drżenie mięśniowe, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, interakcja lekowa, Isoptin, kołatanie serca, mlekotok, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, porażenie czterokończynowe, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, rzadkoskurcz zatokowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, werapamil, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie pozapiramidowe, zatrzymanie akcji węzła zatokowego, zawrót głowy obwodowy, zespół Stevensa-Johnsona
Interakcje leku
Werapamil, metabolizowany przez izoenzymy cytochromu P450 (CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C18), jest jednocześnie inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp), co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne o znaczeniu klinicznym. Hamowanie CYP3A4 przez werapamil może zwiększać stężenia leków takich jak doksorubicyna (AUC ↑104%, Cmax ↑61%), statyny (np. symwastatyna AUC ↑2,6-krotnie, Cmax ↑4,6-krotnie), cyklosporyna (AUC ↑45%), czy dabigatran (Cmax ↑180%, AUC ↑150%), co wymaga monitorowania i często redukcji dawek. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, znacząco obniżają biodostępność werapamilu (AUC ↓97%, Cmax ↓94%), zmniejszając jego skuteczność. Werapamil nasila także działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe oraz wykazuje addytywne działanie hipotensyjne z lekami α-adrenolitycznymi, β-adrenolitykami, alkoholem i innymi lekami rozszerzającymi naczynia, co wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego i dostosowania terapii.

Interakcje werapamilu z lekami przeciwdrgawkowymi (karbamazepina AUC ↑46%, fenytoina ↓ stężenia werapamilu), antydepresyjnymi (imipramina AUC ↑15%), przeciwcukrzycowymi (gliburyd Cmax ↑28%, AUC ↑26%; metformina – zmniejszenie skuteczności), przeciwzakrzepowymi (DOACs – zwiększone ryzyko krwawień) oraz innymi substancjami (np. sok grejpfrutowy AUC werapamilu ↑37-49%, dziurawiec ↓ AUC werapamilu o 78-80%) podkreślają konieczność indywidualizacji dawkowania i monitorowania parametrów klinicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko neurotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu litu oraz na konieczność unikania soku grejpfrutowego i alkoholu podczas terapii werapamilem. Zaleca się także ostrożność przy łączeniu z lekami immunosupresyjnymi i przeciwnowotworowymi ze względu na ryzyko toksyczności. Kompleksowy nadzór kliniczny i dostosowanie dawek są kluczowe dla minimalizacji działań niepożądanych i optymalizacji efektów terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Isoptin 40 40 mg

agonista receptora serotoninowego, antagonista receptora H2, arytmia serca, benzodiazepin, CYP3A4, czynność nerek, dabigatranu eteksylan, DOAC, doustny antykoagulant, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hipotensja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kwas acetylosalicylowy, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciw dnie moczanowej, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwirusowy HIV, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, lek zwiększający wydalanie kwasu moczowego, werapamilu chlorowodorek, zaburzenie funkcji wątroby
Profil bezpieczeństwa leku
Werapamil wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych i zmienioną farmakokinetykę. U kobiet karmiących lek i jego metabolity przenikają do mleka, z względną dawką dla dziecka wynoszącą 0,1-1% dawki matki, co może stanowić zagrożenie dla noworodków i niemowląt. U seniorów obserwuje się zwiększone ryzyko bloków przedsionkowo-komorowych, rzadkoskurczu i asystolii, szczególnie przy współistnieniu zespołu chorego węzła zatokowego, co wymaga stosowania mniejszych dawek i ścisłej kontroli. W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby metabolizm werapamilu jest upośledzony, co skutkuje nasilonym i przedłużonym działaniem leku, natomiast u osób z zaburzeniami czynności nerek pomimo braku istotnych zmian farmakokinetycznych zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu klinicznego.

Werapamil może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku terapii, podczas zwiększania dawki lub zmiany leku, a także w połączeniu z alkoholem, który dodatkowo może mieć nasilone działanie z powodu zwiększonego stężenia i opóźnionego wydalania. Objawy takie jak zawroty głowy i senność mogą znacząco obniżać bezpieczeństwo pacjenta w tych sytuacjach. W związku z tym zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów oraz ograniczenie spożycia alkoholu w trakcie leczenia werapamilem, aby minimalizować ryzyko powikłań i niekorzystnych interakcji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Isoptin 40 40 mg
Przeciwwskazania
Werapamil chlorowodorek, substancja czynna leku Isoptin 40 mg w formie tabletek powlekanych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na werapamil lub substancje pomocnicze, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° bez obecności sprawnego stymulatora serca, zespół chorego węzła zatokowego bez stymulatora, niewydolność serca z frakcją wyrzutową (EF) poniżej 35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (chyba że jest to stan wtórny do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem), a także migotanie lub trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. WPW, LGL). Werapamil wykazuje negatywne działanie inotropowe i może nasilać zaburzenia przewodzenia, co w wymienionych stanach klinicznych może prowadzić do poważnych powikłań, w tym całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego, bradykardii, zatrzymania krążenia oraz groźnych tachyarytmii komorowych.

Ponadto, jednoczesne stosowanie werapamilu z iwabradyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernej bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, wynikające z synergistycznego działania obu leków na węzeł zatokowy i przedsionkowo-komorowy. Warto również podkreślić, że jedna tabletka Isoptin 40 zawiera 0,17 mg sodu, co jest ilością śladową i nie ma istotnego znaczenia klinicznego nawet u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu w diecie. Znajomość i respektowanie tych przeciwwskazań jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii werapamilem oraz uniknięcia potencjalnie zagrażających życiu powikłań kardiologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Isoptin 40 40 mg

blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie inotropowe, działanie synergistyczne, frakcja wyrzutowa, iwabradyna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na werapamil, niewydolność serca, stymulator serca, tachyarytmia komorowa, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Przedawkowanie
Przedawkowanie werapamilu chlorowodorku, leku z grupy blokerów kanałów wapniowych, prowadzi do wieloukładowych zaburzeń, głównie sercowo-naczyniowych i metabolicznych. Klinicznie obserwuje się niedociśnienie tętnicze wynikające z rozszerzenia naczyń i zmniejszenia oporu obwodowego, rzadkoskurcz (<60 uderzeń/min), zwolnienie przewodzenia impulsów, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia oraz zatrzymanie akcji węzła zatokowego. Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne, takie jak osłupienie (stupor), oraz metaboliczne, w tym hiperglikemia i kwasica metaboliczna (obniżenie pH krwi). W ciężkich przypadkach rozwija się zespół ostrej niewydolności oddechowej, co znacząco pogarsza rokowanie i wymaga pilnej interwencji.

Leczenie przedawkowania wymaga intensywnej terapii w warunkach OIT, z zastosowaniem stymulacji β-adrenergicznej (np. chlorowodorek izoproterenolu) oraz parenteralnego podania preparatów wapnia (np. chlorku wapnia) w celu przeciwdziałania blokadzie kanałów wapniowych i poprawy kurczliwości mięśnia sercowego. W przypadku istotnego niedociśnienia tętniczego stosuje się leki wazopresyjne, a przy zaawansowanych zaburzeniach przewodzenia – elektrostymulację serca. W sytuacji asystolii konieczne jest wdrożenie standardowych procedur resuscytacyjnych. Należy podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji werapamilu i nie powinna być stosowana jako metoda leczenia przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Isoptin 40 40 mg

asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanałów wapniowych, chlorowodorek izoproterenolu, dysfagia, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperglikemia, hipoksemia, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, osłupienie, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rzadkoskurcz, stymulacja β-adrenergiczna, układ bodźcotwórczy serca, układ sercowo-naczyniowy, werapamil chlorowodorek, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrzymanie węzła zatokowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa werapamilu wykazały dobrą ogólną tolerancję leku u zwierząt laboratoryjnych, przy czym działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych, np. u psów rasy Beagle przy dawkach ≥60 mg/kg mc. obserwowano bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. W badaniach teratologicznych na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie stwierdzono działania teratogennego, choć dawki toksyczne (>60 mg/kg mc.) powodowały embriotoksyczność i zwiększoną resorpcję płodów. Wpływ na rozród oceniano przy dawkach do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów (dla porównania maksymalna dawka u ludzi to 300 mg/m²/dobę), gdzie dawka zbliżona do klinicznej u szczurów wykazywała toksyczność dla zarodka oraz opóźnienie rozwoju płodu, związane z toksycznym działaniem na matkę (zmniejszone spożycie pokarmu, ograniczony przyrost masy ciała) i niedociśnieniem tętniczym.

Ocena genotoksyczności werapamilu obejmowała test Amesa, test aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd oraz test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego, w których nie wykazano działania mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach, z podawaniem werapamilu w dawkach od 10 do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące, nie wykazały potencjału rakotwórczego leku. Brak jest jednak odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania werapamilu u kobiet w ciąży, co podkreśla konieczność ostrożności w tej grupie pacjentek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin 40 40 mg

aberracja chromosomalna, antagonista wapnia, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, letalność zarodkowa, limfocyt ludzki, niedociśnienie tętnicze, potencjał mutagenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodu, siostrzane chromatydy, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, werapamil
Skład i postać leku
Isoptin to lek zawierający werapamilu chlorowodorek w dawkach 40 mg oraz 80 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Tabletki zawierają odpowiednio 0,17 mg oraz 0,32 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast otoczkę tworzą hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171) i inne składniki, które ułatwiają połykanie, maskują smak i chronią substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi.

Isoptin jest dostępny w opakowaniach zawierających 40 lub 50 tabletek, pakowanych w blistry z folii Al/PVC, przechowywanych w temperaturze do 25°C, z okresem ważności 3 lata. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności przy przygotowaniu i usuwaniu leku. Różne dawki umożliwiają indywidualizację terapii w zależności od wskazań klinicznych i odpowiedzi pacjenta na leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Isoptin 40 40 mg

celuloza mikrokrystaliczna, dieta niskosodowa, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, werapamil, werapamilu chlorowodorek
Specjalne ostrzeżenia
Werapamil chlorowodorek (Isoptin) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, zwłaszcza przy współistnieniu bradykardii, istotnego niedociśnienia tętniczego oraz zaburzeń czynności lewej komory. Lek wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych II° lub III° (przeciwwskazanie), bloków pęczka Hisa oraz rzadkoskurczu, a w skrajnych przypadkach do asystolii. Szczególnie narażeni są pacjenci z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku. W przypadku wystąpienia poważnych zaburzeń przewodzenia lub asystolii konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Werapamil może nasilać działanie β-adrenolityków i leków przeciwarytmicznych, co manifestuje się blokiem przedsionkowo-komorowym wyższego stopnia, znacznym bradykardią, niewydolnością serca oraz nasileniem niedociśnienia tętniczego. Przykładowo, opisano bezobjawowy rzadkoskurcz 36 uderzeń/min u pacjenta stosującego jednocześnie werapamil i tymolol.

U pacjentów z niewydolnością serca i frakcją wyrzutową >35% zaleca się stabilizację stanu klinicznego przed rozpoczęciem terapii werapamilem oraz kontynuację leczenia wspomagającego. Werapamil, szczególnie w formie dożylnej, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, które u niektórych pacjentów manifestuje się zawrotami głowy. Lek należy stosować ostrożnie u chorych z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego (miastenia, zespół Lamberta-Eatona, dystrofia mięśniowa Duchenne’a) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i schyłkową niewydolnością nerek, gdzie konieczny jest ścisły monitoring kliniczny. Hemodializa nie usuwa werapamilu z organizmu. Preparat Isoptin zawiera mniej niż 1 mmol sodu na tabletkę (odpowiednio 0,17 mg w Isoptin 40 i 0,32 mg w Isoptin 80), co klasyfikuje go jako produkt wolny od sodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Isoptin 40

asystolia, beta-adrenolityk, blok pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, digoksyna, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, frakcja wyrzutowa, hemodializa, lek przeciwarytmiczny, miastenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, schyłkowa niewydolność nerek, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lamberta-Eatona
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil, będący selektywnym antagonistą kanałów wapniowych (kod ATC: C08DA01), działa głównie poprzez blokadę napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśniówki naczyń, co prowadzi do zwolnienia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz wydłużenia okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym. Mechanizm ten skutkuje zmniejszeniem częstości skurczów komór u pacjentów z migotaniem i trzepotaniem przedsionków oraz umożliwia przerwanie napadowych częstoskurczów nadkomorowych (PSVT) poprzez przerwanie pobudzenia nawrotnego. Werapamil nie wpływa na przewodzenie dodatkowymi drogami ani na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków i przewodzenie wewnątrzkomorowe, co podkreśla jego selektywność działania na układ przewodzący serca.

Farmakodynamicznie werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego, co u większości pacjentów, w tym z chorobą organiczną serca, nie obniża wskaźnika sercowego. Jednak u chorych z umiarkowanym do ciężkiego zaburzeniem czynności serca, gdzie ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej przekracza 20 mmHg, a frakcja wyrzutowa jest <30%, stosowanie werapamilu może prowadzić do ostrego pogorszenia niewydolności serca z powodu przewagi ujemnego działania inotropowego. Lek nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy, co odróżnia go od innych interwencji wpływających na gospodarkę wapniową. Profil bezpieczeństwa wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca i zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Isoptin 40 40 mg

antagonista wapnia, ciśnienie zaklinowania, depolaryzacja, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, działanie przeciwarytmiczne, frakcja wyrzutowa, jony sodu, kanał wapniowy, kurczliwość mięśnia sercowego, mięsień sercowy, mięśniówka gładka naczyń, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niewydolność serca, obciążenie następcze, okres refrakcji, pęczek Hisa, pobudzenie nawrotne, potencjał czynnościowy, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, przewodzenie wewnątrzkomorowe, rytm zatokowy, trzepotanie przedsionków, układ przewodzący serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, włókna przedsionków, wskaźnik sercowy, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca
Właściwości farmakokinetyczne
Chlorowodorek werapamilu, obecny w preparacie Isoptin, jest mieszaniną racemiczną enancjomerów R i S, podlegającą intensywnemu metabolizmowi w wątrobie z udziałem izoenzymów CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 oraz CYP2C18. W wyniku metabolizmu powstaje 12 metabolitów, z których norwerapamil wykazuje 10-20% aktywności farmakologicznej związku macierzystego i stanowi około 6% wydalanego leku. Biodostępność werapamilu po podaniu doustnym wynosi 22% dla formy o niemodyfikowanym uwalnianiu i około 33% dla formy o przedłużonym uwalnianiu, przy czym długotrwałe stosowanie powoduje dwukrotny wzrost biodostępności. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są odpowiednio po 1-2 godzinach (forma niemodyfikowana) i 4-5 godzinach (forma o przedłużonym uwalnianiu), a Tmax norwerapamilu wynosi 1 i 5 godzin. Werapamil wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%) oraz szeroką dystrybucję (1,8-6,8 l/kg masy ciała). Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 3-7 godzin, a klirens całkowity około 1 l/h/kg masy ciała.

Werapamil jest wydalany głównie przez nerki – 50% dawki w ciągu 24 godzin i 70% w ciągu 5 dni, z czego tylko 3-4% w postaci niezmienionej. Wydalanie z kałem stanowi do 16% dawki. Zaburzenia czynności nerek nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku, a werapamil i norwerapamil nie są usuwane przez hemodializę. U pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania i zmniejszenie klirensu, co jest związane z większą objętością dystrybucji. U osób starszych okres półtrwania może być wydłużony, jednak działanie hipotensyjne nie wykazuje zależności od wieku. Dane dotyczące populacji pediatrycznej wskazują na nieco niższe stężenia leku w stanie stacjonarnym w porównaniu do dorosłych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Isoptin 40 40 mg

absorpcja, biodostępność układowa, chlorowodorek werapamilu, CYP1A2, CYP2C18, CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dystrybucja leku, działanie hipotensyjne, efekt pierwszego przejścia, enancjomer R, enancjomer S, hemodializa, klirens całkowity, metabolizm leku, mieszanina racemiczna, N-dealkilacja, nadciśnienie tętnicze, niemodyfikowane uwalnianie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, norwerapamil, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny leku, stężenie maksymalne, werapamil
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Werapamilu chlorowodorek, składnik leku Isoptin, przenika przez barierę łożyskową, co potwierdzono obecnością substancji w krwi pępowinowej, jednak brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, które jednoznacznie określiłyby bezpieczeństwo jego stosowania w ciąży. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na rozród, lecz wyniki te nie zawsze przekładają się na reakcje u ludzi. Werapamil powinien być stosowany u kobiet ciężarnych wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego.

Werapamil i jego metabolity przenikają również do mleka kobiecego, przy czym względna dawka otrzymywana przez dziecko wynosi 0,1-1% dawki doustnej matki. Ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, stosowanie werapamilu w okresie laktacji powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku, rozważyć alternatywne metody leczenia lub karmienia oraz monitorować stan zdrowia dziecka, jeśli leczenie werapamilem zostanie kontynuowane. Decyzje terapeutyczne muszą być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem aktualnego stanu klinicznego pacjentki i dostępnych danych bezpieczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Isoptin 40 40 mg

badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, dawka doustna, dawka względna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, krew pępowinowa, mleko kobiece, okres laktacji, rozwój płodu, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczny wpływ na rozród, werapamil, werapamilu chlorowodorek
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Werapamil chlorowodorek, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego (np. w preparacie Isoptin), może istotnie wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez mechanizm hipotensyjny i jego wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Szczególnie wysokie ryzyko zaburzeń psychomotorycznych występuje w początkowym okresie leczenia (pierwsze 2-3 dni), podczas zwiększania dawki (1-2 dni po zmianie) oraz przy zmianie leku (2-3 dni), kiedy to mogą pojawić się nagłe spadki ciśnienia tętniczego, zaburzenia koncentracji i wydłużenie czasu reakcji. W trakcie stabilnej terapii ryzyko jest umiarkowane lub niskie, jednak wymaga indywidualnej oceny. Kluczowym zagrożeniem jest interakcja werapamilu z alkoholem etylowym, która prowadzi do zwiększenia stężenia alkoholu we krwi oraz opóźnienia jego eliminacji, co nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i znacząco zwiększa ryzyko zaburzeń koordynacji, wydłużenia czasu reakcji i senności. W związku z tym obowiązuje bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów przy spożyciu alkoholu podczas terapii werapamilem.

Indywidualna odpowiedź na leczenie werapamilem jest zmienna i zależy od wieku pacjenta (większa wrażliwość u osób starszych), chorób współistniejących (zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego), interakcji lekowych oraz genetycznych uwarunkowań metabolizmu leku. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący trybu życia pacjenta, w tym konieczności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, oraz dokładnie poinformować o ryzyku związanym z terapią, zwłaszcza w okresach największego ryzyka. Zaleca się rozważenie alternatywnych metod transportu lub schematów leczenia u pacjentów zawodowo wymagających wysokiej sprawności psychomotorycznej. Wszystkie informacje dotyczące wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów powinny być udokumentowane w historii choroby, a pacjent powinien być kategorycznie ostrzeżony przed łączeniem werapamilu z alkoholem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Isoptin 40 40 mg

biotransformacja leku, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, eliminacja alkoholu, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, Isoptin, mechanizm działania leku, metabolizm alkoholu, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, stężenie etanolu, stężenie leku we krwi, układ sercowo-naczyniowy, werapamilu chlorowodorek, wydłużony czas reakcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej
Wskazania do stosowania
Isoptin, zawierający chlorowodorek werapamilu w dawkach 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, jest lekiem z grupy antagonistów wapnia stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca u dorosłych i dzieci. Mechanizm działania opiera się na wazodylatacji naczyń obwodowych i zmniejszeniu oporu naczyniowego, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego. W chorobie wieńcowej Isoptin zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i poprawia przepływ wieńcowy, co jest korzystne w przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy, dławicy Prinzmetala oraz u pacjentów po zawale serca bez niewydolności serca. W terapii arytmii, lek klasyfikowany jako klasa IV wg Vaughana-Williamsa, spowalnia przewodzenie w węźle AV, co jest efektywne w napadowym częstoskurczu nadkomorowym oraz migotaniu i trzepotaniu przedsionków z szybkim przewodzeniem.

Isoptin nie jest wskazany u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a ani Lowna-Ganonga-Levine’a ze względu na ryzyko przyspieszenia przewodzenia przez dodatkowe szlaki i potencjalne nasilenie migotania komór. Lek może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i w populacji pediatrycznej, z koniecznością dostosowania dawki do wieku, masy ciała, wskazań klinicznych oraz interakcji farmakologicznych. Tabletki powlekane zawierają niewielkie ilości sodu: 0,17 mg w dawce 40 mg oraz 0,32 mg w dawce 80 mg, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Terapia może być prowadzona w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb i stanu klinicznego pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Isoptin 40 40 mg

antagonista wapnia, chlorowodorek werapamilu, choroba wieńcowa, dławica Prinzmetala, klasyfikacja Vaughana-Williamsa, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, lek β-adrenolityczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, skurcz naczyń wieńcowych, stabilna dławica piersiowa, terapia skojarzona, wazodylatacja naczyń obwodowych, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a

Isoptin 40 Tabletki powlekane, 40 mg

Isoptin 40
Tabletki powlekane, 40 mg