naciek eozynofilów

Naciek eozynofilów to zjawisko patologiczne charakteryzujące się gromadzeniem się eozynofilów (rodzaju białych krwinek) w tkankach. Eozynofile stanowią zwykle 1-3% leukocytów we krwi obwodowej, a ich zwiększona akumulacja w tkankach jest obserwowana w różnych stanach chorobowych.

Nacieki eozynofilowe mogą występować w przebiegu chorób alergicznych, pasożytniczych, autoimmunologicznych, nowotworowych oraz idiopatycznych zespołów hipereozynofilowych. W diagnostyce histopatologicznej nacieki te są widoczne jako skupiska komórek z charakterystyczną dwupłatową morfologią jądra i cytoplazmą zawierającą ziarnistości barwiące się zasadowo eozyną.

Klinicznie, obecność nacieków eozynofilowych może prowadzić do uszkodzenia tkanek poprzez uwalnianie toksycznych białek ziarnistości, takich jak główne białko zasadowe (MBP), białko kationowe eozynofilów (ECP) czy neurotoksyna pochodzenia eozynofilowego (EDN). Zjawisko to obserwuje się między innymi w astmie, alergicznym nieżycie nosa, atopowym zapaleniu skóry, eozynofilowym zapaleniu przełyku czy zespole Churga-Strauss.

Diagnostyka nacieków eozynofilowych obejmuje badania laboratoryjne (oznaczenie liczby eozynofilów we krwi obwodowej), badania obrazowe oraz badanie histopatologiczne tkanek. Leczenie jest ukierunkowane na chorobę podstawową i może obejmować kortykosteroidy, leki immunosupresyjne lub terapie biologiczne skierowane przeciwko interleukinę-5 (IL-5) lub jej receptorowi.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl