zaburzenie depolaryzacji komór
Zaburzenie depolaryzacji komór to nieprawidłowość w procesie elektrycznej aktywacji mięśnia sercowego, która wpływa na prawidłowe rozprzestrzenianie się impulsu elektrycznego w komorach serca. W warunkach fizjologicznych depolaryzacja komór przebiega w określonej sekwencji: od przegrody międzykomorowej przez mięsień komór do ich podstawy, co zapewnia skoordynowany skurcz i efektywne pompowanie krwi.
Zaburzenia depolaryzacji komór mogą manifestować się w zapisie EKG jako zmiany morfologii zespołów QRS, które stają się poszerzone (>120 ms) lub rozdwojone. Najczęstszymi postaciami tych zaburzeń są bloki odnóg pęczka Hisa (LBBB, RBBB) oraz bloki wiązek (przedniej lub tylnej wiązki lewej odnogi). Mogą one wynikać z organicznego uszkodzenia układu przewodzącego, chorób strukturalnych serca lub zaburzeń elektrolitowych.
Konsekwencjami zaburzeń depolaryzacji komór mogą być upośledzenie hemodynamiki serca poprzez asynchronię skurczu komór, zwiększone ryzyko arytmii komorowych oraz rozwój niewydolności serca. W przypadku bloków odnóg pęczka Hisa należy również pamiętać o trudnościach w interpretacji zapisu EKG, szczególnie w diagnostyce niedokrwienia mięśnia sercowego, gdzie typowe kryteria elektrokardiograficzne zawału serca mogą być niemożliwe do zastosowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Loperamid Dr. Max 2 mg
Przedawkowanie loperamidu, substancji czynnej kapsułek twardych Loperamid Dr.Max (2 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie ze względu na toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy. Objawy obejmują otępienie, zaburzenia świadomości, ataksję, senność, miozę, hipertonię mięśniową oraz depresję oddechową. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się wydłużenie odstępu QT i zespołu QRS w EKG, torsade de pointes, inne groźne arytmie komorowe oraz zawał mięśnia sercowego. Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, omdlenia oraz niedrożność jelit. Szczególnie wrażliwe na toksyczność loperamidu są dzieci, co zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu zatrucia.
antagonista receptorów opioidowych, arytmia komorowa, ataksja, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, diureza, dysfagia, hipertonia, loperamid, mioza, nadmierne napięcie mięśniowe, nagły zgon sercowy, nalokson, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność jelit, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, powikłanie kardiologiczne, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depolaryzacji komór, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie repolaryzacji komór serca, zaburzenie rytmu komorowego, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zespół Brugadów, zwężenie źrenic