przełom nadciśnienia płucnego

Przełom nadciśnienia płucnego (pulmonary hypertensive crisis) to stan nagłego, znacznego wzrostu ciśnienia w tętnicy płucnej, który prowadzi do gwałtownego pogorszenia stanu klinicznego pacjenta. Charakteryzuje się nagłym nasileniem duszności, spadkiem saturacji krwi tlenem, hipotonią systemową, zaburzeniami rytmu serca i objawami niewydolności prawokomorowej.

Przełom nadciśnieniowy w krążeniu płucnym może wystąpić u pacjentów z przewlekłym nadciśnieniem płucnym każdej etiologii, jednak najczęściej obserwuje się go u chorych z idiopatycznym nadciśnieniem płucnym (IPAH), nadciśnieniem płucnym związanym z wadami wrodzonymi serca oraz u pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych. Czynnikami wyzwalającymi mogą być infekcje, wysiłek fizyczny, ciąża, przerwanie terapii specyficznej lub interwencje medyczne.

Leczenie przełomu nadciśnienia płucnego wymaga natychmiastowej interwencji i obejmuje tlenoterapię, wsparcie inotropowe, wazodylatatory płucne (np. tlenek azotu, epoprostenol podawany dożylnie, treprostinil, iloprost wziewny), a w przypadkach opornych – rozważenie zastosowania ECMO (pozaustrojowe natlenianie krwi). Śmiertelność w przebiegu tego stanu jest wysoka, dlatego kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i intensywne leczenie w ośrodku specjalistycznym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl