metabolit laktonowy
Metabolit laktonowy to związek chemiczny, który zawiera pierścień laktonowy – cykliczny ester, powstający w wyniku wewnątrzcząsteczkowej reakcji między grupą karboksylową a grupą hydroksylową. W organizmie człowieka metabolity laktonowe mogą powstawać jako produkty pośrednie lub końcowe przemian biochemicznych różnych substancji.
W kontekście medycznym, metabolity laktonowe odgrywają istotną rolę w farmakologii, gdyż wiele leków zawiera struktury laktonowe lub jest metabolizowanych do form laktonowych. Przykładami są statyny (np. lowastatyna), które w swojej aktywnej formie zawierają pierścień laktonowy, czy leki przeciwnowotworowe z grupy taksanów. Ponadto niektóre antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, również zawierają w swojej strukturze pierścienie laktonowe.
Monitorowanie poziomów metabolitów laktonowych może mieć znaczenie diagnostyczne w ocenie metabolizmu leków, funkcji wątroby oraz w badaniach toksykologicznych. W niektórych przypadkach, metabolity laktonowe mogą wykazywać działanie farmakologiczne odmienne od związku macierzystego, co jest istotne przy ocenie skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę (10 mg) i ezetymib (10 mg) w terapii hipercholesterolemii, wykazując specyficzne właściwości farmakokinetyczne obu składników. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20% i silnym wiązaniem z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest minimalny (~10%), głównie przez CYP2C9, z okres półtrwania około 19 godzin i eliminacją głównie z kałem (90%) oraz moczem (5%). Wchłanianie i eliminacja wykazują farmakokinetykę liniową bez akumulacji przy dawkowaniu raz na dobę. U pacjentów azjatyckich obserwuje się dwukrotnie wyższe wartości AUC i Cmax, a u osób z ciężką niewydolnością nerek (ClCr < 30 ml/min) stężenia rozuwastatyny i jej metabolitów są odpowiednio 3- i 9-krotnie podwyższone. Polimorfizmy genetyczne w genach SLCO1B1 i ABCG2 mogą zwiększać ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki.
białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, biodostępność, cholesterol LDL, cytochrom CYP2C9, dysfagia, ekspozycja ustrojowa, farmakokinetyka liniowa, glukuronian fenolowy, hepatocyty, hipercholesterolemia, izoenzym 2C19, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, transporter OATP-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin/Amlodipine Teva 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Amlodipine Teva to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową i amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Farmakokinetyka preparatu odzwierciedla właściwości obu składników, z zauważalną interakcją – jednoczesne podanie 10 mg amlodypiny zwiększa Cmax rozuwastatyny 1,2-krotnie oraz AUC 1,1-krotnie. Rozuwastatyna osiąga Cmax po około 5 godzinach, ma biodostępność około 20%, objętość dystrybucji 134 l i silne wiązanie z białkami osocza (~90%). Metabolizm ograniczony (ok. 10%), głównie przez CYP2C9, z aktywnym metabolitem N-demetylowym o 50% mniejszej aktywności. Eliminacja głównie przez przewód pokarmowy (90% niezmienione w kale), okres półtrwania około 19 godzin. Amlodypina charakteryzuje się wysoką biodostępnością (64-80%), Cmax po 6-12 godzinach, objętością dystrybucji około 21 l/kg, silnym wiązaniem z białkami (97,5%) oraz długim okresem półtrwania 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
amlodypina bezylan, BCRP, biodostępność bezwzględna amlodypiny, biodostępność rozuwastatyny, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, hepatocyty, klirens kreatyniny, metabolit laktonowy, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowa, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm ABCG2, polimorfizm SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna wapniowa, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva łączy dwie substancje czynne o synergistycznym działaniu hipolipemizującym: rozuwastatynę, inhibitor reduktazy HMG-CoA, oraz ezetymib, inhibitor wchłaniania cholesterolu. Farmakokinetyka rozuwastatyny charakteryzuje się biodostępnością około 20%, maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 5 godzinach oraz okresem półtrwania około 19 godzin. Rozuwastatyna jest silnie wiązana z białkami osocza (~90%) i metabolizowana w ograniczonym stopniu (około 10%) głównie przez CYP2C9. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5%). Ezetymib wykazuje szybkie wchłanianie, osiągając Cmax w ciągu 4-12 godzin (1-2 godziny dla aktywnego glukuronidu), z okresem półtrwania około 22 godzin. Wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99,7% dla ezetymibu i 88-92% dla glukuronidu) oraz metabolizm głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym determinują jego farmakokinetykę. Eliminacja ezetymibu następuje głównie z kałem (78%) i moczem (11%).
BCRP, biodostępność całkowita, cholesterol frakcji LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C9, ekspozycja układowa, glukuronid fenolowy, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, interakcja farmakodynamiczna, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, łagodna niewydolność wątroby, leczenie hipolipemizujące, metabolit laktonowy, metabolizm rozuwastatyny, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pochodna N-demetylowa, polimorfizm genetyczny, skala Childa-Pugha, transporter anionów organicznych, umiarkowana niewydolność wątroby, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zahron 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zahron, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po około 5 godzinach od podania doustnego oraz biodostępnością około 20%. Lek wykazuje dobrą penetrację do tkanek (objętość dystrybucji ~134 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest niewielki (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z powstawaniem aktywnych N-demetylowanych metabolitów (50% aktywności leku macierzystego) oraz nieaktywnych metabolitów laktonowych. Eliminacja odbywa się głównie przez układ pokarmowy (~90% z kałem), a okres półtrwania wynosi około 19 godzin, bez kumulacji przy wyższych dawkach. Farmakokinetyka jest liniowa i stabilna przy wielokrotnym podaniu, bez istotnego wpływu wieku i płci u dorosłych. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią ekspozycja jest porównywalna lub mniejsza niż u dorosłych, co potwierdzają badania obejmujące 214 pacjentów w wieku 6-17 lat.
albumina, BCRP, bezwzględna biodostępność, cholesterol LDL, CYP 2C9, dializoterapia, dyslipidemia, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, klirens osoczowy, liniowa farmakokinetyka, metabolit laktonowy, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowana, polimorfizm ABCG2, polimorfizm SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, transporter błonowy OATP-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zahron 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu leczniczego Zahron, charakteryzuje się farmakokinetyką liniową z Tmax około 5 godzin i bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do wątroby, gdzie odbywa się jego główny mechanizm działania poprzez hamowanie reduktazy HMG-CoA (>90%). Objętość dystrybucji wynosi około 134 l, a stopień wiązania z białkami osocza to około 90%, głównie z albuminami. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Metabolity N-demetylowane wykazują aktywność biologiczną zmniejszoną o 50%, natomiast metabolity laktonowe są klinicznie nieaktywne. Eliminacja odbywa się głównie drogą jelitową (90% z kałem) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (10%, z czego 5% w postaci niezmienionej). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a średni klirens osoczowy to około 50 l/h (±21,7%). Transportery OATP1B1 i BCRP odgrywają kluczową rolę w dystrybucji i eliminacji leku.
albumina, białko BCRP, biodostępność bezwzględna, cytochrom CYP2C9, dawkowanie, farmakokinetyka liniowa, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, izoenzym cytochromu P450, klirens osoczowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit laktonowy, N-demetylacja, objętość dystrybucji, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, profil farmakokinetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, transporter OATP-C, transporter OATP1B1 - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Suvardio 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 5 godzinach od podania doustnego oraz biodostępnością około 20%, co wynika z efektu pierwszego przejścia i ograniczonego wchłaniania. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~134 l) i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10% dawki), głównie przez izoenzym CYP2C9, a jej metabolity wykazują mniejszą lub brak aktywności klinicznej. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (90% dawki w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (około 5%), z okresem półtrwania około 19 godzin i klirensem osoczowym około 50 l/godzinę. Farmakokinetyka leku jest liniowa i stabilna przy wielokrotnym podawaniu, bez kumulacji, a wiek i płeć nie wpływają istotnie na parametry farmakokinetyczne u dorosłych.
białka transportowe, biodostępność, dyslipidemia, działanie hipolipemizujące, działanie niepożądane, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ustrojowa, hepatocyty, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, izoenzym CYP2C9, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit laktonowy, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodne N-demetylowe, polimorfizm genetyczny, polipeptyd transportujący aniony organiczne, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Childa-Pugha, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po około 5 godzinach od podania doustnego oraz bezwzględną biodostępnością na poziomie około 20%. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (~90%, głównie albuminami) i ma objętość dystrybucji około 134 l. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Metabolity N-demetylowane wykazują około 50% aktywności biologicznej, natomiast metabolity laktonowe są klinicznie nieaktywne. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 20 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90% w postaci niezmienionej), a jedynie 5% leku jest wydalane z moczem. Kinetyka leku jest liniowa, bez kumulacji po wielokrotnym podaniu.
ABCG2, albumina, BCRP, białko transportujące OATP-C, białko transportujące OATP1B1, biodostępność, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dyslipidemia, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina niskiej gęstości, metabolit laktonowy, okres półtrwania, pochodna N-demetylowana, polimorfizm genetyczny, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stężenie osoczowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin MSN 5 mg
Rozuwastatyna charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 5 godzinach oraz bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do wątroby, gdzie jest głównie wychwytywany i działa terapeutycznie, z objętością dystrybucji około 134 L i wiązaniem z białkami osocza na poziomie 90%. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z aktywnymi metabolitami N-demetylowanymi o około 50% mniejszej aktywności. Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (90% w postaci niezmienionej), a okres półtrwania wynosi około 19 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka jest liniowa, bez kumulacji po wielokrotnym podaniu, a parametry nie różnią się istotnie pod względem wieku i płci.
białko transportujące OATP1B1, biodostępność leku, cholesterol LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C9, cytochrom P450, dystrybucja leku, genotyp SLCO1B1, genotypowanie, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, liniowa farmakokinetyka, ludzki hepatocyt, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametr farmakokinetyczny, polimorfizm genetyczny SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, statyna, stężenie w osoczu, transporter anionów organicznych, transporter OATP-C, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zahron ASA 10 mg + 100 mg
Zahron ASA to preparat łączący rozuwastatynę (5, 10 lub 20 mg) z kwasem acetylosalicylowym (100 mg), stosowany w terapii dyslipidemii i profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Rozuwastatyna charakteryzuje się biodostępnością około 20%, Tmax około 5 godzin, wysokim wiązaniem z albuminami (~90%) oraz dużą objętością dystrybucji (~134 l). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6, a jej okres półtrwania wynosi około 20 godzin. Wydalana jest głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (5%). Farmakokinetyka rozuwastatyny jest liniowa, bez kumulacji przy wielokrotnym podaniu. Polimorfizmy genetyczne transporterów OATP1B1 i BCRP mogą zwiększać ekspozycję na lek, co wymaga ostrożności w doborze dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby (Child-Pugh >7) obserwuje się istotne zwiększenie stężenia leku, co wymaga modyfikacji dawkowania.
ABCG2, BCRP, biodostępność, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C9, cytochrom P450, farmakokinetyka liniowa, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hydroliza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowy, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rozuwastatyna, skala Childa-Pugha, SLCO1B1, stężenie maksymalne w osoczu, transporter błonowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Zahron Combi zawiera rozuwastatynę i amlodypinę, których farmakokinetyka została szczegółowo zbadana. Rozuwastatyna charakteryzuje się Tmax około 5 godzin, biodostępnością około 20%, wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%) oraz objętością dystrybucji około 134 l. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%). Okres półtrwania wynosi około 20 godzin. Amlodypina osiąga Tmax w 6-12 godzin, ma biodostępność 64-80%, wiąże się z białkami osocza w 97,5%, a jej objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Metabolizm amlodypiny jest intensywny w wątrobie, a okres półtrwania wynosi 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Współpodawanie 10 mg amlodypiny powoduje umiarkowany wzrost ekspozycji rozuwastatyny (Cmax 1,2-krotny, AUC 1,1-krotny).
amlodypina, AUC, białka osocza, ciężkie zaburzenia czynności nerek, CYP2C9, hemodializa, hepatocyty, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowy, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pochodna N-demetylowa, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Childa-Pugha, Tmax, transporter OATP-C, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zahron ASA 5 mg + 100 mg
Zahron ASA to produkt leczniczy łączący rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy (ASA), które wykazują odmienne profile farmakokinetyczne. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20% i objętością dystrybucji około 134 l. Wiąże się w 90% z albuminami, jest metabolizowana głównie przez CYP2C9, a jej okres półtrwania wynosi około 20 godzin. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (10%). ASA charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax 0,5-2 godziny), całkowitą biodostępnością i objętością dystrybucji około 0,20 l/kg masy ciała. ASA ulega szybkiemu przekształceniu do kwasu salicylowego, który wiąże się z białkami osocza w 90%, a jego okres półtrwania może wydłużać się do 24 godzin przy wyższych dawkach ze względu na nieliniową farmakokinetykę. ASA jest eliminowany głównie przez nerki, a jego wchłanianie może być nieznacznie opóźnione przez obecność pokarmu.
ABCG2, BCRP, białko transportujące, biodostępność całkowita, CYP2C9, dysfagia, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka nieliniowa, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hydroliza ściany żołądka, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym, izoenzymy CYP, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, ludzki hepatocyt, maź stawowa, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowy, metabolizm cytochromu P450, niewydolność nerek, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, płyn stawowy, polimorfizm genetyczny, polimorfizm SLCO1B1, profil farmakokinetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, skala Childa-Pugha, synteza cholesterolu, transporter błonowy OATP-C, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crosuvo, charakteryzuje się niską bezwzględną biodostępnością około 20% oraz Tmax około 5 godzin po podaniu doustnym. Lek wykazuje szeroką dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji ~134 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest niewielki (~10%), głównie przez izoenzymy CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6, z powstawaniem metabolitów N-demetylowanych (o 50% mniejszej aktywności) oraz laktonowych (nieaktywnych klinicznie). Lek hamuje ponad 90% aktywności reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z moczem (~5% niezmienionej substancji), z okresem półtrwania około 19 godzin i klirensem osoczowym około 50 l/h. Farmakokinetyka rozuwastatyny jest liniowa, bez kumulacji po wielokrotnym podaniu.
AUC, autoindukcja metabolizmu, bezwzględna biodostępność, białko BCRP, białko OATP1B1, biodostępność, cholesterol LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, Cmax, cytochrom P450, dyslipidemia, farmakokinetyka liniowa, genotypowanie, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, izoenzym cytochromu P450, klirens osoczowy, ludzki hepatocyt, metabolit laktonowy, metabolizm in vitro, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent dializowany, pochodna N-demetylowana, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, transporter OATP-C, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin Medical Valley 40 mg
Rozuwastatyna, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg i 40 mg, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej skuteczność terapeutyczną. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach, a jej bezwzględna biodostępność wynosi około 20%. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~134 L) oraz silne wiązanie z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Metabolity N-demetylowane wykazują aktywność inhibicyjną reduktazy HMG-CoA o około 50% niższą niż związek macierzysty, natomiast metabolity laktonowe są klinicznie nieaktywne. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy średnio 50 L/h. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%), a około 5% leku wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Farmakokinetyka rozuwastatyny jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych i stabilna przy wielokrotnym podawaniu.
ABCG2, BCRP, bezwzględna biodostępność, cholesterol LDL, CYP 2C19, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 3A4, cytochrom P450, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka rozuwastatyny, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens osoczowy, liniowa farmakokinetyka, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, metabolizm leku, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenie-czas, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, SLCO1B1, wchłanianie leku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kastel 20 mg + 5 mg
Preparat Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wykazuje złożony profil farmakokinetyczny wynikający z właściwości obu składników. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20% i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, a jej eliminacja odbywa się głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (5% w postaci niezmienionej). Półokres eliminacji wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Farmakokinetyka rozuwastatyny jest liniowa, jednak u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) obserwuje się 3-krotne zwiększenie stężenia leku, co wymaga dostosowania dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 8-9) ekspozycja na lek wzrasta co najmniej dwukrotnie. Polimorfizmy genetyczne transporterów OATP1B1 i BCRP mogą zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę, co również powinno być uwzględnione w terapii.
BCRP, biodostępność, CYP2C9, efektywny okres półtrwania, ester diektopiperazynowy, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens osoczowy, kwas diektopiperazynowy, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowy, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, polimorfizm ABCG2, polimorfizm SLCO1B1, półokres eliminacji, ramiprylat, reduktaza HMG-CoA, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosufy 10 mg
Rozuwastatyna w postaci soli wapniowej charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wpływa na jej skuteczność w terapii zaburzeń lipidowych. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach, z biodostępnością bezwzględną około 20%. Lek wykazuje szeroką dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji około 134 l) i wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest niewielki (około 10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z powstawaniem aktywnych N-demetylowanych metabolitów (50% aktywności leku macierzystego) oraz nieaktywnych pochodnych laktonowych. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a klirens osoczowy wynosi około 50 l/h. Eliminacja leku odbywa się głównie drogą jelitową (90% dawki z kałem), a jedynie około 10% jest wydalane przez nerki, z czego 5% w postaci niezmienionej.
albumina, białko transportujące, biodostępność bezwzględna, biotransformacja, cytochrom CYP 2C9, farmakokinetyka, farmakokinetyka liniowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, metabolit laktonowy, metabolizm leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowana, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne w osoczu, transporter BCRP, transporter OATP-C, transporter OATP1B1, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin/Amlodipine Teva 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Amlodipine Teva łączy rozuwastatynę i amlodypinę, wykazując złożony profil farmakokinetyczny. Rozuwastatyna charakteryzuje się niską biodostępnością około 20% z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po około 5 godzinach, wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%) oraz objętością dystrybucji około 134 l. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z eliminacją głównie przez kał (90%) i okresem półtrwania około 19 godzin. Amlodypina wykazuje wyższą biodostępność (64-80%), dłuższy czas do Cmax (6-12 godzin), silne wiązanie z białkami osocza (~97,5%) oraz objętość dystrybucji około 21 l/kg. Metabolizm amlodypiny jest intensywny, a okres półtrwania wynosi 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Jednoczesne podanie 10 mg amlodypiny zwiększa Cmax rozuwastatyny 1,2-krotnie i AUC 1,1-krotnie, co wskazuje na istotną interakcję farmakokinetyczną między składnikami.
albumina, amlodypina, BCRP, biodostępność rozuwastatyny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka liniowa, frakcja LDL cholesterolu, hemodializa, klirens amlodypiny, metabolit laktonowy, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowa, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Childa-Pugha, synteza cholesterolu, transporter OATP-C, wiązanie z białkami osocza, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin Krka 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Rosuvastatin Krka, charakteryzuje się farmakokinetyką umożliwiającą skuteczne i bezpieczne stosowanie w terapii hiperlipidemii. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach, z bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek wykazuje rozległą dystrybucję (objętość dystrybucji ~134 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminy). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10% dawki), głównie przez izoenzym CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP2C19, 3A4 i 2D6. Metabolity N-demetylowane wykazują aktywność hipolipemizującą obniżoną o około 50%, natomiast metabolity laktonowe są klinicznie nieaktywne. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 20 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę, a główną drogą eliminacji jest kał (90% dawki), z niewielkim wydalaniem nerkowym (5% w formie niezmienionej). Klirens osoczowy wynosi około 50 l/h (CV 21,7%).
biodostępność, cholesterol LDL, Cmax, CYP2C9, cytochrom P450, dyslipidemia, działanie hipolipemizujące, ekspozycja na lek, farmakokinetyka liniowa, genotyp ABCG2, genotyp SLCO1B1, hepatocyt, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, kumulacja leku, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, metabolizm rozuwastatyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, tabletka, transporter BCRP, transporter OATP-C, transporter OATP1B1 - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne istotne w leczeniu dyslipidemii. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20%, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~134 l) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, 3A4 i 2D6, prowadząc do powstania metabolitów N-demetylowanych (aktywność farmakologiczna zmniejszona o 50%) oraz laktonowych (klinicznie nieaktywne). Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (~90% dawki w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (~5% w postaci niezmienionej). Ekspozycja na lek jest liniowo zależna od dawki, bez kumulacji przy wielokrotnym podaniu.
ABCG2, albumina, BCRP, biodostępność, biotransformacja, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP 2C9, cytochrom P450, dializa, dyslipidemia, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka liniowa, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, ludzki hepatocyt, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, niewydolność wątroby, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, SLCO1B1, wątroba - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo Plus 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz ezetymib (inhibitor wchłaniania cholesterolu). Farmakokinetyka rozuwastatyny charakteryzuje się Cmax osiąganym po około 5 godzinach, biodostępnością około 20% oraz dużym wychwytem wątrobowym (objętość dystrybucji ~134 l, wiązanie z albuminami ~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest minimalny (~10%), głównie przez CYP2C9, z metabolitami N-demetylowanymi o aktywności ~50% i nieaktywnymi laktonowymi. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%) i w mniejszym stopniu z moczem (~5%), z okresem półtrwania około 19 godzin. Ezetymib jest szybko wchłaniany, osiąga Cmax w 1–2 h (glukuronian) i 4–12 h (ezetymib), wiąże się z białkami osocza w 99,7%, metabolizowany jest głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, a okres półtrwania wynosi około 22 godziny. Wspólne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu zwiększa AUC rozuwastatyny 1,2-krotnie, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście działań niepożądanych.
ABCG2 c.421AA, AUC, BCRP, bezwzględna biodostępność, białko transportowe OATP1B1, ciężkie zaburzenia czynności nerek, Cmax, CYP2C9, cytochrom P450, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolit laktonowy, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowana, polimorfizm genetyczny, reakcja fazy I, reakcja fazy II, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, SLCO1B1 c.521CC, transporter błonowy OATP-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva łączy rozuwastatynę wapniową i kwas acetylosalicylowy (ASA), które wykazują odmienne profile farmakokinetyczne. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20%, wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%) i objętością dystrybucji około 134 l. Metabolizowana jest w niewielkim stopniu (~10%) głównie przez CYP2C9, z okresem półtrwania około 20 godzin, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (90%) i częściowo z moczem (5% w formie niezmienionej). Kwas acetylosalicylowy szybko się wchłania (Tmax 0,5-2 h), ulega hydrolizie do kwasu salicylowego, który wiąże się z białkami osocza (~90%) i ma nieliniową farmakokinetykę przy wyższych dawkach, z wydłużonym okresem półtrwania do około 24 godzin. ASA jest eliminowany głównie przez nerki, a jego wydalanie zależy od pH moczu.
alkalizacja moczu, badanie in vitro, białko transportujące BCRP, białko transportujące OATP1B1, biodostępność substancji, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka nieliniowa, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hydroliza ściany żołądka, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, koniugat kwasu glukuronowego, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, ludzki hepatocyt, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowy, metabolizm cytochromu P450, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, ograniczony metabolizm, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, polimorfizm genetyczny, proces hydrolizy, proksymalna część jelita cienkiego, reduktaza HGM-CoA, rozuwastatyna wapniowa, skala Childa-Pugha, stężenie w osoczu, transporter błonowy OATP-C, trudność w połykaniu, wchłanianie zwrotne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna charakteryzuje się farmakokinetyką liniową z biodostępnością około 20% po podaniu doustnym i osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu po około 5 godzinach. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%) oraz dużą objętość dystrybucji (~134 l), co świadczy o dobrej penetracji do tkanek. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10% dawki), głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, 3A4 i 2D6; metabolity N-demetylowane zachowują około 50% aktywności farmakologicznej, natomiast metabolity laktonowe są nieaktywne klinicznie. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z moczem (~5%). Transport hepatocytarny rozuwastatyny jest zależny od białka OATP-C, co jest kluczowe dla jej działania w wątrobie.
ABCG2, albumina, BCRP, bezwzględna biodostępność, białko transportowe, CYP 2C19, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 3A4, cytochrom P450, dyslipidemia, farmakokinetyka liniowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, LDL-C, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, polipeptyd transportujący aniony organiczne, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stan stacjonarny, wychwyt wątrobowy