pierwotna nietolerancja laktozy

Pierwotna nietolerancja laktozy to stan chorobowy, w którym organizm nie produkuje wystarczającej ilości laktazy – enzymu niezbędnego do trawienia laktozy, cukru mlecznego. Jest to najczęstsza forma nietolerancji laktozy, uwarunkowana genetycznie.

Mechanizm choroby polega na stopniowym zmniejszaniu się aktywności laktazy po okresie niemowlęcym, co prowadzi do niewystarczającego rozkładu laktozy w jelicie cienkim. Niestrawiona laktoza przechodzi do jelita grubego, gdzie jest fermentowana przez bakterie jelitowe, powodując charakterystyczne objawy jak wzdęcia, bóle brzucha, biegunka i nadmierne gazy.

Diagnostyka pierwotnej nietolerancji laktozy obejmuje testy oddechowe z wykorzystaniem wodoru, testy tolerancji laktozy oraz badania genetyczne. Leczenie polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie spożycia produktów zawierających laktozę lub suplementację enzymu laktazy przed posiłkami zawierającymi mleko i jego przetwory.

Częstość występowania pierwotnej nietolerancji laktozy różni się znacząco w zależności od pochodzenia etnicznego – dotyka około 5-15% populacji europejskiej, ale może sięgać nawet 90% w niektórych populacjach azjatyckich i afrykańskich. Jest to naturalny proces ewolucyjny, gdyż większość ssaków traci zdolność trawienia laktozy po okresie niemowlęcym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl