proste drgawki gorączkowe
Proste drgawki gorączkowe są jednym z najczęstszych zaburzeń neurologicznych wieku dziecięcego, występującym u 2-5% dzieci pomiędzy 6. miesiącem a 5. rokiem życia. Charakteryzują się nagłymi, uogólnionymi drgawkami toniczno-klonicznymi, związanymi z szybkim wzrostem temperatury ciała powyżej 38°C, zwykle trwającymi krócej niż 15 minut i niewystępującymi więcej niż raz w ciągu 24 godzin.
W odróżnieniu od złożonych drgawek gorączkowych, proste drgawki gorączkowe nie pozostawiają deficytów neurologicznych, ustępują samoistnie i rzadko prowadzą do rozwoju padaczki w późniejszym wieku. Ich patofizjologia wiąże się z niedojrzałością ośrodkowego układu nerwowego dziecka oraz genetyczną predyspozycją. Istotnym czynnikiem etiologicznym są infekcje wirusowe, szczególnie zakażenia górnych dróg oddechowych.
Postępowanie w przypadku prostych drgawek gorączkowych obejmuje przede wszystkim obniżenie temperatury ciała, zapewnienie drożności dróg oddechowych i ułożenie dziecka w pozycji bezpiecznej. Rutynowe stosowanie leków przeciwdrgawkowych nie jest zalecane. Istotna jest diagnostyka różnicowa wykluczająca bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub inne poważne patologie neurologiczne. Większość dzieci ma dobre rokowanie, a ryzyko nawrotu drgawek maleje wraz z wiekiem.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Drgawki gorączkowe – Etiologia i przyczyny
Drgawki gorączkowe, występujące u 2-5% dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat (szczyt między 12 a 18 miesiącem życia), są najczęstszym typem napadów padaczkowych w pediatrii. Charakteryzują się napadami drgawkowymi w przebiegu gorączki ≥38°C u dzieci bez innych przyczyn napadów. Patomechanizm opiera się na nadpobudliwości neuronalnej wywołanej odpowiedzią zapalną i cytokininami podczas gorączki, przy czym istotna jest wysokość temperatury ciała. Silny komponent genetyczny potwierdzają dane o rodzinnej predyspozycji (10-33% z wywiadem dodatnim) oraz badania bliźniąt (zgodność 35-69% u jednojajowych). Mutacje genów kodujących kanały jonowe i neuroprzekaźniki (np. GABA) zwiększają podatność. Infekcje wirusowe odpowiadają za około 80% przypadków, z dominacją HHV-6 (20% pierwszych epizodów), wirusa grypy, rhinowirusów, adenowirusów, enterowirusów, RSV i ospy wietrznej. Infekcje bakteryjne, takie jak zapalenie ucha środkowego czy zakażenia Shigella i Salmonella, są rzadsze. Niedobory mikroelementów (żelazo, cynk, witamina B12, kwas foliowy, selen, wapń, magnez) zwiększają ryzyko drgawek gorączkowych. Szczepienia (MMR, DTP, IIV3) mogą tymczasowo podnosić ryzyko napadów, jednak gorączka po szczepieniu, a nie sama szczepionka, jest czynnikiem wyzwalającym, a korzyści ze szczepień przewyższają ryzyko.
cytokina prozapalna, drgawki gorączkowe, glioza, gorączkowy stan padaczkowy, infekcja bakteryjna, infekcja dróg moczowych, infekcja wirusowa, kwas gamma-aminomasłowy, nadpobudliwość neuronalna, niedobór żelaza, nieprawidłowość neurorozwojowa, odpowiedź zapalna, opóźnienie rozwojowe, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, predyspozycja genetyczna, próg drgawkowy, proste drgawki gorączkowe, rumień nagły, szczepionka pneumokokowa skoniugowana, szczepionka przeciwko odrze, wirus grypy, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zakażenie pneumokokowe, zapalenie migdałków, zapalenie ucha środkowego, złożone drgawki gorączkowe