przeciwciała TPO
Przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO) są autoimmunologicznymi markerami chorób tarczycy. Peroksydaza tarczycowa to enzym kluczowy w produkcji hormonów tarczycy, a przeciwciała skierowane przeciwko niemu są charakterystyczne dla autoimmunologicznych schorzeń tego gruczołu.
Podwyższone miano przeciwciał anty-TPO występuje najczęściej w chorobie Hashimoto (przewlekłym limfocytarnym zapaleniu tarczycy), gdzie obserwuje się je u 90-95% pacjentów. Mogą być również obecne w chorobie Gravesa-Basedowa, pierwotnym obrzęku śluzakowatym oraz u części pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy.
Oznaczanie poziomu przeciwciał anty-TPO ma istotne znaczenie diagnostyczne w różnicowaniu autoimmunologicznych i nieautoimmunologicznych chorób tarczycy. Stanowi też czynnik prognostyczny rozwoju jawnej niedoczynności tarczycy u pacjentów z subkliniczną postacią choroby. Badanie jest szczególnie zalecane u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko poporodowego zapalenia tarczycy oraz wpływ autoimmunizacji na przebieg ciąży.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu, stosowany w profilaktyce i terapii schorzeń tarczycy oraz w sytuacjach awaryjnych związanych z ekspozycją na promieniotwórczy jod, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk ślinianek, ból głowy, skurcz oskrzeli oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, mogą występować z częstością od rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1 000) do nieznanej. Zaburzenia funkcji tarczycy obejmują autoimmunologiczne choroby (Gravesa-Basedowa, Hashimoto), toksyczne wole guzkowe, przejściową nadczynność (szczególnie przy dawkach >150 μg/dobę) oraz niedoczynność tarczycy. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń psychicznych (depresja, nerwowość, impotencja, bezsenność) z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1 000). Ponadto obserwuje się reakcje skórne, takie jak trądzik jodowy i wysypki, a u noworodków i niemowląt stosowanie miejscowe może skutkować kwasicą metaboliczną, neutropenią i niedoczynnością tarczycy.
błona śluzowa jamy nosowo-gardłowej, choroba autoimmunologiczna tarczycy, choroba Gravesa-Basedowa, choroba Hashimoto, jod promieniotwórczy, jodek potasu, krople do oczu, kwasica metaboliczna, metabolizm tarczycy, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność krążenia, obrzęk ślinianek, obrzęk śluzowaty, obrzęk węzłów chłonnych, peroksydaza tarczycy, płyn lugola, przeciwciała TPO, reakcja nadwrażliwości, schorzenie endokrynologiczne, skurcz oskrzeli, substancja czynna, toksyczne wole guzkowe, trądzik jodowy, tyreotoksykoza indukowana jodem, wole endemiczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zapalenie ślinianek, zapalenie tarczycy -
Leksykon leków
Preparat Jodid 200 zawiera 200 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu, co przekracza zalecany próg dziennej podaży jodu wynoszący 150 μg/dobę. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie ryzyka indukcji jatrogennej nadczynności tarczycy u pacjentów z autonomicznymi ogniskami wydzielania hormonów tarczycy, wynikającej ze zwiększonej syntezy hormonów pod wpływem nadmiaru jodu. Ponadto, u osób z predyspozycją do chorób autoimmunologicznych tarczycy, suplementacja jodu może prowadzić do powstawania przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycy (TPO), co może nasilać lub inicjować procesy autoimmunologiczne. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, jednak ryzyko jest szczególnie wysokie w wymienionych grupach pacjentów.
choroba autoimmunologiczna, jatrogenna nadczynność tarczycy, jodek potasu, Jodid 200, mikrogram jodu, nadczynność tarczycy, podaż jodu, preparat jodu, proces autoimmunologiczny, przeciwciała TPO, schorzenie tarczycy, suplementacja jodu, synteza hormonów tarczycy
