wymioty kałowe
Wymioty kałowe (łac. miserere, ang. fecal vomiting) to poważny objaw niedrożności przewodu pokarmowego, charakteryzujący się wymiotami zawierającymi treść kałową. Stan ten występuje, gdy zawartość jelita cienkiego lub grubego cofa się w kierunku żołądka i jest następnie wydalana przez usta.
Przyczyny wymiotów kałowych obejmują głównie zaawansowaną niedrożność mechaniczną jelit (spowodowaną np. zrostami pooperacyjnymi, nowotworami, uwięźniętą przepukliną, skrętem jelita) lub niedrożność porażenną (np. w przebiegu pooperacyjnej atonii jelit). W wyniku tych zaburzeń dochodzi do zastoju treści pokarmowej, namnażania bakterii i rozwoju procesów gnilnych.
Wymioty kałowe stanowią objaw alarmowy wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Towarzyszą im zwykle silny ból brzucha, wzdęcia, zatrzymanie gazów i stolca, odwodnienie oraz zaburzenia elektrolitowe. Nieleczone mogą prowadzić do perforacji jelita, zapalenia otrzewnej, wstrząsu septycznego i zgonu.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne oraz obrazowe (RTG przeglądowe jamy brzusznej, tomografia komputerowa). Leczenie jest zwykle chirurgiczne i polega na usunięciu przyczyny niedrożności. W okresie przedoperacyjnym stosuje się odbarczenie przewodu pokarmowego przez zgłębnik nosowo-żołądkowy, płynoterapię i antybiotykoterapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionek zawierających atenuowany wirus ospy wietrznej, takich jak VARIVAX (0,5 ml zawierające ≥1350 PFU), Varilrix (0,5 ml zawierające ≥10³,³ PFU) oraz Priorix-Tetra (0,5 ml zawierające ≥10³·³ PFU), może wystąpić poprzez podanie dawki większej niż zalecana, wielokrotne wstrzyknięcia w krótkim czasie lub skrócenie interwału między dawkami. Klinicznie obserwowane objawy przedawkowania są zróżnicowane i obejmują letarg, drgawki (Varilrix), reakcje miejscowe (zaczerwienienie, zapalenie tkanek), drażliwość, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (krwawe wymioty, wymioty treścią kałową, zapalenie żołądka i jelit), kaszel oraz infekcje wtórne (VARIVAX). W niektórych przypadkach przedawkowania nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych.
atenuowany szczep wirusa, atenuowany wirus, drgawki, działanie niepożądane, hematemeza, infekcja wtórna, letarg, podrażnienie OUN, przedawkowanie szczepionki, reakcja miejscowa, rekonstytucja, rokowanie, schemat szczepień, szczep Oka, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka Varilrix, szczepionka Varivax, wirus ospy wietrznej, wymioty kałowe, zapalenie tkanki, zapalenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml
Przedawkowanie szczepionki VARIVAX, zawierającej żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej (szczep Oka/Merck) w dawce standardowej 0,5 ml z co najmniej 1350 PFU, może wystąpić w wyniku podania dawki większej niż zalecana, wielokrotnych iniekcji w krótkim czasie lub skrócenia odstępu między dawkami. Klinicznie obserwowane objawy przedawkowania obejmują reakcje miejscowe (zaczerwienienie, podrażnienie, zapalenie w miejscu iniekcji), objawy ogólne (drażliwość), żołądkowo-jelitowe (krwawe wymioty, wymioty treścią kałową, zapalenie żołądka i jelit, biegunka) oraz oddechowe (kaszel). Występowanie tych objawów nie wykazuje jednoznacznego związku z wielkością dawki, a ich charakter jest przejściowy, bez długotrwałych następstw zdrowotnych.
atenuowany wirus ospy wietrznej, biegunka, dawkowanie leku, działania niepożądane, hematemeza, nadwrażliwość na antybiotyk, neomycyna, objawy oddechowe, objawy żołądkowo-jelitowe, powikłania długotrwałe, przedawkowanie szczepionki, reakcja miejscowa, rumień, szczepionka Varivax, wymioty kałowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie wirusowe, zapalenie tkanek, zapalenie żołądkowo-jelitowe