zahamowanie ruchów oddechowych
Zahamowanie ruchów oddechowych (apnea) to stan charakteryzujący się czasowym lub długotrwałym zaprzestaniem oddychania. Jest to poważny objaw, który może występować w różnych kontekstach klinicznych, od zaburzeń snu po stany zagrożenia życia.
W praktyce klinicznej zahamowanie ruchów oddechowych może być spowodowane różnymi czynnikami, m.in. zaburzeniami neurologicznymi (uszkodzenia ośrodka oddechowego w pniu mózgu), obturacyjnym bezdechem sennym, przedawkowaniem leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. opioidów, benzodiazepin), czy jako składowa złożonych zespołów chorobowych.
Diagnostyka zahamowania ruchów oddechowych obejmuje badania polisomnograficzne, gazometrię krwi tętniczej oraz badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować m.in. terapię dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych (CPAP), leczenie farmakologiczne przyczyn podstawowych lub w przypadkach ostrych – interwencje resuscytacyjne i wspomaganie oddychania.
W przypadku bezdechów sennych za istotne klinicznie uważa się zahamowanie ruchów oddechowych trwające co najmniej 10 sekund. Długotrwałe i nawracające epizody zahamowania oddychania mogą prowadzić do hipoksemii, hiperkapnii oraz poważnych konsekwencji sercowo-naczyniowych i neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Pamigen 5 mg
Przedawkowanie chlorowodorku donepezylu, inhibitora acetylocholinesterazy stosowanego w terapii choroby Alzheimera, prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego i może wywołać kryzys cholinergiczny, stan zagrażający życiu. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) wynosi 45 mg/kg u myszy i 32 mg/kg u szczurów, co odpowiada odpowiednio 225- i 160-krotności maksymalnej dawki dobowej u ludzi (10 mg). Objawy przedawkowania obejmują m.in. bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie, zahamowanie czynności oddechowej, drgawki, ślinotok, miozę, osłabienie mięśni, a w szczególności osłabienie mięśni oddechowych, które może prowadzić do niewydolności oddechowej i zgonu.
antagonizm farmakologiczny, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drganie pęczkowe mięśni, drgawki kloniczne, hemodializa, hemofiltracja, hipotermia, inhibitor acetylocholinesterazy, kryzys cholinergiczny, lek przeciwcholinergiczny, mediana dawki śmiertelnej, mioza, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, receptor muskarynowy, receptor nikotynowy, siarczan atropiny, ślinotok, toksyczność donepezylu, układ cholinergiczny, zahamowanie ruchów oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pamigen 10 mg
Przedawkowanie chlorowodorku donepezylu, odwracalnego inhibitora acetylocholinesterazy, prowadzi do nadmiernej akumulacji acetylocholiny i silnej stymulacji układu cholinergicznego. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla myszy wynosi 45 mg/kg, a dla szczurów 32 mg/kg, co odpowiada odpowiednio około 225- i 160-krotności maksymalnej zalecanej dawki dobowej dla człowieka (10 mg). Objawy przedawkowania obejmują m.in. nudności, wymioty, ślinotok, bradykardię, niedociśnienie, drgawki, osłabienie mięśni, miozę oraz potencjalnie zagrażające życiu zahamowanie ruchów oddechowych. Najpoważniejszym powikłaniem jest postępujące osłabienie mięśni oddechowych prowadzące do niewydolności oddechowej i śmierci.
acetylocholinesteraza, atropina, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, cholinomimetyk, dializa otrzewnowa, drganie pęczkowe mięśni, drgawki kloniczne, fascykulacje, glikopirolan, hemodializa, hemofiltracja, hipotermia, inhibitor acetylocholinesterazy, kryzys cholinergiczny, lek przeciwcholinergiczny, mediana dawki śmiertelnej, mioza, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, osłabienie mięśni, płytka nerwowo-mięśniowa, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, ślinotok, układ cholinergiczny, zahamowanie ruchów oddechowych, zwężenie źrenicy