zawał niedokrwienny jelit

Zawał niedokrwienny jelit to poważny stan kliniczny wywołany przez nagłe zmniejszenie lub przerwanie dopływu krwi do jelita, prowadzące do niedokrwienia i potencjalnej martwicy tkanki jelitowej. Może on dotyczyć jelita cienkiego, okrężnicy lub obu tych struktur jednocześnie. Najczęstsze przyczyny zawału niedokrwiennego jelit to zator tętnicy krezkowej, zakrzepica żylna, zator lub zakrzep tętnicy krezkowej, hipoperfuzja trzewna, skręt jelita lub uwięźnięcie przepukliny.

Objawy kliniczne zawału niedokrwiennego jelit obejmują silny, ostry ból brzucha, który może być nieproporcjonalny do objawów przedmiotowych, nudności, wymioty, biegunkę (czasem krwawą) oraz wzdęcia. W badaniu przedmiotowym może wystąpić tkliwość brzucha, objawy otrzewnowe, zmniejszona perystaltyka oraz objawy wstrząsu w przypadkach zaawansowanych. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych (podwyższone parametry zapalne, kwasica metaboliczna, wzrost poziomu mleczanów), badaniach obrazowych (TK z kontrastem, angiografia) oraz laparoskopii diagnostycznej.

Leczenie zawału niedokrwiennego jelit wymaga szybkiego działania i zależy od przyczyny, rozległości niedokrwienia oraz stanu pacjenta. Obejmuje ono resuscytację płynową, antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania, leczenie przeciwzakrzepowe oraz interwencję chirurgiczną. Zabieg operacyjny może polegać na embolektomii, trombektomii, rewaskularyzacji naczyń krezkowych lub resekcji martwiczych fragmentów jelita. W przypadkach zaawansowanych może być konieczne wykonanie stomii. Rokowanie zależy od szybkości rozpoznania i wdrożenia leczenia, rozległości niedokrwienia oraz chorób współistniejących pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl