polimorfizm genetyczny SLCO1B1

Polimorfizm genetyczny SLCO1B1 dotyczy genu kodującego transporter anionów organicznych OATP1B1 (Organic Anion Transporting Polypeptide 1B1), który jest odpowiedzialny za wychwyt i transport wielu leków z krwi do wątroby. Ten transporter odgrywa kluczową rolę w farmakokinetyce licznych substancji leczniczych, w tym statyn, niektórych leków przeciwnowotworowych oraz wielu innych związków endogennych i egzogennych.

Najlepiej poznany polimorfizm genu SLCO1B1 to wariant c.521T>C (rs4149056), który prowadzi do zmniejszonej aktywności transportera OATP1B1. Obecność tego wariantu genetycznego znacząco zwiększa ryzyko miopatii indukowanej statynami, szczególnie simwastatyną, ze względu na podwyższone stężenie leku w osoczu. U nosicieli allelu C ryzyko miopatii może być nawet 4-16 razy wyższe w porównaniu z osobami z genotypem dzikim.

Identyfikacja polimorfizmów SLCO1B1 ma istotne znaczenie w medycynie spersonalizowanej, pozwalając na dostosowanie terapii do profilu genetycznego pacjenta. W praktyce klinicznej, szczególnie w farmakogenetyce, oznaczenie polimorfizmu SLCO1B1 może pomóc w przewidywaniu odpowiedzi na leczenie statynami, określeniu optymalnej dawki leku oraz minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simvastatin Genoptim 20 mg

Symwastatyna jest podawana w formie nieaktywnego laktonu, który ulega szybkiej hydrolizie w wątrobie do aktywnego beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Po doustnym podaniu lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, jednak biodostępność wynosi poniżej 5% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie aktywnej formy w osoczu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a przyjmowanie leku z posiłkiem nie wpływa na jego wchłanianie. Symwastatyna i jej metabolity wiążą się z białkami osocza w ponad 95%, a transport do hepatocytów odbywa się przez białka OATP1B1. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem CYP3A4, a okres półtrwania beta-hydroksykwasu wynosi średnio 1,9 godziny. Wydalanie leku następuje głównie z kałem (60% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (13% dawki w ciągu 96 godzin).
AUC, beta-hydroksykwas, białko transportowe OATP1B1, biodostępność, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka symwastatyny, genotyp, hepatocyt, homozygota, inhibitor, interakcja lekowa, krążenie ogólnoustrojowe, kumulacja leku, kwas symwastatyny, lakton, metabolit, nosiciel heterozygotyczny, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny SLCO1B1, populacja pediatryczna, przepływ krwi przez wątrobę, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin MSN 5 mg

Rozuwastatyna charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 5 godzinach oraz bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do wątroby, gdzie jest głównie wychwytywany i działa terapeutycznie, z objętością dystrybucji około 134 L i wiązaniem z białkami osocza na poziomie 90%. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z aktywnymi metabolitami N-demetylowanymi o około 50% mniejszej aktywności. Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (90% w postaci niezmienionej), a okres półtrwania wynosi około 19 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka jest liniowa, bez kumulacji po wielokrotnym podaniu, a parametry nie różnią się istotnie pod względem wieku i płci.
białko transportujące OATP1B1, biodostępność leku, cholesterol LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C9, cytochrom P450, dystrybucja leku, genotyp SLCO1B1, genotypowanie, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, liniowa farmakokinetyka, ludzki hepatocyt, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametr farmakokinetyczny, polimorfizm genetyczny SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, statyna, stężenie w osoczu, transporter anionów organicznych, transporter OATP-C, zaburzenia lipidowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Calipra 20 mg

Atorwastatyna, substancja czynna Calipra, jest szybko wchłaniana po podaniu doustnym, osiągając Cmax w 1-2 godziny, z biodostępnością tabletek powlekanych na poziomie 95-99%. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 12%, ograniczona efektem pierwszego przejścia w wątrobie i śluzówce przewodu pokarmowego, natomiast dostępność układowa aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA to około 30%, co uwzględnia aktywne metabolity. Lek wykazuje szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji ~381 l) i wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do aktywnych metabolitów orto- i parahydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej enzym. Okres półtrwania atorwastatyny w osoczu wynosi około 14 godzin, natomiast okres działania hamującego reduktazę HMG-CoA jest dłuższy i wynosi 20-30 godzin, co wynika z obecności czynnych metabolitów. Eliminacja odbywa się głównie przez wydzielanie do żółci po metabolizmie wątrobowym, bez istotnego udziału nerek.
atorwastatyna, beta-oksydacja, białko oporności raka piersi, biodostępność, cholesterol LDL, cytochrom P450 3A4, efekt hipolipemizujący, efekt pierwszego przejścia, glukuronidacja, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens przedukładowy, klirens żółciowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, P-glikoproteina, poalkoholowa choroba wątroby, pochodne hydroksylowe, polimorfizm genetyczny SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, skala Tannera, skalowanie allometryczne, statyna, transporter OATP1B1
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zaranta 30 mg

Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zaranta, wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się maksymalnym stężeniem w osoczu po około 5 godzinach od podania doustnego oraz bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek jest intensywnie wychwytywany przez wątrobę, z objętością dystrybucji około 134 l i wysokim (90%) wiązaniem z białkami osocza. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10% dawki), głównie przez CYP2C9, z udziałem CYP2C19, 3A4 i 2D6, a jej metabolity wykazują mniejszą lub brak aktywności klinicznej. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5% niezmienionej substancji). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a farmakokinetyka jest liniowa i stabilna po wielokrotnym podaniu. Nie obserwuje się istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem i płcią u dorosłych, a u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną ekspozycja jest porównywalna lub niższa niż u dorosłych.
ABCG2, BCRP, białko transportujące OATP1B1, biodostępność, CYP2C9, cytochrom P450, dyslipidemia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, izoenzym 2C19, izoenzym 2D6, izoenzym 3A4, klirens osoczowy, LDL-C, lipoproteiny o niskiej gęstości, ludzki hepatocyt, N-demetylowana pochodna, okres półtrwania, pochodna laktonowa, polimorfizm genetyczny SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna wapniowa, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne, transporter OATP-C
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 10 mg + 100 mg

Produkt Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva zawiera rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy (ASA), które charakteryzują się odmiennymi profilami farmakokinetycznymi. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20% i objętością dystrybucji około 134 l. Wiąże się w 90% z albuminami, jest metabolizowana w około 10% głównie przez CYP2C9, a jej okres półtrwania wynosi około 20 godzin. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (5%). ASA jest szybko wchłaniany w jelicie cienkim, osiąga Cmax w 0,5-2 godziny, a jego okres półtrwania wynosi 15-20 minut. Kwas salicylowy, metabolit ASA, wiąże się w 90% z albuminami i wykazuje zmienny okres półtrwania do 24 godzin w zależności od dawki i pH moczu, co wpływa na jego wydalanie nerkowe.
albumina, alkalizacja moczu, białko osocza, białko transportujące OATP1B1, ekspozycja ogólnoustrojowa, frakcja LDL, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, ludzki hepatocyt, maź stawowa, metabolit N-demetylowy, okres półtrwania w fazie eliminacji, pH moczu, polimorfizm genetyczny SLCO1B1, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, skala Childa-Pugha, substrat cytochromu P450, transporter błonowy OATP-C, wchłanianie zwrotne, zaburzenie czynności nerek

polimorfizm genetyczny SLCO1B1

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Simvastatin Genoptim 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin MSN 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Calipra 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Zaranta 30 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 10 mg + 100 mg